บทที่ 1126 เธออาการหนักไม่เบา

“3 แต้ม บวกกับหนึ่งนักรบ ฉันชนะแล้วสินะ?”

“หึหึ…”

เธอตอบโต้นักพนันคนแรกคนนี้ แสงดาวทำเพียงแค่หัวเราะเยาะ จากนั้นเธอก็โยนไพ่ในมือตัวเองออกไป

“เฮือก—”

ลมหายใจเย็นเยือกออกมาจากลำคอของผู้ชมที่อยู่ตรงนั้น ทั้งกาสิโนเสียงดังเกรียวกราว

คิดไม่ถึงว่าจะเป็นไพ่สามใบแต้มเหมือนกัน บวกกับไพ่ A 2 3!

สุดยอดเลย!

คนคนนั้นก็มองอย่างตกตะลึงตาค้างอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นทำได้เพียงหน้าม่อยคอตกโยนไพ่ทิ้งไป

“เอาเถอะ เธอชนะแล้ว เธอว่ามาจะถามคำถามอะไร?”

“ตกลง”

แสงดาวพึงพอใจ

เธอโยนไพ่ในมือของเธอลงบนโต๊ะเช่นกัน จากนั้นเธอหยิบของบางอย่างจากบนตัว วางลงต่อหน้าทุกคนที่อยู่ที่นี่

“ฉันอยากถามหน่อย กระสุนนัดนี้มาจากไหน?”

“อะไรนะ?”

เมื่อถามคำถามนี้ออกมา คนในกาสิโนนี้ส่งเสียงตกตะลึงขึ้นมาอีกครั้ง

ที่นี่เป็นสถานที่ค้าขายใต้ดินก็จริง แต่ว่าคนที่เอาเรื่องออกมาพูดอย่างเปิดเผย มีเธอเป็นคนแรก อีกอย่างนี่มันกระสุนปืนนะ!

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอีกครั้ง

คนคนนั้นเริ่มพูดติดๆ ขัดๆ: “นี่…ฉันจะไปรู้ได้ยังไง? นี่ก็คือกระสุนไม่ใช่เหรอ?”

แสนรักจ้องมองด้วยสีหน้าไร้อารมณ์: “นายดูดีๆ? ถ้านายพูดออกมา เงิน 5 ล้านหยวนยังคงเป็นของนาย เป็นยังไง?”

“!!!!”

นี่มันเก็บเงินได้ชัดๆ

คนคนนี้ไม่พูดติดขัดในทันที เขาจ้องมองกระสุนนัดนั้นแล้วพูดออกมา: “นี่คือกระสุนปืนสไนเปอร์ น่าจะเป็นรุ่น SSG”

“ไม่ใช่ จะเป็นรุ่น SSG ได้ยังไงล่ะ? กระสุนของSSG ไม่ได้ยาวขนาดนี้ โครงสร้างไม่ได้ซับซ้อนขนาดนี้ แค่แกนที่หุ้มด้วยปลอกทองแดง”

มีคนโต้แย้งทันที

คนที่พนันคนนี้ได้ฟังก็รู้สึกโมโห: “ตกลงว่าเป็นฉันที่พนันหรือว่าเป็นแกกันแน่? ตอนนี้เป็นฉันที่กำลังตอบคำถาม”

คนคนนั้น: “…”

“ไม่เป็นไร เพียงแค่ใครในที่นี้สามารถบอกที่มาของกระสุนนัดนี้ได้ และบอกฉันว่ามันมาจากที่ไหน ฉันก็สามารถพนันกับเขาได้ เงินก็จะเป็นของเขา”

แสงดาวยักไหล่ ท่าทางไม่ใส่ใจเรื่องเล็กน้อย

เธอเพิ่งพูดจบ คนกลุ่มนี้ก็แตกกระเจิง

ดังนั้นในไม่กี่วินาที ทั้งโต๊ะพนัน มีคนทุกประเภทแย่งชิงกันเข้ามาบอกที่มาของกระสุนนัดนั้นกับแสงดาว พวกเขาแย่งชิงกันขึ้นหน้า จนแทบจะหัวร้างข้างแตก อยากจะคว้าโอกาสของลาภลอยนี้ไว้

แสงดาวมองคนกลุ่มนี้อย่างไม่แยแส

แน่นอนว่าในมือของเธอ ไม่รู้ว่าเอาปากกากับกระดาษออกมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทุกครั้งที่พวกเข้าบอกข้อมูลเกี่ยวกับกระสุนนัดนี้ เธอก็จดมันไว้อย่างรวดเร็ว