บทที่ 1261 ถึงแม้ว่าในบางครั้งการตัดสินใจบางอย่างจะโหดเหี้ยม

ในที่สุดเส้นหมี่ก็มีสติขึ้นมาแล้ว ทันใดนั้น แม้แต่ร้องไห้เธอก็ไม่ร้องไห้แล้ว เธอลุกขึ้นมาแล้ว

“คุณจะทำอะไร?”

“ฉันจะไปจากที่นี่ เรื่องเรื่องนี้ไม่สามารถให้เขารู้ได้เด็ดขาด เขากำลังเผชิญหน้ากับทศราช ไม่สามารถรบกวนจิตใจเขาได้ ฉันจะไปหาที่พักอยู่ก่อน จัดการเรื่องนี้ซะ”

ทันใดนั้น เธอเหมือนกับว่าหาทิศทางเจอแล้วยังไงอย่างงั้น ภายในแววตาไม่โศกเศร้าเสียใจอีกแล้ว และก็ไม่เคว้งคว้างสับสนอีกแล้ว

แสงดาวนิ่งอึ้งไปแล้ว：“หมายความว่าอย่างไร? เรื่องใหญ่ขนาดนี้ คุณยังจะจัดการคนเดียวงั้นเหรอ? แล้วจะจัดการยังไง?”

เส้นหมี่มองไกลออกไป：“ต้องมีสักวิธีแหละ ตัวฉันเองก็เป็นหมอ แต่ว่า เขาไม่ใช่ เขารู้เข้าแล้ว จะทำให้วุ่นวายใจ จะทำให้ร้อนรน ในเวลาสำคัญแบบนี้ ไม่ใช่เรื่องดี”

แสงดาว：“……”

เวลานี้ ยืนอยู่ที่นั่นไม่รู้ว่าจะพูดอะไรดีแล้ว

เพราะว่า นี่คือความจริง

ไม่แน่ นี่อาจจะเป็นหนึ่งในแผนการของไอ้แก่คนนั้น ต่อให้ไม่สามารถทำลายไปได้ ก็สามารถรบกวนสภาวะจิตใจของแสนรักได้ สำหรับสงครามครั้งนี้ของพวกเขา ก็มีผลดีอย่างมาก

ในที่สุดแสงดาวก็ตกลงแล้ว

หลังจากนั้นสองวัน ในตอนที่แสนรักกับม็อกโกทั้งสองคนได้ไปที่กองทัพเรือกลับมาแล้ว เส้นหมี่หาเขาเจอแล้ว

“พี่ชาย ฉันอยากจะไปพักอยู่ที่วัดวรสานส์สักพัก ได้ไหม?”

“วัดวรสานส์？”แสนรักไม่ค่อยจะเข้าใจ “คุณจะไปที่นั่นทำไมกัน? อยู่ที่บ้านไม่ดีเหรอ?”

“ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่ว่าพึ่งจะตั้งครรภ์เหรอ ฉันอยากจะอธิษฐานขอพรเพื่อความเป็นสิริมงคลให้กับลูก อีกทั้ง ช่วงนี้อากาศร้อนมาก บนเขาอากาศเย็นสบาย ฉันพักอยู่ที่นั่นเหมาะสมกับการดูแลลูกในท้อง”

เส้นหมี่วิเคราะห์ให้ผู้ชายคนนี้ฟัง

แสนรัก：“……”

อยากจะพูดอะไรบางอย่าง เวลานี้ ผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังจูงมือลูกที่กำลังหัดเดินก็เข้ามาแล้ว

“อืม ฉันก็รู้สึกว่าไม่เลว ไปด้วยกันเถอะ ดูสิลูกของฉันช่วงนี้ก็ร้อนจนบนร่างกายต่างเต็มไปด้วยผื่นหมดแล้ว เฮ้อ คุณดูสิพ่อของคุณไม่เคยสนใจสักนิด ไป ให้พ่อของคุณส่งพวกเราไปกัน”

พูดไปพูดมา ผู้หญิงคนนี้ก็อุ้มลูกขึ้นมาเดินออกไปแล้ว

ไปหาผู้ชายอีกคน！！

แสนรักปวดขมับจนเต้นตุบๆ เนิ่นนาน เขาถึงได้พยักหน้าอย่าไม่เต็มใจนัก

จากนั้นหลังจากวันนี้ เส้นหมี่กับแสงดาวสองแม่ลูกก็ไปพักอยู่ที่วัดบนเขาแล้ว

พระผู้เฒ่าได้เห็นพวกเธอแล้ว ก็ต้อนรับอย่างดี เขายังคงจัดวางให้พวกเธอพักอยู่ที่ห้องนักพรตห้องเดิม แต่ว่า ที่ด้านข้างห้องพักของเส้นหมี่ ยังเหลือห้องว่างเอาไว้ห้องหนึ่ง

เส้นหมี่ในทุกวันนอกจากจะไปที่คลังเก็บยาของที่วัดแล้ว

เวลาที่เหลือ ก็อยู่ในห้องว่างห้องนี้ใช้ร่างกายของตัวเองทำการทดลอง การดำเนินการเป็นไปอย่างทุกข์ทรมาน แต่หลังจากนั้นครึ่งเดือน เธอผ่านการใช้ยาที่โทอิสส่งมาจากมัลดีฟส์แล้ว

ยังมีการฝังเข็ม

ในที่สุด เธอก็จับชีพจรคนท้องของตัวเองไม่เจอแล้ว

“งั้น……ลูกไม่อยู่แล้วเหรอ?”