บทที่ 1263 สองแฝดออกโรง

พวกมันเหมือนกับว่าถูกคนวางยายังไงอย่างงั้น ต่างแย่งกันวิ่งหนีขึ้นฝั่ง ชาวประมงที่อยู่โดยรอบต่างเก็บกันอย่างตื่นตาตื่นใจ ทว่าพวกเขาทั้งสาม ทานเจ้าสิ่งนี้มาหลายวันติดต่อกันแล้ว

จนถึงตอนนี้ยังทานไม่หมดเลย

แล้วตอนนี้ ในตอนที่คนคนนี้กำลังว่ายน้ำอยู่มองเห็นเม็กกาโลดอนตัวยักต์ตัวนั้นแล้ว ทำให้เขาตกใจจนฉี่ราดกลับมา

ชินจังมีหนึ่งร้อยเหตุผล ที่จะสงสัยว่าคนคนนี้กำลังคิดอยากจะทำลายเม็กกาโลดอนของทะเลบริเวณใกล้เคียงเหล่านี้ให้หมดไป

อิคคิวไม่พูดอะไรแล้ว

ลูบเหงื่อที่ซึมออกมาจากหน้าผาก ทั้งสองก็เดินลงไปที่ห้องรับแขกแล้ว

แต่ไม่รู้เลยว่า หลังจากที่พวกเขาได้เดินออกไปแล้ว พี่ชายแปลกประหลาดที่พวกเขานึกว่า “มีจิตใจเคียดแค้น”คนนั้น ได้นำเอาเซลล์เนื้อเยื่อของหม่ามี๊ของพวกเขาวิเคราะห์ออกมาแล้ว

“อาวุธนิวเคลียร์ของไอ้คนแก่ไม่ตายคนนี้ยิ่งมีพลังทำลายล้างมากขึ้นเรื่อยๆแล้ว มีลักษณะคล้ายกับโรคระบาดเลย”

“โรคระบาด?”

เส้นหมี่ที่อยู่ห่างไกลออกไปอยู่ในวัดของในประเทศ ได้เห็นสองคำนี้แล้ว ทันใดนั้นก็ตกใจจนหน้าเปลี่ยนสี

“ทำไมถึงได้พูดแบบนี้ล่ะ? ค้นพบอะไรแล้วหรือเปล่า?”

“อืม คุณดูเซลล์ของคุณนะไม่ได้หดตัวและละลายไปโดยตรง ทว่าคือทำลายเยื่อหุ้มเซลล์ก่อน หลังจากนั้นค่อยๆกัดกินเซลล์ที่แข็งแรงอันนี้ทีละเล็กทีละน้อย นี่ไม่เหมือนไวรัสเหรอ?”

“หลังจากนั้น การแผ่รังสีของอาวุธนิวเคลียร์โดยปกติ เดิมทีไม่มีกระบวนการแบบนี้ คุณลองคิดพิจารณาดูได้ว่าทั่วโลกมีระเบิดนิวเคลียร์ที่มีชื่อเสียงเกิดขึ้นกี่ครั้ง”

ชายหนุ่มรูปหล่อคนนี้ พูดไปด้วย พร้อมทั้งลงจากเคาน์เตอร์ทดลองไปแล้ว

เดินมายังชั้นหนังสือที่อยู่ด้านหลัง ค้นหาหนังสือของเขา

เส้นหมี่ที่อยู่ทางด้านนี้ได้ฟังจบแล้ว ใจเย็นวาบขึ้นมาแล้วครึ่งหนึ่ง

ยังเป็นแบบโรคระบาด?

นั่นเป็นสิ่งที่น่ากลัวขนาดไหน เธอเพียงแค่ถูกมัดเอาไว้กับระเบิดอันนั้นอันเดียวเท่านั้น

“ด้านโน้นของเขาต้องมีมือดีอยู่ด้วย ไม่ได้แล้ว คุณผู้หญิง คุณต้องให้ท่านประธานนำเอาคนคนนี้ขุดออกมา ไม่งั้น ยังไม่รู้ว่าภายหน้าจะผลิตอะไรแปลกประหลาดออกมาอีก”

โทอิสที่อยู่ในสายโทรศัพท์ สุดท้ายกลับยังบอกกับเส้นหมี่ด้วยประโยคนี้

เขาเองก็เป็นอัจฉริยะทางด้านนี้

แน่นอนว่า เขาไม่มีทางนำสิ่งที่อีกฝ่ายทำออกมา ใช้คำว่า “น่ากลัว” สองคำนี้บรรยายออกมา

แต่ว่า เพียงแค่คำว่าแปลกประหลาด ก็เพียงพอสำหรับทำให้คนด้านนี้ ดวงใจร่วงหล่นลงไปแล้ว เพราะว่า นี่ไม่ใช่สัญญาณที่ดีจริงๆ

เส้นหมี่วางสายโทรศัพท์ลงแล้ว ใบหน้าดูไม่ดีอย่างมาก

แสงดาวผลักประตูเข้ามา มองเห็นสีหน้าอันนี้ของเธอ ถามว่า：“เป็นอะไรเหรอ? เจ้ากระต่ายน้อยตัวนั้นก็ไม่มีวิธีการเหรอ?”

“ไม่ใช่ เมื่อสักครู่พวกเราพึ่งจะพูดถึงอีกเรื่องหนึ่ง เขาพูดว่าอาการของฉันอันนี้แปลกประหลาดมาก เหมือนกับโรคระบาด เขาอยากจะให้น้องชายของคุณรีบขุดคนที่อยู่เคียงข้างทศราชที่วิจัยสิ่งนี้ออกมาโดยเร็ว”

เส้นหมี่รีบปลอบใจเธอ พร้อมทั้ง นำเรื่องเหล่านี้พูดออกมาอีกครั้ง

ดวงตาสุกใสคู่นั้นของแสงดาวทันใดก็เบิกกว้างขึ้นมาแล้ว！

ขุดคนที่อยู่เคียงข้างไอ้แก่คนนั้น?

งั้นจะขุดอย่างไร?