บทที่ 1278 แสนรัก นี่คือจุดอ่อนของนายไหม?”

“ฮัลโหล?”

“แสนรัก นายทำลายกี่ที่แล้ว?”

เสียงชายแก่ที่เต็มไปด้วยความเย็นชาดังมาจากโทรศัพท์ แสนรักที่กำลังจะกดส่วนควบคุมของเครื่องจักรใต้พื้นดินหยุดชะงักลงในทันที

“แทนไท?”

เขาเย็นชาในทันที บนตัวแผ่ซ่านไปด้วยความอาฆาตที่เข้มข้น

แทนไทกลับหัวเราะอยู่ในโทรศัพท์

“ใช่ ฉันเอง นายยังไม่ได้ตอบคำถามของฉันนะ นายทำลายกี่ที่แล้ว?”

“แกคิดว่ายังไงล่ะ?”

“ละอองศรีตั้งฐานปฏิบัติการสิบแห่งในถนนสายสำคัญที่ยาวเป็นพันกิโลเมตรนี้ เริ่มจากที่พวกนายทำลายจุดแรง นับเวลาดูตอนนี้นายน่าจะทำลายถึงแห่งที่สามแล้ว”

ตาแก่นี่อยู่ในโทรศัพท์เหมือนพูดคุยกันปกติ เขาถามขึ้นอย่างเฉยเมย

แสนรักหัวเราะเยาะ: “ผิดแล้ว มันถูกทำลายทั้งหมดแล้ว เหลือเพียงแค่ในมืออีกหนึ่งอันน แทนไท นายลืมวิธีจัดการของฉันแล้วเหรอ?” เรื่องแบบนี้ฉันจะจัดการทีละที่? แน่นอนว่าหาเจอสิบก็ทำลายสิบ”

“แก—”

ในที่สุดงูพิษแก่ในโทรศัพท์เสียงเปลี่ยนไป

เขาโกรธจนระงับอารมณ์ไม่อยู่ จากนั้นกัดฟันอย่างเกลียดชัง เหมือนกับอยากจะฉีกแสนรักเป็นชิ้นๆ ทันที

ฉักเป็นชิ้นๆ?

แสนรักวางโทรศัพท์ลง แล้วตั้งใจเปิดลำโพง ในมือของเขากำลังกดปุ่มควบคุม แล้วหมุนลงไปแบบนี้

“ตู้ม!”

ทันใดนั้นในโทรศัพท์ ได้ยินเพียงเสียงพื้นดินถูกเปิดออกเสียงดัง เสียงคลื่นทะเลดังขึ้น กล่องกระสุนที่วางเรียงอย่างเป็นระเบียบ ก็เหมือนกับขยะที่ตกลงไปทั้งหมด

“แสนรัก แกจะต้องเสียใจ!!”

เสียงคำรามโกรธเคืองดังมาจากโทรศัพท์

แสนรักไม่ได้ฟังด้วยซ้ำ เขาตัดสาย แล้วจุดไฟแช็กที่ทำขึ้นพิเศษที่อยู่ในมืออีกครั้ง แล้วโยนลงในน้ำทะเลที่ถาโถมอย่างรุนแรง

น้ำทะเลมีประสิทธิภาพที่สามารถทำให้ระเบิดเหล่านี้สูญเสียการจุดระเบิดได้

แต่ว่าอยากจะทำลายจนหมดไป จะต้องสลายส่วนประกอบของมัน ถึงจะได้ไม่ทำลายมนุษย์ และไฟแช็กในมือของเขานี้ มีไว้สำหรับสิ่งนี้โดยเฉพาะ

แต่ในตอนนี้เอง โทรศัพท์ของเขาดังขึ้นอีก

เขาได้ยินแล้วจึงรับสายอย่างหงุดหงิด

“ฮัลโหล?”

“อ๊าก—”

เสียงร้องน่าอนาถ ดังขึ้นจากโทรศัพท์ของเขา