บทที่ 1311 เงา

แต่ทว่าพอเธอเปิดประตูห้อง สิ่งที่เธอเห็นไม่ใช่พี่สาวคนเมื่อกี้ แต่การมาครั้งนี้พี่อากิยามะจัดการหาเลขาให้

"เชียนหยวน ฮอน..."

ล้วนเป็นคนญี่ปุ่น

อากิโกะ นากาจิมะเห็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์ก็จำต้องโค้งตัวทำความเคารพเธออย่างให้ความเคารพ

เชียนหยวนล๋ายเย่รู้สึกผิดหวัง

แต่เธอผู้ที่ได้รับการอบรมสั่งสอนอย่างดีตั้งแต่เด็กก็ยิ้มออกมาอย่างมีมารยาท

"อากิโกะมีธุระอะไรไหม?"

"ค่ะ เชียนหยวน ฮอน เมื่อกี้ฉันเห็นข่าว บอกว่ามีคนถ่ายคลิปคุณกับคุณหนูตระกูลหิรัญชาไปเดินห้างด้วยกัน ตอนนี้คนข้างนอกต่างลือกันว่าคุณคือว่าที่ภรรยาของอากิยามะ ดังนั้นฉันเลยมาถามค่ะ"

"หา?"

เชียนหยวนล๋ายเย่ได้ยินเช่นนั้น ใบหน้ากลมแสดงท่าทีเขินอายแบบสาวน้อยออกมาทันที

"อย่างงั้นหรอ? แล้ว...อากิยามะมีท่าทียังไงบ้าง?"

เธอไม่ได้ปฏิเสธ กลับกันเธอถามถึงปฏิกิริยาตอบสนองของคณาธิปอย่างเป็นห่วง

"เขาค่อนข้างโกรธ"

"หา?"

หญิงสาวเบิกตากว้าง ใบหน้าหวานเล็กซีดทันที

"เขา...เขาโกรธเหรอ? ทำไมล่ะ?"

"เพราะเขาไม่ชอบแบบนี้ เชียนหยวน ฮอน ความจริงเขามีคนที่ชอบแล้ว ดังนั้นหลายปีมานี้เขาจึงไม่เคยมีข่าวแต่งงานกับผู้หญิงคนไหนเลย ที่เขาเพิ่งจะยอมให้คุณมาที่นี่ก็เพราะเห็นแก่หน้าของพ่อบุญธรรม"

ผู้หญิงคนนี้พยายามใช้แผนการในใจ

เธอพูดออกมาแม้กระทั่งเรื่องของคณาธิปกับเส้นหมี่

เชียนหยวนล๋ายเย่ก้มหน้า เธอเสียใจและเศร้ามาก เพราะนึกว่าที่ตนถูกพาตัวมาเป็นเพราะพี่อากิยามะก็ชอบเธอ

แต่พี่อากิยามะอายุ 30 แล้ว การที่มีคนที่เคยชอบก็ปกติไม่ใช่เหรอ?

และที่อากิโกะคนนี้บอกว่าพี่อากิยามะโกรธมาก เธอก็ไม่เห็น พี่สาวตระกูลหิรัญชาบอกแล้วว่า ที่เธอมาหาเขาก็เพราะพี่อากิยามะให้เธอมา

หญิงสาวฉลาดมาก เพียงชั่วครู่ก็สามารถคิดเช่นนี้ได้

"ไม่เป็นไร อากิยามะมีคนที่ชอบก็ไม่เป็นไร มันเป็นเรื่องในอดีตแล้ว อากิโกะเธอกลับไปเถอะ ตอนเย็นฉันยังต้องกลับไปทานข้าวเย็นที่บ้านอากิยามะ ฉันจะคุยกับเขาเรื่องนี้เอง"

เธอมองหญิงสาวที่มาจากประเทศเดียวกันเงียบๆ อายุยังน้อย พอคิดได้บุคลิกก็สุขุม วิธีการคิดก็คิดได้ทะลุปรุโปร่ง

อากิโกะ นากาจิมะรู้สึกเหมือนมีคนมาตบหน้าชั่วขณะ

เธอทั้งหงุดหงิดทั้งโกรธแค้น

แต่ว่าตั้งแต่ที่คุณหนูผู้สูงศักดิ์แขกที่ไม่ได้รับเชิญผู้นี้มา เธอก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่อีกแล้ว