บทที่ 1313 ไม่ได้เข้าไปง่ายขนาดนั้น

สุดท้ายคณาธิปก็พาอากิโกะ นากาจิมะไปเรืองรอง

ตอนที่ทั้งสองคนไปถึงที่นั่น คนในงานเลี้ยงก็ครบหมดแล้ว รอแค่คณาธิปไปเพื่อเปิดงาน

"อาธิป ในที่สุดอาก็มาแล้ว อาสะใภ้รออาอยู่นานแล้วครับ"

"คิวคิว เราพูดอะไรน่ะ? นั่นไม่ใช่อาสะใภ้"

"อ้อ ตอนนี้ไม่ใช่ อนาคตก็ใช่แล้ว"

คิวคิวยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

ทำเอาอากิโกะ นากาจิมะที่มาด้วยกันข้างๆกำมือแน่น

ทั้งสามคนเข้าไป ตอนนี้เชียนหยวนล๋ายเย่ที่ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากญาติมิตรของตระกูลหิรัญชา หญิงสาวก็ทนไม่ไหวแล้ว เมื่อเห็นอากิยามะจากไกลๆ

ทันใดนั้นในใจเธอก็รู้สึกมีความสุขมาก ราวกับว่าในที่สุดก็พบที่พึ่งพิง เท้าเล็กที่สวมรองเท้าเกี๊ยะวิ่งเข้ามาหาคณาธิป

"อากิยามะ..."

แค่เพียงประโยคที่นุ่มนวล หญิงสาวสูงศักดิ์ผู้ไม่ปรากฏตัวในวงสังคมดังเช่นวันนี้ก็หน้าแดงต่อหน้าชายหนุ่ม ลำคอสวยราวกับหงส์

คณาธิป "..."

นั่นเป็นเหตุผลที่เขาไม่สามารถหักใจปฏิเสธได้

เป็นเพราะหญิงสาวตระกูลคิววายคนนี้ไร้เดียงสาและสะอาดเกินไปจริงๆ

เธอเหมือนกับเอลฟ์ที่เพิ่งเข้ามาอยู่ในโลกนี้ เธอไม่ประสีประสาและไร้เดียงสา ถ้าเขาเข้มงวดกับเธอมากกว่านี้ เขาจะรู้สึกราวกับว่ากำลังก่ออาชญากรรม

"ไม่เป็นไร พวกเขามีเจตนาดี ไปเถอะ เข้าไปกับฉัน"

ในที่สุดคณาธิปก็ปลอบเธออย่างอ่อนโยน

หญิงสาวตัวเล็กที่ยืนอยู่ตรงหน้าเขาหลบตาอย่างเขินอายก็ยิ้มอย่างมีความสุขทันที

เธอเงยหน้าขึ้น ใบหน้าน่ารักอ่อนหวานปรากฏลักยิ้มที่สวยออกมาสองอัน หญิงสาวมีความสุขราวกับว่าได้ขนมที่เธอชอบ

"ครับ อากิยามะ"

หลังจากนั้นเธอเดินตามชายคนนี้ไป ทั้งสองก็เข้าไปด้วยกันอีกครั้ง

ไม่ไกลออกไป ทั้งสองที่อยู่ตรงประตูคฤหาสน์ดูคนตระกูลคิววายก็อดที่จะชื่นชมไม่ได้หลังจากเห็นฉากนี้

"ดีต่อสายตาจริงๆ"

"ใช่แล้ว คุณอากับหญิงสาวตัวน้อย เป็นคู่ที่เหมาะสมมากใช่ไหม?"

แสงดาวได้ยินจากด้านข้างเมื่อดวงตาที่ราวกับลูกแก้วมองเห็นทั้งสองก็ตื่นเต้น

ช่วยไม่ได้ เธอชอบแบบนี้

ในที่สุดคณาธิปก็มาถึง งานเลี้ยงก็เริ่มขึ้น เพื่อที่จะดูแลเชียนหยวนล๋ายเย่ แสงดาวจึงก็จัดให้ทั้งสองคนนั่งอยู่โต๊ะเดียวกัน

อากิโกะ นากาจิมะเห็นเช่นนั้นก็คิดอยากจะไปนั่งข้างๆ

ในตอนนั้นเองแสงดาวก็เข้ามา

"เธอไปทำอะไรที่นั่น? ตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่บริษัท ฐานะของเธอไม่ใช่เลขาของเขาแล้ว ไม่จำเป็นต้องเสิร์ฟชาเทเหล้าให้เขา ไปนั่งที่โต๊ะตัวนั้น"