บทที่ 1316 อดีตตำแหน่งที่นั่งนี้ล้วนเป็นของเส้นหมี่

"พอเถอะ แสงดาว เลิกวุ่นวายได้แล้ว พาเชียนหยวนกลับไป ที่นี่คือบริษัทไม่ใช่สนามเด็กเล่น"

คณาธิปเอ่ยพูดในที่สุด

เขาไม่ได้ยอมรับเชียนหยวนล๋ายเย่มาเป็นเลขาของตน แต่หลังจากขมวดคิ้วตำหนิพี่สาว แล้วให้เธอพาสาวญี่ปุ่นคนนี้กลับ

แสงดาวได้ฟังก็คิ้วก็ตั้งทันที!

สมองของชายคนนี้เสียสติไปแล้วเหรอ?

เธอจัดแจงให้เขาหมดแล้ว แต่เขากลับไม่รู้จักตามน้ำ หรือว่าเขาอยากอยู่คนเดียวไปตลอดชีวิตจริงๆ?

แล้วตระกูลหิรัญชาล่ะ?

ตอนนี้เหล่าคนเก่าๆก็กำลังบีบคั้นอย่างหนัก ถ้าเขายังไม่มีผู้หญิงอยู่ข้างเคียง หุ้นของเธอแสงดาวและยังของชินจังหลานชายของเธอจะถูกยึดคืนหรือไม่? ต้องยกให้คนอื่นเหรอ?

แสงดาวอารมณ์เสีย "ได้ นายไม่ยอม ฉันจะจัดการเอง ตอนนี้ฉันยังเป็นผู้ถือหุ้นของหิรัญชากรุ๊ป ฉันมีสิทธิ์ที่จะจัดคนเข้าบริษัทนี้ใช่ไหม?"

คณาธิป "..."

อากิโกะ นากาจิมะที่เพิ่งถอนหายใจด้วยความโล่งอกเห็นเช่นนั้น ก็กำหมัดจิกปลายนิ้วเข้าไปในฝ่ามือด้วยความเกลียดชัง

แสงดาว เธอนี่มันทำเรื่องชั่วได้เก่งจริงๆ

สุดท้ายแสงดาวก็พาเชียนหยวนล๋ายเย่ไปที่แผนกวางแผนชั้นล่าง

"สวัสดีทุกคน ฉันจะขอแนะนำเพื่อนร่วมงานใหม่ให้รู้จัก เธอคนนี้ชื่อเชียนหยวนล๋ายเย่ ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปจะมาทำงานในแผนกของเรา สำหรับตำแหน่ง?"

แสงดาวชำเลืองมองไปยังสาวน่ารักข้างๆ

แต่กลับพบว่าเธอกำลังมองคนเหล่านี้อย่างประหม่า เมื่อเห็นเธอมองมาที่เธอ เธอซึ่งไม่เคยทำงานมาก่อนก็ส่ายหน้ากลมๆรัวราวกับกลอง

"พี่สาว ฉัน...ฉันยังไม่มีประสบการณ์การทำงาน ขอเริ่มงานจากตำแหน่งพื้นฐานได้ไหมคะ?"

"..."

ทำไมหญิงสาวตัวเล็กน่ารักคนนี้ถึงถ่อมตัวขนาดนี้?

เห็นได้ชัดว่าเธอเป็นลูกสาวของตระกูลที่มีชื่อเสียงและได้รับการศึกษาที่สูงมาก แต่เธอกลับอ่อนน้อมถ่อมตัวอยากเริ่มงานจากตำแหน่งต่ำสุด

แสงดาวชอบหญิงสาวผู้น่ารักคนนี้มากยิ่งขึ้น

"ได้ งั้นเริ่มจากตำแหน่งพื้นฐานก่อน ผู้ดูแลมนเมื่อก่อนคุณเคยตามหมี่มาก่อน งั้นฝากหนูเย่ด้วย ดูแลเธอให้ดี ในอนาคตเธอจะเป็นผู้นำของพวกคุณ"

เธอเรียกผู้ดูแลและฝากฝังสาวน้อย

แน่นอนว่าคำพูดนั้นย่อมมีความหมายลึกซึ้งกว่า

การเป็นผู้นำหมายถึงจะเป็นนายหญิงของตึกนี้ในอนาคต ซึ่งหมายความว่าเป็นเหมือนเส้นหมี่ในตอนนั้น เป็นหัวหน้าแผนกนี้

เพราะสามารถของเส้นหมี่ในตอนนั้นก็เก่งกาจมาก แผนกนี้ที่อยู่ภายใต้การนำของเธอเคยสร้างความเฉิดฉายอย่างไม่เคยมีมาก่อนให้หิรัญชากรุ๊ป

เชียนหยวนล๋ายเย่อยู่ในแผนกนี้อย่างประหม่า

"คุณเชียนหยวน งั้น...คุณอยากจะทำงานอะไร?"

"หา?"

เมื่อท่าทางเคารพนอบน้อมของทุกคนที่มีต่อตน เชียนหยวนล๋ายเย่จึงรีบโบกมืออย่างรวดเร็ว