บทที่ 1347 อยากจะออกเรือนในเร็ววัน

[เส้นหมี่ : !!!!]

[เเสงดาว : ……]

[อาจารย์ดิลก : ธิป? หลานก็เข้ามาด้วยเหรอ? งั้นก็เยี่ยมไปเลยจริงๆ]

[ม็อกโก :ยินดีต้อนรับ น้องภรรยาเข้ามา โรยดอกไม้ …..]

[แสงดาว : ขอต้อนรับอย่างอบอุ่น!!!]

[ท่านไช : เอ๊ะ? โจทก์ก็เข้ามาแล้วเหรอ? ดีมาก พวกเธอปรึกษากันไปก่อนนะ ต้องการฉันก็บอกด้วย ฉันต้องพาหลานสาวตัวน้อยของฉัน]

[คณาธิป : ……]

เกิดความเงียบในพริบตาเดียว เขาไม่รู้ว่าจะพูดอะไรก็เลยรออยู่ด้านในไปครู่หนึ่ง? เผิชญหน้ากับคนจำนวนไม่มากนี้ แต่บรรยากาศกลุ่มกลับร้อนแรงผิดปกติ

แสงดาว : “นายพูดอะไรบ้างสิ ทำไมถึงไม่พูดล่ะ? ทุกๆคนต่างเป็นห่วงนายกันหมดเลยนะ”

คณาธิป : “……”

ผ่านไปนานมากแล้ว เขาถึงจะส่งคำไม่กี่คำออกไปบนหน้าจอ

[คณาธิป : ขอบคุณ แต่ว่าตอนนี้ไม่ต้องห่วงหรอก]

[เส้นหมี่ : ทำไมไม่ต้องห่วงล่ะคะ? พี่ธิป พี่พร้อมแล้ว? คืออะไรเหรอค่ะ?]

ห่างกันประมาณสี่ห้าวินาที

แสงดาวสังเกตเห็นสถานการณ์ผิดปกติ จึงรีบออกหน้าทันที

[เเสงดาว : พร้อมอะไรกันล่ะ ฉันยังเห็นสองมือของเขายังว่างเปล่าอยู่เลย ดังนั้นเพิ่งจะถามเขาอยู่เลยว่าจะให้เงินใช่ไหม?]

[อาจารย์ดิลก : เงินเหรอ? สิ่งนี้ไม่ค่อยเหมาะสม ตระกูลเชียนหยวนเป็นถึงชนชั้นสูงเชียวนะ ให้ความสำคัญไม่ใช่สิ่งนี้อย่างแน่นอน]

[ท่านไช : เป็นของล้ำค่าภายในบ้านสิ ตอนนั้นตอนที่ฉันรับตัวเจ้าสาวให้พ่อโกเขาน่ะ มอบตราประทับก้อนหนึ่ง ถึงแม้ว่าไม่ใช่สืบทอดมาจากบรรพบุรุษตระกูลเทวเทพของฉัน แต่นั่นคือสิ่งที่ฉันได้มาจากการบุกเหนือตีใต้ ตอนนั้นทางตระกูลคุณตาเขาชอบมันมากจึงรับไว้]

จู่ๆท่านไชก็ปรากฏตัว เอ่ยถึงเรื่องนี้ขึ้นมา

ตราประทับเหรอ?

โอ้แม่เจ้า นั่นช่างเป็นของขวัญล้ำค่าอะไรเช่นนี้

คนในกลุ่ม ต่างกรอกตากันหมด

รวมถึงแสงดาวที่นั่งอยู่ข้างๆด้วย

ตระกูลหิรัญชานี่ร่ำรวยทรัพย์สินมหาศาลจริงๆ แต่เป็นเพราะว่าธนากรจากไปเร็ว แสงดาวและเเสนรักทั้งสองคน ก็ไม่รู้ว่าของหายากภายในบ้านมีอะไรบ้าง

“ถ้าอย่างนั้นห้องเก็บไวน์ของฉันยกให้นายละกัน?”

“อะไรนะ?”

“ห้องเก็บไวน์น่ะ ฉันถนอมรักษามาเป็นเวลานานแล้ว ด้านในไม่ว่าไวน์อะไรก็มีทั้งนั้น ครั้งก่อน นายไม่รู้อะไรเลย ฉันก็แค่อาศัยสิ่งนั้น ตอนไปช่วยน้องชายฉัน เข้าตระกูลเทวเทพได้สำเร็จ”

เธอนึกถึงเรื่องนี้ จนถึงตอนนี้ก็รู้สึกปวดใจอยู่นิดหน่อย

เพราะว่าตอนนั้น ไชยันต์ดื่มไวน์ของเธอไปไม่น้อย

ในที่สุดคณาธิปก็ฟังเข้าใจเสียที ฉับพลัน เขามองผู้หญิงคนนี้ ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรไปชั่วขณะหนึ่ง

มอบของขวัญมอบห้องเก็บไวน์มีที่ไหนกันเล่า?

ครั้งนี้ผมมาที่นี่ด้วยความจริงใจ หากว่าตระกูลเชียนหยวนเห็นของพวกนี้สำคัญนัก งั้นก็แล้วแต่พวกเขาก็พอ ไม่อยากออกเรือนก็ไม่ต้องออก