บทที่ 1379 หัวของเขาว่างเปล่าไปทันที

สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย ในที่สุด เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ก็เริ่มค่อยๆปรากฏออกมาในหัวของเขา ทันใดนั้น ก็ออกมาจากห้องน้ำ เขาเปิดประตูห้องนอนออก

“พี่ภา มาได้ยังไงครับ?”

“เอ่อ ขอโทษด้วยนะคะ คุณชายรอง คุณหนูรินจังร้องหาคุณอาตั้งแต่เช้า ฉันเองก็จนปัญญา ก็เลยต้องพาเธอมา จากนั้นคุณนายรองก็เลยไปส่งเธอ ฉันก็เลยอยู่ทำมื้อเช้าให้ค่ะ”

พี่ภาอธิบายด้วยความขอโทษอยู่ด้านนอก

ที่แท้ เธอก็แค่ไปส่งหนูรินจังนี่เอง

คณาธิปได้ยินดังนั้น ก็ไม่รู้ว่าทำไม กลับรู้สึกโล่งใจ

แล้วกลับไปยังห้องนอนอีกครั้ง เขาเริ่มอาบน้ำแต่งตัวอย่างไม่รีบร้อน เมื่อเปลี่ยนเสื้อเสร็จแล้วทานมื้อเช้าเสร็จ เป็นไปตามคาด รถตู้ก็ขับกลับมาแล้ว

“คุณนายรอง กลับมาแล้วหรือคะ”

“อืม ส่งหนูรินจังไปโรงเรียนแล้วนะ ขอบคุณพี่ภาที่เตรียมอาหารเช้าให้สามีฉันแทนด้วยนะคะ”

หญิงสาวที่ลงมาจากรถตู้ สวมชุดกระโปรงเจ้าหญิงสีลาเวนเดอร์ ผมลอนเบาๆธรรมชาติ ใช้ยางมัดผมลายจุดสีขาวมัดจุกไว้ เผยหน้ากลมรูปไข่ที่สวยขาวน่ารัก มองไปแล้ว น่ารักอย่างมาก

พี่ภาได้รอเธออยู่ในสวนดอกไม้แล้ว

เมื่อได้ยินดังนั้น เธอก็ยิ้มแย้ม “คุณนายรองพูดอะไรแบบนั้นกันคะ? ฉันต่างหากที่ต้องขอบคุณ คุณหนูรินจังเอาแต่ทำให้คุณเดือดร้อนเรื่อยเลย เอ๊ะ คุณซื้อผักมาด้วยหรือคะ?”

“ใช่ค่ะ ตอนฉันผ่านทางตลาด เห็นคุณป้าขายรากบัวที่ที่รักชอบทานที่สุดมาน่ะ ก็เลยซื้อกลับมาด้วย แล้วก็ซี่โครงหมู วันนี้ฉันจะตุ๋นซุปให้ที่รักทานค่ะ”

เด็กสาวเผยรอยยิ้มที่สะกดตาอีกครั้ง

ทำให้คณาธิปที่มองอยู่ในวิลล่า ราวกับมีใครมาตบหน้ายังไงอย่างงั้น นอกจากจะทำตัวไม่ถูกแล้ว

ก็เหลือเพียง ความละอาย

เพื่อเรื่องแค่นี้ เขาได้ระบายความโกรธไปที่เธอหมด

แต่ทว่า ยัยเด็กนี่ กลับราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่เพียงแต่จะหัวเราะดีใจ แถมยังออกไปจ่ายตลาดซื้อรากบัวตุ๋นซุปให้เขาตั้งแต่เช้า เธอเป็นคุณหนูตระกูลขุนนางชีวิตอยู่ดีกินดี ไปตลาดที่แบบนั้น

คณาธิปละสายตา แล้วหันหลังเดินเข้าไป

ไม่นาน เสียงฝีเท้าเล็กๆก็ดังขึ้นจากด้านหลัง

เพียงแต่ เมื่อเธอเห็นแผ่นหลังของเขาที่หน้าประตูแล้ว ก็หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง

“ตื่นแล้วหรือคะ ที่รัก?”

เธอยังคงขานเรียกเขา

แต่ว่า เมื่อเทียบกับน้ำเสียงผ่อนคลายที่คุยกับพี่ภาแล้ว ประโยคนี้ มีความระมัดระวังอยู่มาก

คณาธิปที่กำลังสวมเสื้อคลุมชุดสูทอยู่ในห้องโถงก็ได้หันมา มองไปยังเด็กสาวที่กำลังมองเขาอย่างกังวล

“ฉันจะหาคนใช้มาสองคน ต่อไปนี้ เรื่องพวกให้คนใช้ทำก็พอแล้ว”

“หา?”

หญิงสาวที่กำลังรอเขาอยู่ เมื่อได้ยินดังนั้น ทันใดนั้นดวงตาอัลมอนด์สีดำกลมโตก็เบิกกว้างขึ้นมา น้ำตาคลอก็ปะทุออกมา

】

】

】

】

】