บทที่ 1396 คุณคิดมากไปหรือเปล่า?

นั่นคือไข่ม้วนห่อกุ้งจานหนึ่ง

พี่ภาที่ตกใจจนตัวขาวซีดไปทั้งตัว ในช่วงที่โทอิสนำมันไปทดสอบ เธอก็รู้สึกไม่สบายใจเลย

ดลธีเองก็ตื่นตกใจมากเช่นกัน

เพราะว่าเขาก็ไม่เคยตระหนักได้ว่าเกิดปัญหาอะไรขึ้น ทำไมจู่ ๆ ท่านประธานถึงได้นำสิ่งของชนิดนี้ไปทำการทดสอบ

ทุกคนนอนหลับไม่สนิทกันเลยทั้งคืน

วันต่อมา

เมื่อโทอิสปรากฏตัวออกมา ทุกคนต่างจับจ้องสายตาไปที่เขา

“เป็นยังไงบ้าง? เจ้ากระต่ายน้อย ของนั่นมีปัญหาอะไรไหม?”

“ใช่ อิส นายรีบพูดมาเร็วเข้า มีปัญหาอะไรกันแน่?”

พี่ภาก็ถามอย่างอดใจรอไม่ไหว

แต่เรื่องที่ทำให้ทุกคนต้องแปลกประหลาดใจมากก็คือ โทอิสกลับส่ายหน้า สีหน้าแบบนั้นก็คือการแสดงออกถึงความว่างเปล่า

“ไม่มีปัญหานะ เมื่อคืนผมยังทดสอบอยู่หลายรอบมาก สุดท้ายก็ได้เพียงแค่ทำตัวนี้ออกมา”

พอเขาพูดจบ ก็นำข้อมูลที่เขาเขียนไว้ใบหนึ่งมาให้ดู

ดลธีเห็นแล้วก็รีบคว้าเอามาดู

“ปริมาณโปรตีนXX ปริมาณแคลอรี XX ปริมาณวิตามิน....แม่ง! เจ้ากระต่ายน้อย นายทำอะไรของนาย? ใครให้นายทดสอบอันนี้?”

“ท่านประธานไม่ได้หมายความว่าแบบนี้เหรอ? คุณชายเล็กชินจังไม่กินข้าว ท่านประธานเลยให้ผมทดสอบแยกสารอาหารไม่ใช่เหรอ?”

ชายวัยรุ่นที่หน้าตาหล่อเหลาพูดด้วยเหตุผลแบบเต็มปากเต็มคำ

ดลธี: “........”

พี่ภา: “........”

ชั่วขณะหนึ่งที่พวกเขาทั้งสองจ้องมองดูเจ้ากระต่ายน้อยตัวนี้โดยไม่มีอะไรจะพูด

ทั้งสามคนกำลังยืนอยู่ตรงประตูทางเข้า แสนรักก็ได้พาชินจังที่ตื่นนอนแล้วลงมาจากชั้นบน

เด็กน้อยคนนี้หลังจากที่ได้นอนแบบเต็มอิ่มด้วยกันกับแด๊ดดี้แล้ว คนทั้งคนก็ดูมีชีวิตชีวาสดใสขึ้นมากเลยทีเดียว ซึ่งดูเหมือนว่ากลับสู่สภาวะแบบเมื่อก่อนแล้ว

“แด๊ดดี้ น้องสาวกับหม่ามี๊พวกเขาล่ะอยู่ที่บ้านสบายดีไหม?”

“อืม ดีมากเลย พวกเขาก็คิดถึงลูกมาก ลูกจะกลับไปพร้อมกับแด๊ดดี้ไหม?”

นี่คือผลลัพธ์ที่แสนรักพิจารณาไว้ตั้งแต่เมื่อคืน

แต่หลังจากที่เด็กน้อยคนนี้ฟังแล้ว ดวงตาสวยงามคู่หนึ่งกลับเบิกกว้างขึ้นมาทันที

“ไม่ ผมไม่กลับไป การทดลองของผมยังไม่เสร็จเลยครับ ครั้งนี้คุณปู่มัตถ์ พวกเขาศึกษาวิจัยยานอวกาศลำหนึ่ง ผมได้เพิ่มชิปเข้าไปข้างใน มันจะสามารถสำรวจสัญญาณจากต่างดาวในจักรวาลได้ ผมยังกลับไปไม่ได้ครับ”

เจ้าเด็กตัวน้อยที่เพิ่งอายุจะสิบเอ็ดขวบ เหตุผลที่ใช้ปฏิเสธแด๊ดดี้ของเขาถึงกับทำให้คนอับอายจนเหงื่อตกได้ขนาดนี้

เอาเถอะ นี่ก็คืออัจฉริยะ

ในท้ายที่สุดแสนรักก็หยุดหัวข้อสนทนานี้ลงก่อน จากนั้นก็ให้เด็กน้อยคนนี้สวมใส่เสื้อผ้าแล้วพาเขาลงไป

“คุณชาย คุณลงมาแล้วเหรอคะ? อิส เขาบอกว่า......สิ่งของนั้นเมื่อวานไม่มีปัญหา”