บทที่ 141 เธอยังมีชีวิตอยู่ ทำไมถึงไม่บอกฉัน ?

ในตอนนี้เส้นหมี่ได้มาถึงที่สถานพักฟื้นแล้ว

พยาบาลคนนี้ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเคยมาที่นี่อยู่บ่อยครั้งหรือยังไง? ดูเหมือนเธอจะคุ้นเคยกับสถานที่นี้มาก ทันทีที่มาถึง เธอก็พาหญิงสาวลงจากรถ สถานพักฟื้นที่มีอาณาบริเวณกว้างขวางอย่างนี้ เธอก็มุ่งตรงไปยังอาคารที่อยู่ชั้นในสุด

“หัวหน้า เราไปที่อาคารนี้กันก่อน”

“ทำไม ? แถวนี้ไม่ต้องดูเหรอ ？”

เส้นหมี่มองดูอาคารที่อยู่ตรงหน้าอย่างสงสัย ไม่ค่อยเข้าใจ ว่าทำไมต้องดูอาคารที่อยู่ด้านในสุดก่อน?

สีหน้าของพยาบาลเปลี่ยนไปเล็กน้อย รีบอธิบายว่า“คือแบบนี้ หัวหน้า อาคารที่อยู่ด้านในสุด เป็นของผู้ป่วยหนัก ดังนั้นพวกเราก็จึงต้องรักษาพวกเขาก่อน”

“ก็ได้”

ในเมื่อพูดมาซะขนาดนี้แล้ว เส้นหมี่ก็ไม่รู้จะพูดอะไรได้อีก จึงตามเธอไปยังตึกนั้น

สิ่งที่เห็น หลังจากที่มาถึง เป็นจริงดังว่า ตึกนี้แตกต่างจากตึกอื่นๆที่อยู่ด้านนอก

สะอาดเรียบร้อย สิ่งอำนวยความสะดวกดูหรูหรากว่ามาก นอกจากนี้ เธอยังได้มองสำรวจดูเจ้าหน้าที่ที่คอยดูแลผู้ป่วยในนี้เป็นพิเศษด้วย

ดูไปแล้ว ที่นี่แตกต่างอย่างมาก

เส้นหมี่เริ่มตรวจจากห้องผู้ป่วยแรกก่อน

“พยาบาลสา คุณกำลังทำอะไร？”

“ห๊า？เปล่า……ไม่ได้ทำอะไร ฉันแค่ดูคนไข้ห้องอื่นๆ”

พยาบาลที่คอยชะเง้อมองด้านนอก เมื่อได้ยินเส้นหมี่เรียก ก็รีบเดินเข้าไปอย่างลุกลน

เส้นหมี่เหลือบมองเธอไปแวบหนึ่ง และไม่ได้พูดอะไร

จากนั้นทั้งสองคนก็จึงลงมือทำงานกัน

วุ่นอยู่เกือบชั่วโมงได้ ในที่สุด คนไข้ตึกนี้ก็กำลังจะตรวจเสร็จเรียบร้อย เมื่อเส้นหมี่เห็น ก็จึงเริ่มจัดเก็บประวัติคนไข้ และเตรียมตัวไปที่ตึกอื่น

และในตอนนี้เอง ไม่รู้ว่าพยาบาลคนนี้เป็นอะไรไป เธอราวกับเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

หมดอาลัยตายอยาก ราวกับถูกแช่แข็งไว้ในน้ำแข็ง ทั้งคู่ออกมากันแล้ว แต่เธอก็ยังคงหันมองไปยังอาคารที่อยู่ข้างหลังนั้น

นี่เธอเป็นอะไรไป ?

ในที่สุดเส้นหมี่ก็อดไม่ได้หันมองไปยังเธอ“พยาบาลสา คุณเป็นอะไรไป？”

“ห๊า？”

ได้ยินดังนั้น นางพยาบาลก็จึงได้สติ รีบส่ายหัว“เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร แค่เหนื่อยนิดหน่อย”

ที่แท้ก็เหนื่อย ?

เส้นหมี่หยิบของในมือเธอมา“ถ้าเหนื่อย ก็ไปพักผ่อนก่อนแล้วกัน เดี๋ยวทางนี้ฉันจัดการเอง ”

“ค่ะ หัวหน้า รบกวนแล้วนะคะ ”

จากนั้นพยาบาลก็จากไป

พอพยาบาลไปแล้ว งานที่เหลือ ก็มาสุมกองกันอยู่ที่เส้นหมี่ เธอถือสมุดบันทึกประวัติคนไข้ และเครื่องมือตรวจร่างกายที่นำมาด้วย วุ่นอยู่เกือบชั่วโมง ก็ถึงได้ตรวจทั้งสองอาคารจนแล้วเสร็จ

“คุณหมอสวยใส ลำบากแล้ว ฉันจะไปชงชามาให้นะ ”

หลังจากตรวจเสร็จ เจ้าหน้าที่ในสถานพักฟื้นก็มา เห็นเธอทำงานหนักขนาดนี้ ก็เลยจะชงชาให้เธอ