บทที่ 1461 มาหาถึงบ้านแล้ว

สุดท้ายมาร์ตินก็ถูกผู้จัดการบังคับพาตัวออกไป

ผู้คนที่นี่ต่างเป็นเพราะว่าทารกน้อยที่แสนน่ารักจึงรายล้อมเข้ามามากมาย ถ้ายังพบว่ามาร์ตินที่เป็นดาราดังอยู่ที่นี่ด้วย นั่นยิ่งจะทำให้แออัดมากกว่าเดิม

ทว่าในจุดนี้ ไม่ดีต่อภาพลักษณ์ของมาร์ตินอย่างมาก

จากนั้นสุดท้าย มาร์ตินจึงทำได้เพียงมองดูทารกน้อยหายไปต่อหน้าต่อตาของเขาอย่างนั้น

เขาตาลายหรือเปล่า?

ทำไมเด็กน้อยคนนั้นมองดูแล้วเหมือนผู้หญิงคนนั้นมากเลย?

เขาถูกพาตัวมาที่ชั้นดาดฟ้าของห้างสรรพสินค้า เดิมทีต้องรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าทันที เพราะว่าอีกสักพักที่ชั้นล่างมีกิจกรรมที่วางแผนเอาไว้แล้ว

แต่ว่า หลังจากที่เขาขึ้นมา เข้ามาในห้องแต่งหน้า กลับล็อกประตูเอาไว้ทันที หลังจากนั้นอยู่ในนั้นคนเดียวเป็นเวลานาน ต่อให้ใครมาเคาะ เขาก็ไม่เปิด

ผู้จัดการรู้สึกได้ถึงความผิดปกติ จึงอยู่ด้านนอกโทรหาเขา

“ตืด……ตืดตืด……”

โทรไปแล้วสี่ห้าสาย ถือว่า คนที่อยู่ด้านในรับสายแล้ว

“มาร์ติน คุณทำอะไรอยู่กันแน่? งานกำลังจะเริ่มแล้ว คุณหลบอยู่ด้านใน ไม่แต่งหน้าไม่เปลี่ยนชุด คุณคิดอยากจะทำอะไร?”

ผู้จัดการมองดูเวลากระชั้นชิดเข้ามาแล้ว เมื่อต่อสายติดแล้ว เธอที่อยู่ด้านนอกก็รีบเร่งรัดขึ้นมาแล้ว

แต่ว่า คนในสายโทรศัพท์ หลังจากนั้นเงียบไปสักพัก ไม่ได้เปิดประตู กลับกดเสียงต่ำลงได้ยินเขาถามออกมาหนึ่งประโยค：“พิมแสงล่ะ? ก่อนหน้านี้ ผมให้คุณตามหาพิมแสง ทำไมคุณยังไม่มีข่าวคราวอะไรให้กับผมเลย?”

ผู้จัดการ：“……”

แค่ประโยคนี้ สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไปแล้ว

ในเวลาแบบนี้ทำไมถึงได้พูดถึงผู้หญิงคนนี้? ไม่ใช่ว่านานมากแล้วเหรอที่ไม่เคยพูดถึงชื่อของเธอเลย?

ในสมองของผู้จัดการรีบคิดทบทวนอยู่สักพัก ในที่สุด เธอที่อยู่ด้านนอกก็ตอบกลับมา：“ไม่ใช่ว่าฉันบอกกับคุณไปแล้วเหรอ? ฉันหาเธอไม่เจอ มาร์ติน เดี๋ยวพวกเราค่อยคุยเรื่องนี้กันได้ไหม? ไปเข้าร่วมงานให้เรียบร้อยก่อนค่อยว่ากันโอเคไหม?”

ผู้จัดการคนนี้ ต่างกำลังอ้อนวอนขึ้นมาแล้ว

ในที่สุดมาร์ตินก็ออกมาแล้ว และก็เข้าร่วมงานครั้งนี้แล้ว แต่ว่า หลังจากเขาเข้าร่วมงานเสร็จเรียบร้อย ก็รีบออกไปจากที่นี่ทันที

ในตอนเย็น ในตอนที่ผู้จัดการร้อนรนจนอยากจะกระทืบเท้า ที่วิลล่าบนไหล่เขาที่นี่ เชียนหยวนล๋ายเย่ที่กำลังดูแลลูกน้อยอยู่ที่บ้าน ได้ยินเสียงกดกริ่งดังมาจากด้านนอก

พี่ภา：”คุณชายรองไม่ได้เอากุญแจไปหรือ?”

เธอพูดไปด้วย พร้อมทั้งเดินไปเปิดประตู

หลังจากเส้นหมี่กับแสนรักพาเด็กๆไปที่เมืองหลวงแล้ว คนรับใช้ที่อยู่กับพวกเขามาตลอด จึงอยู่ต่อที่นี่ ให้อยู่ดูแลคณาธิปกับเชียนหยวนล๋ายเย่ทั้งสองคนแล้ว

เพราะว่า ทั้งสองต่างไม่เคยเลี้ยงเด็กเล็กขนาดนี้มาก่อน

พี่ภาเปิดประตูแล้ว

“คุณชายมาร์ติน?”

ทันใดนั้นเธอมองเห็นคนที่ปรากฏตัวอยู่ด้านนอก ตกตะลึงอย่างมาก

มาร์ตินกลับไม่พูดอะไร หลังจากที่เขาเห็นประตูเปิดออกแล้ว ทันใดนั้น เขาถอดแว่นตาดำออกจากใบหน้า มองตรงเข้าไปด้านใน