บทที่ 1468 ถูกรังแกแล้ว

“HELLO？”

พึ่งจะต่อสายติด ในสายโทรศัพท์ดังมาปรากฏว่าเป็นภาษาอังกฤษ

คณาธิปเห็นแล้ว จึงรีบตอบกลับไปเป็นภาษาอังกฤษในทันที：“สวัสดีครับ เมื่อสักครู่ใครโทรมาหาผมเหรอครับ?”

อีกฝ่าย：“ต้องขอโทษด้วย ที่นี่คือโรงเรียน มีนักเรียนมาโทรศัพท์บ่อยๆ ฉันไม่รู้ว่าใครโทรหาคุณ”

คาดไม่ถึงอย่างมาก คนคนนี้กลับพูดว่าเป็นโรงเรียน

โรงเรียน?

ยังเป็นต่างประเทศอีกด้วย?

ในสมองของคณาธิปคิดทบทวนอยู่สักพัก ทันใดนั้น ในสมองของเข้าก็มีชื่อหนึ่งผุดขึ้นมา

“รินจัง?”

“รอสักครู่ ฉันตรวจสอบสักครู่”ได้ยินชื่อนี้ อีกฝ่ายก็เริ่มค้นหาแล้ว

จริงๆด้วย รออยู่ประมาณสองนาที คณาธิปที่อยู่ด้านนี้ก็ได้ยินคนคนนี้พูดว่า มีชื่อของรินจัง

งั้นก็พูดได้ว่า เป็นรินจังโทรหาเขาจริงๆ?

รินจังทำไมถึงโทรหาเขาล่ะ? เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า? เธอทำไมไม่โทรหาพ่อแม่ของเธอ? ทว่าโทรหาเขาที่เป็นอา?

คณาธิปร้อนรนแล้ว ขอร้องให้คนคนนี้ไปเรียกหลานสาวมาในทันที หลังจากนั้นเขาที่อยู่ด้านนี้ก็รออยู่อย่างนั้น

เกี่ยวกับเด็กคนนี้ เขามองว่าเธอนั้นเป็นลูกของตัวเองจริงๆ ในปีนั้น แม่ของพวกเขาพาพวกเขาพี่น้องไปที่เมืองเคลียร์เพียงลำพัง ต่างเป็นเขาที่ช่วยดูแลให้โตมา

จนต่อมา ระหว่างนี้เกิดเรื่องขึ้นมากมาย เขากับตระกูลหิรัญชา ยังมีความขัดแย้งระหว่างพ่อแม่ของเธอ อยู่ในจุดที่แย่มากอย่างนั้น

แต่ว่า เด็กสองคนนี้ ในใจของเขานั้น คือไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย

รออยู่ประมาณสิบกว่านาที ในที่สุด ด้านโน้นก็ต่อสายมาแล้ว คณาธิปได้เห็น ก็รีบรับสายโทรศัพท์ทันทีแล้ว

“รินจัง?”

“ฮื่อ～～～อาธิป ทำยังไงดี? หนูจะถูกไล่ออกแล้ว ทำยังไงดีล่ะคะ?”

ปรากฏว่า สายโทรศัพท์พึ่งจะถูกรับ หลานสาวตัวน้อยก็ร้องห่มร้องไห้ออกมาเสียงดัง ดังมาจากทางโน้น คณาธิปที่อยู่ด้านนี้ได้ฟังแล้วก็ปวดใจขึ้นมาแล้ว

ไล่ออก?

ทำไมถึงได้หนักหนาขนาดนั้น?

คณาธิปรีบปลอบใจเธอ：“รินจังเด็กดี คุณอย่าพึ่งร้องไห้นะ บอกกับอามาสิ ว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่? หนูไม่ใช่ว่าพึ่งจะไปได้สองเดือนไม่ใช่เหรอ? จะถูกไล่ออกได้อย่างไร?”

รินจัง：“เพราะว่า……เพราะว่าการทดสอบครั้งแรกของพวกเรา ถ้าผลงานไม่ได้ตามมาตรฐาน คะแนนน้อยที่สุด ก็จะถูกไล่ออก อาธิป ผลงานของหนูสวยมากเลยนะ แต่ว่าคะแนนของหนูได้มาเพียง3คะแนน ฮื่อ～～～”

พูดได้ไม่ถึงสองประโยค เด็กหญิงก็ร้องไห้ขึ้นมาอีกแล้ว

ได้ฟังถึงตรงนี้ ความจริงคณาธิปก็เข้าใจแล้ว

ด้วยนิสัยของเด็กคนนี้ ถึงแม้ว่าปกติจะนิ่งๆ แต่ว่าด้วยเนื้อแท้เป็นคนไม่ยอมแพ้ เหมือนกับหม่ามี๊ของเธอ ทว่าเผชิญหน้ากับสิ่งที่ตัวเองชอบ เธอก็จะไม่มีทางปล่อยวางอย่างง่ายดาย