บทที่ 187 เมื่อคืนพวกคุณนอนอย่างไร？

แสนรักพาเส้นหมี่ไปที่ชั้นสาม

อาจจะเป็นห่วงว่าพาไปที่ชั้นสองแล้ว เด็กสองคนชั้นล่างจะรบกวนเธอได้ หรืออาจจะเป็นเพราะว่าตอนนี้เขายังเป็นห่วงสภาพแบบนี้ของเธอ กลัวเกิดอะไรขึ้นกับเธอกลางคัน

จากนั้น เขาก็พาเธอมาที่ห้องนอนชั้นสาม

สถานที่ส่วนตัวที่หลายปีมานี้ ไม่เคยมีผู้หญิงมาอยู่

“คุณผู้ชาย คือ……คุณเส้นหมี่เธอไม่เป็นไรใช่ไหม？ให้หมอมาดูไหมคะ？”

เวลานี้พี่ภาก็ตื่นขึ้นมาเพราะเสียงดัง ได้ยินเสียงเคลื่อนไหวจากชั้นบน ก็รีบขึ้นมาดู

แต่ชายหนุ่มแสนเยือกเย็นคนนี้กลับส่ายหน้า จากนั้น ก็ไม่สนว่าบนตัวหญิงสาวที่อุ้มอยู่ในอ้อมแขนสกปรกแค่ไหน เขายัดเธอเข้าไปในเตียงตัวเอง

พี่ภา：“……”

“มีอะไรอีกไหม？”

“ปะ……เปล่าค่ะ งั้นในเมื่อเป็นแบบนี้ พี่ก็ลงไปดูแลคุณหนูคิวคิวแล้วนะคะ เมื่อกี๊พี่เห็นเขากลับมาด้วยเหมือนกัน”พี่ภารีบหาข้ออ้าง

แสนรักจึงนึกถึงลูกชาย

เขาก้มหน้ามองหญิงสาวที่ถูกตัวเองวางลงบนเตียง แล้วขมวดคิ้ว พูดไปว่า：“อือ พี่บอกเขาด้วยว่า อาบน้ำเปลี่ยนชุดก่อน เดี๋ยวแด๊ดดี้จะลงไปหาเขา”

เรื่องคืนนี้ เขาคิดว่าจำเป็นต้องไปอธิบายกับเจ้าหมอนี่

ไม่อย่างนั้น เขาก็ยากที่จะรับประกันได้ว่า ความสัมพันธ์พ่อลูกของพวกเขา ต่อไปจะเกิดรอยแตกที่ยากต่อการซ่อมแซมหรือไม่？

แป๊บเดียวพี่ภาก็ลงไป

ไม่กี่นาทีถัดมา แสนรักที่ถอดชุดกันลม ก็พับแขนเสื้อขึ้นแล้วไปในห้องทำงานข้างๆจากนั้นหยิบกล่องยามา ……

จากนั้น ค่ำคืนนี้ ห้องนอนชั้นสามของคฤหาสน์หลังนี้ ไฟก็สว่างขึ้นมา อยู่เป็นเวลานาน

ช่างเป็นค่ำคืนที่เงียบสงบ

วันถัดมา

พี่ภาก็ยังตื่นเช้ามา เธอทำอาหารเช้าเต็มไปหมด แล้วขึ้นมาเรียกพวกเขา

“คุณ……ผู้ชาย？เมื่อคืนคุณนอนที่นี่เหรอคะ？”

พอถึงชั้นสาม ก็แปลกใจเล็กน้อย จู่ๆเธอก็เห็นแสนรักที่ตาทั้งสองข้างคล้ำเพิ่งออกมาจากในห้องทำงาน สีหน้าดูแย่มาก

เกิดอะไรขึ้น？

คุณเส้นหมี่เป็นภรรยาไม่ใช่เหรอ？ทำไมต้องหลีกเลี่ยงกันแบบนี้ด้วย？

พี่ภาประหลาดใจมาก

แสนรักหยุดลง หันหน้าไปมองเธอ จู่ๆเขาก็เหมือนคว้าฟางช่วยชีวิตไว้ได้ เสียงดัง“ตุบ” ถีบประตูห้องของเขาด้วยสีหน้ารังเกียจ

“พอดีเลย พี่ไปเก็บข้างในด้วย สกปรกมาก！”

พี่ภา：“……”

จึงรีบวิ่งขึ้นมาแล้วเข้าไปดู จริงด้วย จริงๆเลย ในห้องนอนที่ดูดีและหรูหรา อยู่ไกลๆก็ยังได้กลิ่นเหม็นเปรี้ยว รอเธอเข้ามาอีกครั้ง

ก็เห็นว่า ผ้าห่มตกไปที่พื้น บนผ้าปูโล่งๆนั้น กลับมีรอยอ้วกเป็นวงๆ