บทที่ 22 ในที่สุดก็กลับประเทศ

เส้นหมี่เห็นแล้ว ก็ไม่ได้บังคับเขาเช่นกัน เอากระดาษฟรอยด์ในกล่องบุหรี่นั่นออกมาตรงหน้าเขาที่ละนิด วางแล้วขูดอยู่บนหัวเข่า ไม่นาน กระดาษฟรอยด์หนึ่งแผ่นก็ถูกเธอลอกออกมาได้

“ชินชิน หนูดูสิคะ!!”

ชินจัง : “…….”

ถึงแม้ว่าจะยังไม่พูดออกมา แต่ก็สามารถเห็นได้ชัดว่าดวงตาที่เดิมทีไม่ได้มีอารมณ์อะไรนั้นเป็นประกายขึ้นมา

ดังนั้นพูดได้ว่า นี่ลูกชายโดนเธอดึงดูดเข้าแล้วใช่ไหม?

ในใจของเส้นหมี่นั้นเกิดความเซอร์ไพรส์แวบขึ้นมา รีบอาศัยตีเหล็กในช่วงที่กำลังร้อนอยู่นี้ เธอยื่นส่งกระดาษฟรอยด์หนึ่งแผ่นให้ในมือของลูกชายคนนี้

“มาครับ หนูก็ลองดูนะ ตรงนี้คาดว่าน่าจะต้องใช้หลายแผ่นเลย หนูช่วยน้า เราสองคนทำด้วยกัน แบบนี้จะได้เร็วๆดีไหมครับ?”

“อืม.....”

ในที่สุดชินจังก็พยักหน้าลง มือเล็กๆที่ขาวสะอาดรับกระดาษฟรอยด์ที่ยื่นมาให้ใบนั้น หลังจากนั้นก็นั่งยองๆลงมา

เก่งจัง!

เส้นหมี่ดีใจจะแย่อยู่แล้ว

แอบมองไปพบว่าคิ้วและดวงตาที่ตกลงมาของลูก มองจากมุมนี้ของเธอ ไม่ว่าจะเป็นขนตาหนาเป็นแพรเหมือนขนนก และยังส่วนโค้งของใบหน้าเล็กๆ ช่างงดงามและละเอียดอ่อนเหมือนกับตุ๊กตาเซรามิคเลยอย่างไรอย่างนั้น และเหมือนคิวคิวของเธอมากอีกด้วย

และเธอยังพบว่า หลังจากที่เขาให้ความสนใจกับเรื่องนี้แล้ว เขาดูนุ่มนวลขึ้นมาก

ชินชิน วางใจนะลูก หม่ามี๊จะต้องชดเชยกับความผิดพลาดของตัวเองอย่างแน่นอน จนกว่าลูกจะยอมยกโทษให้หม่ามี๊

ทำอยู่ประมาณเป็นสิบนาที ในที่สุดแม่ลูกทั้งสองคนก็ติดลงบนโดรนจนเสร็จ

“ชินชิน เสร็จแล้วครับ หนูรีบลองดูสิ ว่าจะสามารถบินได้สูงขึ้นหรือเปล่า?”

“ได้ฮะ.....”

ครั้งนี้ ชินจังก็เอ่ยพูดคำที่แตกต่างไปขึ้นมาอีกครั้ง จากนั้น เขาก็ถือโดรนนี้มาบังคับควบคุมใหม่ และเป็นแบบนั้นจริงๆ เมื่อเริ่มขึ้น สิ่งนี้ก็ผุดขึ้นจากพื้นผิวทะเลเป็นสิบเมตร

“หนูดูสิ น้าไม่ได้หลอกหนูเห็นไหม? กระดาษฟรอยด์นี่สามารถเพิ่มความสูงได้”

เส้นหมี่ปรบมือด้วยความตื่นเต้นดีใจอยู่ตรงนั้น

ชินจังเองก็พอใจมากเช่นกัน มุมปากที่พูดน้อยๆมาตลอด สามารถมองเห็นส่วนโค้งบางๆได้แล้ว

แสนรักพบว่าลูกชายหายไป ตอนที่มาตามหาที่นี่ ก็เห็นฉากนี้เข้าพอดี—

ลูกชายที่สำรวมกิริยา ไม่รู้ว่าเป็นอะไร ในเวลานี้ยืนอยู่ตรงริมรั้วและปรากฏรอยยิ้มที่หายากแบบนี้ขึ้น แต่ที่ทำให้เขารู้สึกเคียดแค้นก็คือ ผู้หญิงแย่ๆคนนั้นทั้งๆที่รับปากเขาเอาไว้แล้ว แต่ในเวลานี้ไม่คิดว่าเธอจะจะมายืนปรบมือและทั้งยังกระโดดโลดเต้นอย่างดีอกดีใจอยู่ข้างๆเขาแบบนี้ ดูแล้ว หลอมรวมเข้าไปอยู่ในโลกของลูกไปแล้วอย่างสมบูรณ์