บทที่ 224 งานเลี้ยงตระกูลโรแกน

ทำไมแป้งร่ำถึงมั่นใจขนาดนี้?

ที่จริงมันง่ายมากเลยแป้งร่ำรู้จักมาร์ติน และตอนนั้นที่มาร์ตินเป็นคนเดียวที่ใกล้ชิดกับเส้นหมี่ในตระกูลหิรัญชา เธอก็รู้ดีอยู่แล้ว

ดังนั้น แค่จับมาร์ตินเอาไว้ ก็ไม่ต้องกลัวว่าเส้นหมี่จะไม่มา

“ข่าวที่คุณได้ยินก่อนหน้านี้มันผิดหมดเลย มาร์ตินไม่ชอบลูกสาวนายกเทศมนตรีเลย คือจารุณีอยากจะให้มีการแต่งงานนี้ งานเลี้ยงวันเกิดวันนี้ ก็เป็นงานเลี้ยงนัดบอดระหว่างมาร์ตินกับลูกคนหนูคนนี้ในทางอ้อม”

“ใช่เหรอ”

สุขาวดีรู้สึกประหลาดใจมาก

แป้งร่ำพยักหน้า มองดูหนังสือเล่มนั้นที่อยู่ในมือ “อืม ดังนั้นมาร์ตินอยากจะปฏิเสธการแต่งงานครั้งนี้ ก็ต้องหาคนมาบังหน้าแน่นอน และเส้นหมี่ คือคนที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขาอย่างไม่ต้องสงสัย”

ผู้หญิงคนนี้ ไม่แปลเลยคนที่อยู่ที่นี่มาห้าปี เข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างคนชั้นสูงเหล่านี้มานานแล้ว รู้ชัดเจน

สุขาวดีฟังแล้วยิ้มอย่างเห็นด้วย “ดี ถ้าเป็นอย่างนี้ งั้นแผนของเราในวันนี้ก็จะดำเนินการได้อย่างสมบูรณ์เลย”

“อืม เรื่องที่ต้องจัดการก็ได้รับการจัดการแล้ว คุณสบายใจได้ ฉันจะให้แสนเห็นกับตาว่าเธอเป็นคนแบบไหน รับรองว่าตั้งแต่วันนี้เธออยากคิดที่จะเหยียบเข้ามาเรืองรองอีกแม้แต่ก้าวเดียว!”

มือผู้หญิงคนนี้ถือหนังสือนั้นไว้ เล็บสีแดงลูบไล้ตัวหนังสือนั้นอย่างละเอียด และมุมปากก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ขุ่นเคืองและร้ายกาจ

ใช่ วันนี้ เธอจะทำให้นางตัวแสบนี้คลานกลับเข้าไปในหลุมศพของเธออีกครั้ง!

มันเป็นความผิดพลาดตั้งแต่แรกที่เธอฟื้นจากความตาย

ป้าหลานทั้งสองเดินถือของขวัญวันเกิดเข้ามาโรงแรมอารมณ์ดี...-

มาร์ตินและเส้นหมี่มาถึงโรงแรมในอีกหนึ่งชั่วโมงต่อมา

พวกเขาใช้เวลาในการแต่งหน้าทำผมให้เส้นหมี่ไปมาก หลังจากที่มา พบว่าแขกที่มาร่วมงานวันเกิดเกือบมาถึงกันหมดแล้วเวลานี้ ทุกคนก็พูดคุยชีวิตความเป็นสุขกัน โรงแรม 5 ดาวของหิรัญชากรุ๊ปที่สามารถรองรับคนได้หลายพัน สนุกสนานมาก

ดูเหมือนว่า งานเลี้ยงวันเกิดนี้ค่อนข้างใหญ่โตนะ

เส้นหมี่หยุดอยู่ที่หน้าประตู

“ยัยซื่อบื้อ คุณจะลองใส่อันนี้ดูไหม?”

มาร์ตินเห็นฉากนี้ หลังจากที่เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆเขาก็หยิบของบางอย่างออกมาจากตัว

“อะไร?”

เส้นหมี่มองไปด้านข้างดูของที่อยู่ในมือของเขา “หน้ากาก?”

“ใช่ งานเลี้ยงแบบนี้ เด็กผู้หญิงจะใส่หน้ากากแบบนี้ได้ เมื่อก่อนมีคนทำแบบนี้บ่อยๆ” หัวสมองคิดสุดความสามารถที่จะอธิบาย แค่หวังว่าผู้หญิงคนนี้จะไม่สงสัย

แต่ว่า เส้นหมี่เป็นคนฉลาดขนาดไหน ทันทีที่เขาหยิบออกมา เธอก็เข้าใจแล้ว

เธอจำเป็นต้องตกต่ำขนาดนี้จริงเหรอ?

มาถึงที่แบบนี้ ไม่สามารถที่จะใช้ใบหน้าตัวเองเจอเขา แต่ต้องปิดต้องซ่อนไว้

เส้นหมี่กระตุกที่มุมปาก เผยให้เห็นความขมขื่น “ไม่จำเป็น คุณท่านจะเรียกฉันมาอยู่แล้ว แบบนี้ หลังจากพวกเราเข้าไป ก็ไปทักทายเขาโดยตรงกันเถอะ”

เธอพูดจบอย่างแผ่วเบา แล้วจับกระโปรงเข้าไปก่อนแล้ว