บทที่ 249 เธอจะขอใครแต่งงาน？

สิ่งที่ไม่คาดคิดคือเมื่อเขามาถึงเขาก็ลงมือกับหล่อนอย่างโหดร้าย เขาบ้าไปแล้วเหรอ? หล่อนคือผู้หญิงที่เขารักนะ

เส้นหมี่ยืนขึ้นโดยอัตโนมัติ: “คุณ...คุณทำอะไรหน่ะ? ทำไม...คุณถึงตบเธอหล่ะ?”

“ทำไม? ฉันตบหล่อนแล้วเธอสงสารหล่อนเหรอ? เส้นหมี่เธอเป็นแม่พระเหรอ? หรือต้องให้หล่อนทำบีบคอลูกสาวเธอจนตายและมาฆ่าเธอก่อน หล่อนถึงจะสมควรตายงั้นเหรอ? เธอเป็นหมูเหรอ? สิ่งดีสิ่งไม่ดีก็แยกไม่ออก? เธอไม่มีสมองหรือไง?

ทันใดนั้นผู้ชายคนนั้นก็ด่าด้วยอารมณ์โกรธ

เขาจ้องไปที่ผู้หญิงคนนี้ด้วยความโกรธเส้นเลือดของเขาพุ่งขึ้นเต็มใบหน้า เขาเห็นอะไรก็ด่าอย่างนั้น ด่าอย่างเดียว เขาอยากจะด่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าให้ตายไปซะที่นี่เลย

แต่หากสังเกตดีๆจะพบว่าความโกรธของเขาในครั้งนี้แตกต่างจากแป้งร่ำ

ความโกรธในตอนนี้ ก็เป็นเพียงแค่โกรธ

แต่เมื่อกี้คือการอาฆาต เป็นการฆ่าคนที่น่าสะพรึงกลัวอย่างหนึ่ง

ในที่สุดเส้นหมี่ก็โดนด่าว่าเป็นนกกระทา ไม่กล้าตอบโต้แม้แต่คำเดียว

แท้จริงแล้ว หล่อนไม่ใช่แม่พระอะไร และไม่ได้ห้ามให้เขาตบผู้หญิงคนนี้

แต่เป็นเพราะเขาลงมือกะทันหัน ซึ่งทำให้หล่อนหวาดกลัวแทบไม่เชื่อสิ่งที่หล่อนเห็น หล่อนจึงถามไปอย่างเออะอะๆเหมือนคนติดอ่าง

เนื่องจากข้างนอกมีความเคลื่อนไหวเสียงดังมาก แม้แต่คุณท่านที่อยู่ในวิลล่าและเด็กอีกสองคนถึงกลับออกมาดูเมื่อพวกเขาเดินออกมาก็พบกับเหตุการณ์ในสวนดอกไม้ สีหน้าของคุณท่านก็เปลี่ยนไปทันที

“แสนรักนี่แกทำอะไรลงไป? แกเป็นคนทำเหรอ?

แสนรักหรี่ตาลงเล็กน้อย

เดิมทีเขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่หลังจากเหลือบไปมองผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้าและสีหน้าของหล่อนก็เปลี่ยนเป็นซีดเซียวทันที มือของเขาก็กำหมัดแน่นจนแดงก่ำ เขาหันกลับไปมองดูเด็กชายสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆเขา

“ชินจัง คิวคิว มาพาน้องสาวและหม่ามี๊ออกไปก่อน”

“ได้ครับแด๊ดดี้!”

เด็กทั้งสองพอใจกับการแสดงออกของพ่อในครั้งนี้มาก

ทันทีที่พ่อเรียก พวกเขาก็รีบมาทันที

หลังจากนั้น เส้นหมี่กับรินจังก็ถูกพวกเขาทั้งสองพาเข้าไปในวิลล่า แต่ในขณะที่รินจังถูกพาเข้าไปข้างในนั้นก็หันไปมองพ่ออยู่หลายครั้ง

คิวคิว: “เธอหันไปดูอะไรเหรอ?”

หนูรินจังรีบมองหน้าพี่ชายแล้วพูดว่า: “ตอนที่แด๊ดดี้ช่วยหนูหล่อมากเลย!”

แววตาคิวคิวก็เปล่งประกาย: “จริงหรอ?”

หนูรินจังเผยลักยิ้มออกมาแล้วพยักหน้า: “ใช่ ตอนที่ผู้หญิงเลวคนนี้กำลังจะจับหนู แด๊ดดี้ก็เข้ามาอุ้มหนูทันที หนูก็ตัดสินใจแล้วว่าจะรักแด๊ดดี้ใหม่”

ชินจัง：“……”

เธอไม่รักตั้งแต่เมื่อไหร่?

——

เมื่อทุกคนออกไป เหลือเพียงพ่อลูกที่เผชิญหน้ากันอยู่ที่สวนดอกไม้

“ท่านมาทำอะไร?”

“ฉันจะมาต้องขออนุญาตแกก่อนด้วยเหรอ?” คุณท่านแสดงอารมณ์ไปพอใจ

ใบหน้าที่เย็นชาเหมือนน้ำแข็ง แสนรักที่ไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไป ได้ยินอย่างนั้น ก็หัวเราะออกมอย่างเยือกเย็น