บทที่ 271 ทำได้ก็คือไว้ชีวิตเธอ

“เธอมี....หลักฐานอะไรมาพิสูจน์ว่าเขาทำ?”

“มีค่ะ!” เส้นหมี่เอาUSBที่มีต้นฉบับทั้งหมดที่ตัวเองไปเอามาจากคอนโดยื่นส่งไป

“หนังสือที่ฉันเขียนก่อนหน้านี้ ที่ประกาศออกไปแล้ว ล้วนแต่ผ่านการแก้ไขจากฉันทั้งสิ้น แต่ต้นฉบับจากทางที่แป้งร่ำเอามา คำผิดในทุกๆคำ รวมทั้งเครื่องหมายวรรคตอนที่ใช้ผิดอย่างไม่ระวังก็เหมือนกันหมด และนี่ก็คือหลักฐาน”

“มีสิทธิอะไร? เธอกล้าพูดไหมว่าของแบบนี้ไม่เคยให้คนอื่นมาก่อน?”

“ไม่มีค่ะ นอกจากฉันคัดลอกเอาไว้หนึ่งชุดให้กับแต่งฝันแล้ว ส่วนอื่น ตอนที่ฉันไปต่างประเทศก็เอาไปต่างประเทศด้วยทั้งหมดแล้ว ไม่มีทางที่ฉันจะให้คนอื่นค่ะป้า”

เส้นหมี่มีน้ำเสียงที่มั่นใจกับเรื่องนี้อย่างไม่เคยมีมาก่อน

สิ้นเสียงแล้ว สาธินีที่นั่งอยู่ตรงหน้าเธอ ในที่สุดใบหน้านั้นก็ซีดขาวลง เหมือนกับน้ำเย็นหนึ่งถังที่ราดลงมาจากศีรษะของเธออย่างไรอย่างนั้น ในเพียงหนึ่งวินาทีเดียวแม้แต่ดวงตาของเธอก็ไม่มีแสงอยู่เลย

ความจริงแล้วสาธินีเป็นคนที่แข็งแกร่งมากคนหนึ่ง

ถึงแม้ว่าตระกูลวชิรนันท์จะมีบุญคุณต่อตระกูลอัครนันท์ในตอนนั้น แต่ไม่ได้เกี่ยวข้องใดๆกับเธอสาธินีเลยอยู่แล้ว แต่เธอเนื่องจากว่ากลายมาเป็นภรรยาของธนาตย์ ตอนที่ตระกูลวชิรนันท์ล้มลง เธอแบกรับมันเอาไว้ด้วยกำลังของตัวเองเพียงลำพัง

คนแบบนี้ ความจริงแล้วเป็นคนที่มีความเย่อหยิ่งโดยเนื้อแท้อยู่แล้ว

เธอจะไม่ยอมให้เกิดข้อผิดพลาดได้แม้แต่นิดเดียว และสามารถทำให้ทุกๆเรื่องที่ตัวเองทำนั้นกลายเป็นความภูมิใจได้ แต่ตอนนี้ ทุกอย่างที่เธอทำนั้นล้วนเป็นการทำลายลูกสาวของเธออย่างหมดสิ้น

เส้นหมี่มองคุณป้าที่เหมือนกับถูกน้ำค้างแข็งตีขึ้นมาทันใด แล้วจู่ๆก็มารู้สึกเสียใจภายหลังเล็กน้อย ที่บอกเรื่องนี้กับเธอ

“ป้าคะ ฉัน....ฉันไม่ได้ขออะไรเลย ป้า เรื่องนี้เป็นเพราะฉัน ถ้าหากฉันไม่สามารถยับยั้งเรื่องนี้ได้ ถ้าอย่างนั้นก็คงไม่ต่างไปจากการที่ฉันฆ่าเขาด้วยตัวฉันเองเลย ป้าเข้าใจฉันใช่ไหมคะ?”

“ถ้าอย่างนั้นเธอจะทำยังไง?”

ราวกับผ่านไปแล้วหนึ่งศตวรรษ ในที่สุดสาธินีก็เงยหน้าขึ้นมา ใบหน้าไม่มีสีของเลือดฝาดอยู่เลย เผยให้เห็นเป็นสีขาวเทาจนน่าตกใจ

ในใจของเส้นหมี่รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาอีกครั้ง

รับไม่ได้กับสายตาแบบนี้ เธอหันหน้าไปมองทางอื่น “ป้าวางใจได้ค่ะ ฉันไม่เอาชีวิตของเธอหรอก วันนี้ฉันมา ก็เพื่อมาทักทาย ถ้าหากเธอดึงดันที่จะทำตามใจของตัวเองโดยที่ไม่ยอมรับฟังคนอื่น ฉันจะไม่ตัดมาตรการที่รุนแรงออกเพื่อมาหยุดเธอเรื่องนี้”

มาตรการรุนแรง?

สาธินีเผยความกลัวออกมาในทันที “เธอจะทำอะไร? อะไรที่เรียกว่ามาตรการรุนแรง? นั่นเป็นลูกสาวคนเดียวของลุงเธอนะ ก็ถือซะว่า....เขาทำผิดแล้ว เธอจะไม่สามารถให้โอกาสเขาอีกครั้งได้เลยเหรอ?”

ในที่สุดเธอก็เลือกที่จะปกป้องลูกของเธอ

เส้นหมี่มองเธอแวบหนึ่ง ไม่ได้โทษเธอ เธอเป็นแม่ จึงสามารถเข้าใจความเชื่อมโยงกันทางใจของแม่ลูกแบบนี้ได้

“ฉันเคยให้ไปแล้วค่ะ ก่อนจะมาที่นี่ ฉันโทรไปหาเธอแล้ว แต่เธอไม่ยอมรับ ป้าคะ ป้าต้องเข้าใจนะว่าเรื่องนี้ต่อให้ฉันไม่ลงมือ แสนรักหรือคุณท่านกมลภพก็จะมาหาในไม่ช้าอยู่แล้ว ตอนนี้พวกเขารู้เรื่องที่ว่าหนังสือเล่มนั้นฉันเป็นคนเขียนแล้ว แป้งร่ำก็อยู่ในมือของพวกเขาเหมือนกัน ป้ารู้สึกว่าทางแต่งฝันทางนี้จะยืดต่อไปได้อีกนานแค่ไหน?”

“…….”

ในที่สุดสาธินีก็ไม่ได้พูดออกมา สีหน้ายิ่งอึมครึมมากขึ้นกว่าเดิม