บทที่ 288 ถูกปล้นแล้ว

“มาร์ตินนายตื่นนอนรึยัง? ตื่นไปรับปอร์เช่ได้แล้ว”“……”

หลังจากเคาะประตูอยู่สักพัก ก็ได้ยินเสียงพึมพำมาจากข้างในว่า: “รู้แล้ว”

เส้นหมี่ได้ยินอย่างนั้น ถึงจะลงมา

เรื่องของปอร์เช่ เส้นหมี่วางแผนไว้อย่างนี้ ในเมื่อเขาเต็มใจที่จะติดตามหล่อน งั้นให้เขาเป็นผู้ช่วยของหล่อนตั้งแต่นี้เป็นต้นไป หล่อนมีแผนที่จะเข้าไปวงการหุ้นก่อน และให้ ปอร์เช่รับผิดชอบช่วยเหลือจัดการด้านกองทุนของหล่อน

ได้ยินมาว่า เด็กคนนี้เรียนเอกบัญชี

มาร์ตินเป็นเด็กที่ออกจากบ้านตั้งแต่เล็กๆ

แต่ไปไม่ถึงไหน ก็ถูกคนอื่นหลอกลวงเอาผลประโยชน์

“ เยสเข้ มึงมาตั้งแต่เมื่อไหร่? ที่อยู่ของพวกกูซับซ้อนขนาดนี้ มึงยังหาเจอได้เร็วขนาดนี้เลยเหรอ? แมร่ง มึงมีจมูกหมารึเปล่าเนี้ย?

เมื่อเห็นคนที่ขวางทางเขาอยู่ มาร์ตินที่อยู่ในรถก็พูดคำหยาบคายขึ้นมาทันที!

แสนรักยิ้มอย่างเย็นชาไม่พูดอะไรแล้วกระดิกมือ ทันใดนั้น เงาคนมากมายก็ออกมาจากด้านหลังของเขา มุ่งตรงไปทางมาร์ติน

เชี้ย！ ผู้ชายคนนี้คงไม่คิดจะฆ่าเขาหรอกนะ?

มาร์ตินตกตะลึงเปิดประตูรถด้วยท่าทียอมแพ้: “พี่ครับ พี่ชาย พี่ต้องการอะไรครับ? ผมไม่ได้ทำเรื่องที่ทำร้ายพี่เลยนะครับ”

“แล้วลักพาตัวเมียกูไปคืออะไร?”

“อุ๊ย! คนนั้นเป็นเมียพี่เหรอครับ? ไม่ใช่อดีตภรรยาพี่หรอกเหรอ!!” มาร์ตินพูดอย่างเสียงดัง เขาปฏิเสธที่จะยอมรับความผิดที่ถูกยัดข้อหาอย่างหนักแน่น

แต่เรื่องที่ทำให้เขาผิดหวังคือ ลูกพี่ลูกน้องของเขาโยนหนังสือเล่มเล็กสีแดงใส่หน้าเขาหลังจากที่ได้ยินเสียงคัดค้านของเขา

“ดูดีๆดูให้ชัดเจน หล่อนใช่อดีตภรรยาของฉันไหม?”

“……”

มาร์ตินเงียบไป ผ่านไปครู่หนึ่ง ใบหน้าที่สวยงามราวกับดอกซากุระ แต่เหมือนสูญเสียความสดใส มืดมัวเหมือนขาดเลือดไปครึ่งหนึ่ง

พวกเขายังเป็นสามีภรรยากันเหรอ?

แล้วทำไมผู้ชายคนนี้ยังปฏิบัติอย่างนั้นกับหล่อนอีกหล่ะ? เขาไม่รู้หรอว่าเพื่อเขาแล้วหล่อนทุ่มเทขนาดไหน?

เบ้าตามาค์ตินแดงขึ้นเล็กน้อย ในหัวคิดแต่เรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้น เมื่อผู้หญิงคนนั้นหาเขาเจอ เขาดูอ้างว้างและสิ้นหวังเพียงใด ในใจของเขารู้สึกโศกเศร้ามาก แล้วความโกรธก็พลุ่งออกมา

“ได้ ถึงแม้หล่อนจะไม่ใช่อดีตภรรยาของคุณ แล้วจะปฏิบัติอย่างไรกับหล่อนก็ได้งั้นเหรอ? หล่อนเป็นคนนะ ไม่ใช่สิ่งของ คุณมีสิทธิ์อะไรทำร้ายหล่อนซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างนั้น ห๊ะ?

“……”

แสนรักกวาดสายตามองคนที่ถามเขาอย่างรุนแรง ดวงตาของเขาก็หรี่ลง

เขาเดาไม่ผิดจริงๆ ลูกพี่ลูกน้องของเขาคนนี้ต้องมีอนาคตไกลแน่ๆ แม้แต่ผู้หญิงของเขาก็ยังอยู่ในความคิดของเขาเลย

เขาเดินเข้าไปและจ้องมองเขาจากมุมบนอยู่นอกรถโดยไม่รู้สึกโกรธใดๆ แต่ใบหน้าที่หล่อเหลาเต็มไปด้วยความหนาวเหน็บกลับแสดงท่าทีของเขาออกมา

“มันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด ที่ผมมาที่นี่เพราะจะมาปรับความเข้าใจเกี่ยวกับเรื่องนี้แหละ”

“เข้าใจผิด? แกบอกว่าที่แกฆ่าลูกสาวของลุงหล่อนเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดงั้นเหรอ? ใครจะไปเชื่อแก?” มาร์ตินมีท่าทีดูหมิ่น

เลือดของแสนรักพลุ่งพล่าน แทบจะอดทนไม่ไหวแล้ว