บทที่ 318 เธอผละเข้ามา

เวลานี้เส้นหมี่กำลังอยู่ในห้องทดลองของแครอท

“ผลออกมาหรือยังคะ?”

“ค่ะ ในของหวานนี้มีเชื้อราตัวเดียวกันกับที่อยู่บนร่างของคิวคิวจริงๆค่ะ คุณเอามันมาได้ยังไงคะ?”

แครอทที่ได้ผลลัพธ์จากการตรวจสอบผ่านแว่นขยายแล้วก็แปลกประหลาดใจนัก เธอรีบถามเส้นหมี่ว่าเอาของสิ่งนี้มาจากที่ไหน?

เส้นหมี่จะพูดเรื่องนี้ได้ที่ไหนกัน?

หลังจากที่เธอได้ฟังผลลัพธ์ ความรู้สึกโกรธที่แนบแน่นอยู่ในหน้าอกก็ทะลักออกมาจนตัวสั่น

ทำไม?

สุเชาวน์นั้นเป็นปู่เล็กของเด็กๆ ทำไมเขาต้องลงมือโหดเหี้ยมอย่างนี้กับเด็กที่เพิ่งอายุห้าขวบด้วย?

อีกอย่างคิวคิวบอกว่าที่เขาดื่มเพราะชินชินบอกว่าก่อนหน้านี้ทุกครั้งที่ไปที่นั่นมักจะป่วย ถ้าจะว่าอย่างนี้แล้วชินชินก็โดนทำร้ายจากเขาตลอดเหมือนกันหรอ?

เส้นหมี่โกรธแทบบ้า!

แครอทเห็นอารมณ์ของเธอก็ยิ่งรู้สึกแปลกใจมากยิ่งขึ้น “คุณเป็นอะไรไป? ตกลงว่าเรื่องนี้มันเกิดมาจากไหน คุณอย่าบอกฉันนะว่าที่คุณเจ็บไปทั่วทั้งร่างก็เพื่อให้ได้สิ่งนี้มา”

เส้นหมี่ “……”

ทั่วร่างเต็มไปด้วยความโกรธที่ดูเยือกเย็นหน้าหวาดกลัว เธอไม่มีอารมณ์มาตอบคำถามอะไรทั้งนั้น

หลังจากนั้นเธอหันตัวเดินกลับไป

แครอทอ้าปากค้าง!

“ผู้หญิงคนนี้ท่าจะบ้า นึกอยากมาก็มานึกอยากไปก็ไป เธอคิดว่าเธอเป็นใครเนี่ย แล้วยังให้ฉันช่วยทำงานให้เธออีก” เธอแทบจะแผดเสียง

แต่เส้นหมี่ก็ไม่ได้สนใจ หลังจากที่ออกมาจากห้องทดลอง เธอก็พาพวกเด็กกลับไปวิลล่า

เอ๊ะ? กลับมาแล้วหรอ?

หลังจากที่กลับมา เธอเหลือบไปเห็นโรงรถนั้นมีรถเบนลีย์สีดำจอดอยู่ ทันใดนั้นเธอให้ฮึกเหิมขึ้นมา

“พี่ภา คุณผู้ชายกลับมาแล้วใช่ไหมคะ?”

“ใช่ค่ะ อยู่ชั้นบน แล้วยังถามคุณ……”

พูดยังไม่ทันจบ ผู้หญิงคนนี้ก็เดินผ่านเธอขึ้นไปชั้นบน รีบร้อนจนขนาดเด็กๆที่อยู่ข้างหลังก็ไม่สนใจ

เจ้าเด็กคนนี้ทำไมถึงรีบขนาดนั้น?

พี่ภาไม่มีทางเลือก เลยทำได้แค่เข้าไปทักทายพวกเด็กๆ

แต่หลังจากที่เส้นหมี่ขึ้นไปชั้นบนก็มีความโกรธและความฮึกเหิม เธอเลยไปที่หน้าประตูห้องของแสนรักทันที

“แสนรัก? คุณอยู่ในห้องไหม? ฉันมีเรื่องสำคัญจะคุยกับคุณ”

“……”

ไม่มีเสียง ในห้องที่ประตูปิดอยู่นี้ ไม่มีการตอบสนองใดๆ เหมือนไม่มีคนอยู่ข้างใน

เป็นไปไม่ได้นะ พี่ภาบอกว่าเขาอยู่ชั้นบนไม่ใช่หรอ?

อีกอย่างรถก็จอดอยู่ข้างล่าง