บทที่ 340 เขาโดนลบความจำเหรอ?

มันน่ากลัวมาก！

อันนี้คือวิญญาณเหรอ？เมื่อกี้เธอได้ยินคนนี้เดินลงไปแล้วแท้ๆ แล้วจะอยู่หน้าประตูได้ยังไง？เขารู้หรือเปล่าแบบนี้จะทำให้คนตกใจตายได้？

สมองเส้นหมี่กลายเป็นขาวโพลน

แสนรักผู้ที่สูงกว่าจ้องมองลงมาที่เธอ

สีหน้าของเขาน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งยวด คล้ายกับฝนฟ้าจะกระหน่ำลงมา กำลังโกรธขึ้นจนชวนให้หวาดหวั่น ทว่าสิ่งที่น่าแปลกใจก็คือ นอกจากสิ่งนี้แล้ว ใบหน้าหล่อของเขาก็ไม่เผยความรู้สึกอื่น

หรือว่าครึ่งปีให้หลัง เขาเหลือความรู้สึกแค่นี้ต่อเธอ？

เส้นหมี่มองด้วยความอึ้ง

“ที่แท้คุณก็ยังไม่ตาย?”

“อะไรนะ?”

สมองเส้นหมี่ขาวโพลน ชั่วขณะนั้นฟังไม่เข้าใจความหมายของเขา

สุดท้าย ผู้ชายคนนี้เห็นการตอบสนองของเธอเช่นนี้ สีหน้าก็ยิ่งเพิ่มระดับความน่ากลัวมากขึ้น“กล้ามากนะที่หลอกผม！！”

“ตง!”

เส้นหมี่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น？ผู้ชายคนนี้ก็ยื่นมือคว้าคอเสื้อเธอ จากนั้นก็กดเธอไว้ที่บานประตู

“ปล่อย...” เส้นหมี่นึกไม่ถึงว่าเขาจะทำแบบนี้ ด้วยความที่เธอตกใจกลัว จึงดิ้นรนเพื่อให้หลุดจากพันธนาการของเขาสุดกำลัง

“แสน...แสนรัก คุณปล่อยฉัน แสนรัก”

“ปล่อยเหรอ？คุณยังมีหน้าให้ผมปล่อยอีกเหรอ?เส้นหมี่ คุณใจกล้ามากนะ กล้าแกล้งตายกับผมใช่ไหม วันนี้ผมจะให้คุณสมปรารถนา”

จากนั้นร่างกายผู้ชายก็ปกคลุมไปด้วยกลิ่นอายสังหาร ใช้มือบีบคอเธอ

“คุณชายทำอะไรอยู่คะ รีบปล่อยเธอเร็วนะคะ”

นาทีคับขัน โชคดีที่พี่ภาได้ยินความเคลื่อนไหวจึงวิ่งขึ้นมาดู เมื่อเห็นภาพนี้ เธอก็รีบวิ่งเข้ามาห้ามผู้ชาย

เส้นหมี่ถูกบีบคอจนแดงม่วงไปหมดแล้ว

ผู้ชายปล่อยมือในท้ายที่สุด ทันใดนั้น เธอก็ทรุดตัวลงใกล้สาวใช้คนนี้ จากนั้นก็สำลัก“แค่กๆๆ”

ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้？

เกิดอะไรขึ้น？ทำไมถึงย้อนกลับไปตอนที่เขาพึ่งเจอเธอใหม่ๆ？

เส้นหมี่ตัวสั่นสะท้าน ตกใจจนน้ำตาคลอเบ้า และยิ่งมองผู้ชายหน้าโหดคนนี้ เธอก็ยิ่งเหมือนกวางน้อยที่ตกใจกลัวถึงขีด

พี่ภาเห็นแล้วจึงกระซิบข้างหูเธอหนึ่งประโยค“คุณเส้นหมี่ค่ะ ความทรงจำระหว่างคุณกับคุณชายก่อนหน้า ถูกคุณแครอทใช้วิธีสะกดจิตแล้วลบทิ้งค่ะ”

“อะไรนะคะ?”

เส้นหมี่คล้ายกับโดนฟ้าผ่า