บทที่ 368 ตั้งแต่นี้ไป เธอหนีไปจากฝ่ามือเขาไม่พ้นแล้ว

“พี่ วันนี้พี่จะให้เขาไปหรือเปล่า？”

ปอร์เช่ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ หลังจากดึงเส้นหมี่ผู้เป็นพี่สาวมาที่ด้านนอก ก็ถามเธออย่างบีบคั้น

เส้นหมี่ตัดสินใจแบบนี้

“ใช่ เดี๋ยวรอเขาฟื้นมา ฉันจะพาเขาไปบริษัทด้วยกัน เขาได้เงินแล้ว ก็จะไป”

“โอเค ผมจะไปส่งรินจังเข้าเรียน แล้วเดี๋ยวซื้ออาหารสักหน่อย รอพี่กลับมากินข้าว”

ปอร์เช่พอใจเสียที จากนั้นก็อุ้มหนูรินจังออกไป

ไม่นานนัก เส้นหมี่กับคณาธิปสองคนก็ออกไปจากบ้านด้วยกัน

แน่นอนว่าคณาธิปอยากอยู่ที่นี่อีกนานหน่อย และยังอยากอยู่ที่นี่เลยด้วยซ้ำ แต่ว่า ท่าทีของผู้หญิงคนนี้เยือกเย็นมาก ไม่ดูอยากจะเจรจากับเขาเลยสักนิด เธอพาเขาออกไป

“วันนี้คุณจะได้รับเงินแล้ว คุณได้แล้ว ก็ไปหาอีริคละกัน เขาจะคิดบัญชีกับคุณ”

“……โอเค”

คณาธิปได้แต่ตอบตกลง

ทั้งสองมาถึงบริษัท เส้นหมี่ก็เปิดคอมเป็นอย่างแรก เตรียมพร้อมสำหรับการขายหุ้นตัดราคาทันทีที่ตลาดหุ้นเปิด

แต่ไม่กี่นาทีถัดมา ที่ทำให้เธอคิดไม่ถึงก็คือ เมื่อวานก่อนปิดตลาดหุ้นนี้ยังอยู่ในสภาพดีมาก แต่พอเปิด จู่ๆ มันก็ล้มลง！

ทำไมถึงเป็นแบบนี้？

สายตาเส้นหมี่เปลี่ยนไป พุ่งออกมาจากห้องทำงานทันที แล้วไปหาอีริค

“คุณอีริค เกิดอะไรขึ้น？หุ้นบริษัทคลาวน์โปรของพวกเขา ทำไมเปิดแล้วถึงล้มระนาวแบบนี้ล่ะคะ？”

“อือ เรื่องนี้ผมรู้แล้ว”

อีริคก็เห็นสถานการณ์นี้แล้ว ดังนั้น เวลานี้เขาดูซีเรียสมาก

ลางสังหรณ์ไม่ดีของเส้นหมี่ก็ขึ้นมาทันที：“งั้นตอนนี้จะทำไงดีคะ？”

อีริคขมวดคิ้ว：“ผมสืบดูก่อนว่าเกิดอะไรขึ้น？คุณไปปลอบทนายธิปก่อน ส่วนผมสืบได้ความแล้วจะบอกคุณอีกที”

“……”

จู่ๆ เส้นหมี่ก็รู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา

ครึ่งชั่วโมงถัดมา ในที่สุดทางด้านอีริคก็ได้ข่าว บอกว่าพวกเขาโดนรายงาน

“รายงาน？ทำไมถึงโดนรายงาน？นี่แค่หุ้นเล็กๆ พวกเราก็ไม่ได้สร้างคาวมปั่นป่วนของตลาดหุ้นมากนัก ทำไมถึงโดนจับจ้องแล้วโดนรายงานได้？”

เส้นหมี่ได้ยินคำตอบนี้ ก็ไม่อาจเข้าใจได้

อีริคก็รู้สึกคาดไม่ถึง

แต่ว่า ในเมื่อเรื่องราวเกิดขึ้นแล้ว เขาก็ได้แต่แก้ไข

ดังนั้นวันนี้ เส้นหมี่ก็ไม่ได้ทำอะไรอีก เอาแต่ทำเรื่องนี้ตลอด และพอตอนเย็นเลิกงาน เธอก็ไม่มีทางเลือกอื่นจำเป็นต้องพาคณาธิปกลับมา

ปอร์เช่เห็น แทยจะใช้คำว่าแช่แข็งนี้มาบรรยายเขาในตอนนี้ได้เลย

“เอ่อ……พอดีเกิดเรื่องไม่คาดคิด นายวางใจเถอะ เขาจะอยู่แค่คืนนี้ พรุ่งนี้ พรุ่งนี้ฉันจะช่วยเขาจัดการเรื่องราวให้เรียบร้อย จากนั้นให้เขาไป โอเคไหม？”