บทที่ 398 ภรรยาประธานแสนรักอยู่สถานบันเทิง

ในเวลานี้เส้นหมี่ต้องอยู่ที่เมืองAแน่นอน

หลังจากธุรกิจเอสเอฟของตระกูลวชิรนันท์ฟื้นตัวขึ้น หล่อนต้องการให้ธุรกิจลุกขึ้นให้เร็วที่สุด และวิธีที่ดีที่สุดคือเรียกลูกค้าเก่ากลับคืนมาให้ได้ และทำให้พวกเขาร่วมทำธุรกิจกับเอสเอฟใหม่อีกครั้ง

และในเมืองAก็มีลูกค้าเก่าที่มีปริมาณคำสั่งซื้อที่ไม่เลวหลายราย

“ยัยบ๊อง ฉลาดนี่ รู้ว่าฉันกำลังถ่ายละครอยู่ที่นี่ เธอก็เลยมาหาฉัน”

ขณะที่มาร์ตินพาเธอไปดูรอบๆ ในใจเขาอดไม่ได้ที่รู้สึกดีใจ

เขาก็เป็นคนแบบนี้แหละ ทุกครั้งที่เส้นหมี่มาหาเขาแทบจะไม่มีเรื่องดีๆเลย ทำเหมือนเขาพ่ายแพ้หรือไม่ก็จบอย่างอนาถ

แต่เมื่อเส้นหมี่มาหาเขาอีกครั้ง เขาก็เต็มใจไปหาหล่อน

เส้นหมี่ก็รู้เรื่องนี้ดี ดังนั้นเมื่อเห็นสีหน้าพออกพอใจของเขาแล้ว ยากที่จะหลีกเลี่ยงความรู้สึกว่าตัวเองไม่ใช่คนไม่ได้เลย

“ช่วยไม่ได้ ก็ฉันมีเธอเป็นเพื่อนแค่คนเดียว ใช่แล้ว หลังจากที่พวกเราไปบริษัทคาเรย์แล้ว เราไปกินข้าวด้วยกันนะฉันจะเลี้ยงชุดใหญ่คุณเอง โอเคไหม”

“ได้สิ งั้นผมจะไปกินอาหารในโรงแรมที่แพงที่สุดของที่นี่ และผมสั่งชุดใหญ่ให้เต็มโต๊ะเลย เธอคงไม่ว่าอะไรใช่ไหม?”

นางมารร้ายคนนี้มีความสุขเหมือนดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน เมื่อเข้าไปใกล้ก็จะได้กลิ่นหอมเหมือนดอกกล้วยไม้ติดไว้ที่หูของเส้นหมี่

“ออกไป”

เส้นหมี่ขนลุกทันที ยื่นมือไปผลักไอ้สารเลวออกไป

สิบนาทีต่อมา ก็ถึงบริษัทคาเรย์

บริษัทนี้เป็นหนึ่งในบริษัทที่แข็งแกร่งมาก หากเขากลับมาร่วมมือกับตระกูลวชิรนันท์เอสเอฟได้อีกครั้ง มันจะเป็นประโยชน์อย่างมากสำหรับเส้นหมี่

หมี่เส้นหมี่กำลังจะวางของขวัญไว้บนโต๊ะของเจ้านาย

“ประธานยุทธพงศ์ผมจะไม่พูดอะไรมาก บริษัทเอสเอฟภายใต้การดูแลจัดการของคุณในปีที่ผ่านมา ธุรกิจถือว่าดำเนินไปได้ค่อนข้างดี และครั้งนี้บริษัทเอสเอฟลุกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง หากประธานยุทธพงศ์ให้โอกาสผมอีกครั้ง ผมสัญญาว่าจะให้สินค้าคุณในราคาโรงงาน คุณคิดว่ายังไง"

“ราคาโรงงาน?”

ประธานของคาเรย์มองดูสาวน้อยตัวเล็ก ๆ ตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม: "สาวน้อย ปีนี้เธออายุเท่าไหร่แล้ว?ถึงยีสิบปีรึยัง ？เธอรู้ไหมว่าราคาโรงงานเป็นอย่างไร

เส้นหมี่：“……”

เขากำลังไม่เชื่อหล่อนงั้นเหรอ?

หล่อนเหลือบมองเสื้อผ้าที่หล่อนสวมอยู่นั้น และเริ่มรู้สึกเสียใจวันนี้หล่อนมิน่าสวมแค่กางเกงยีนขาสั้นกับเสื้อยืดที่แสนธรรมดา

“ประธานยุทธพงศ์ฉันรู้ว่ามันเป็นยังไง ขายในราคาโรงงานก็เท่ากับว่าฉันขายของไม่หวังกำไร แต่ประธานยุทธพงศ์คุณเคยคิดบ้างไหม ถ้าคุณสั่งซื้อจากฉันทั้งหมด ลูกค้ารายเก่าของตระกูลวชิรนันท์เอสเอฟก็ต้องกลับมาด้วยแน่นอน เพียงแค่ให้คุณโฆษณา ฉันเต็มใจทำอยู่แล้ว”

เส้นหมี่อธิบายอย่างเป็นระเบียบด้วยใบหน้าที่สวยงามและละเอียดอ่อน ไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย

ประธานยุทธพงศ์อึ้งไปสักพัก

คิดไม่ถึงว่าสาวน้อยคนนี้จะพูดตรงไปตรงมาขนาดนี้

ลูกสาวของดิลกมีความกล้าและฉลาดมาก

ในที่สุดเถ้าแก่คาเรย์ก็ตอบตกลง

แต่ เขายื่นเงื่อนไขมาหนึ่งข้อ คือ คืนนี้เขามีนัดกับลูกค้าของตัวเอง ลูกค้าคนนั้นเจ้าเล่ห์มาก เขาไม่ยอมลงมาเลย ถ้าเส้นหมี่สามารถช่วยเขาได้ เขาก็ยินดีเซ็นสัญญากับตระกูลวชิรนันท์เอสเอฟ

“เขาจงใจทำให้เรื่องมันยุ่งยากเหรอ?”