บทที่ 409 ตอนนี้เขาเต็มไปด้วยความกลัว

อรรตพลรีบเข้าไปในเมืองด้วยความเร่งรีบ

เรื่องเกี่ยวกับภรรยาเก่าของแสนรัก ตั้งแต่เธอกลับมาก่อปัญหาให้ตระกูลลัดดาวัลย์ของเขาครั้งก่อน เขาก็ได้บอกกับลูกสาวของเขาแล้วก็อย่าไปยุ่งกับเธออีก

เหตุผลหนึ่งก็เพราะไม่ว่ายังไงเธอก็ยังเป็นแม่ของเด็กสามคนในตระกูลหิรัญชา ถ้าทำอะไรเธอ คุณท่านอาจจะเอาเรื่องได้

และยังมีเรื่องนั้น ท้ายที่สุดแสนรักก็ถูกทิ้งให้อยู่เพียงลำพัง

ตั้งแต่นั้นทุกคนก็รู้ว่า เขาก็ไม่ได้อยากทำร้ายเธอ

ดังนั้นไม่แตะต้องเธอจะดีที่สุด

แต่เขาคิดไม่ถึงว่าลูกสาวของเขาจะทำเรื่องเดือดร้อนได้รวดเร็วขนาดนี้

“หัวหน้าดลธี คุณบอกสถานการณ์ตอนนี้ให้ผมรู้ได้ไหม ตอนนี้เส้นหมี่เป็นยังไงบ้างแล้ว”

“ไม่ได้สติ หมอบอกว่าเป็นการสะกดจิตขั้นสูง นี่ก็ผ่านมาห้าวันห้าคืนแล้ว สิ่งที่ท่านประธานกลัวก็คือ เมื่อเธอฟื้นขึ้นมาแล้ว เธอจะลืมลูกของตัวเอง เมื่อถึงเวลานั้นจะทำยังไง”

ดลธีหันมามองเขาอย่างเย็นชา

อรรตพลหน้าซีดอีกครั้ง

ทำยังไงดี

ลูกสาวของเธอสามารถเป็นลูกสะใภ้ของตระกูลหิรัญชาได้ แต่แม่ของเด็กสามคนยังไงก็ยังเป็นเส้นหมี่ ถ้าเกิดอะไรขึ้นจริงๆ คาดว่าการแต่งงานของพวกเขาคงจะจบลง

อรรตพลเข้าใจแล้วว่าทำไมแสนรักถึงไม่เรียกลูกสาวเขามา แต่เรียกเขามาแทน

อรรตพลรอมาถึงโรงพยาบาลอย่างใจจดใจจ่อ

แต่พวกเขาสองคนคาดไม่ถึงเลยว่า เมื่อมาถึง เส้นหมี่ที่นอนสลบอยู่บนเตียงจะฟื้นได้สติแล้ว

เป็นช่วงเวลาโพล้เพล้ แสงลอดเข้ามาทางหน้าต่างเล็กน้อย ผู้หญิงในห้องคนไข้ถูกพยุงให้ลุกขึ้นนั่ง จากนั้นเธอก็ไออย่างรุนแรงโดยมีชายหนุ่มพยุงเธออยู่ จากนั้นเธอก็โน้มตัวลง อ้วกออกมาเป็นสายเลือด

“คุณ…ไม่เป็นไรใช่ไหม”

ใบหน้าของแสนรักยังคงตึงเครียด และซีดขาวมากขึ้นไปอีก

ที่จริงสิ่งที่เขากลัวเป็นอีกเรื่องหนึ่ง แต่หลังจากที่เธอฟื้นขึ้นมา เธอก็ไม่พูดอะไรเลย เขาจึงทำได้เพียงแค่หรอ ราวกับเท้าข้างหนึ่งเหยียบอยู่บนขอบหน้าผา

เส้นหมี่รู้สึกสบายตัวขึ้นมากแล้ว จึงพยายามเอนหลังนอนอย่างยากลำบาก ขนตายาวของเธอสั่นเล็กน้อย หน้าผากซีดเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็กๆ

“ไม่…เป็นไร แค่เข็มเล่มนี้มันอึดอัดอยู่ในปากของฉัน”

“เข็ม”

แสนรักตกตะลึง

เขาจึงหันไปมองกองเลือดที่เธอเพิ่งพ่นออกมาทันที

และในกองอ้วกสกปรกนั้น นอกจากมีเลือดแล้ว ยังมีเข็มอยู่ด้วยจริงๆ นั่นเป็นเข็มที่เธอพกไว้ติดตัวไม่ใช่หรอ