บทที่ 432 เขาจับฉัน ถ้าเป็นตระกูลหิรัญชาของพวกคุณล่ะ!

เส้นหมี่ถูกพยุงลงมาจากชั้นบน เมื่อถึงพื้น ขาทั้งสองข้างจึงหมอบคลานลงบนพื้น

แสงดาว：“……”

“แสงดาว คุณอยากจะให้ฉันคลานเหมือนหมาต่อหน้าคุณไม่ใช่เหรอ ดี งั้นตอนนี้ฉันจะทำให้คุณสมใจปรารถนา แต่คุณต้องตอบตกลงฉันหนึ่งอย่าง ถ้าฉันคลานแล้ว คุณต้องพาฉันออกไปจากที่นี่ทันที”

“เพราะอะไรฉันต้องทำอย่างนั้น”

“เพราะคนที่อยู่ข้างนอกที่อยากจับฉันกลับไปเป็นน้องชายต่างแม่แต่พ่อเดียวกันของคุณ แสงดาว คุณรู้หรือเปล่าว่าทำไมเขาถึงอยากจับฉันให้ได้ เพราะว่าต้องการใช้ฉันไปบีบบังคับแสนรัก แสนรักจะได้ยกหิรัญชากรุ๊ปให้แก่เขา คุณรู้หรือเปล่า?”

ประโยคสุดท้าย เส้นหมี่ที่คลานอยู่บนพื้น พูดออกมาด้วยความเคร่งเครียด

แสงดาวสีหน้าเปลี่ยนไป

เธอไม่ได้โง่ ดูแลรับผิดชอบหิรัญชากรุ๊ปมาหลายปี เรื่องนี้ เธอจะเดาไม่ออกได้อย่างไร

แต่ว่า เธอทำไมต้องสนใจเรื่องเหล่านี้ด้วย? ตอนนั้นคือตระกูลหิรัญชาที่ทอดทิ้งเธอ เป็นคนใกล้ชิดทั้งสองคนที่นำเธอส่งมาที่นี่ เธอทำไมยังต้องสนใจเรื่องเหล่านั้น?

แสงดาวคับแค้นเรื่องวันวานขึ้นสมอง แม้แต่ใบหน้าของเธอก็เริ่มบูดเบี้ยวขึ้นมา

“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน แต่เธอวางใจเถอะ ฉันไม่ให้เธอตกไปอยู่ในเงื้อมมือของเขาหรอก ถ้าวันนั้นมาถึง ฉันก็จะให้คุณตายด้วยเงื้อมมือของฉันก่อน”

เธอค่อยๆเดินมาทีละก้าว ยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้าเส้นหมี่ กาแฟแก้วนั้นที่ถืออยู่ให้มือเทราดลงมาบนศีรษะของเธอ

“คุณหนูใหญ่——”

“อ๊าาาา”

เสียงกรีดร้องออกมา พร้อมทั้งเสียงสาวใช้ที่ตะโกนออกมา ที่ก้องกังวานออกมาจากลานบ้าน เส้นหมี่ยกมือปิดศีรษะของตัวเองแล้วขดตัวเอาไว้

กาแฟนั่น ยังร้อนอยู่เลย!

แสงดาวเดินจากไป

เส้นหมี่ แช่น้ำเย็นอยู่นานสองนาน ผมและหน้าของเธอถึงได้ไม่เป็นอะไร

“คุณนายน้อย คุณอย่าถือสาเลย คุณหนูใหญ่เธอ……เพราะว่าในตอนนั้นเธอพึ่งมาที่นี่ ก็ลำบากไม่น้อย เมื่อคุณพูดถึงคุณชายกับคุณท่านถึงได้ อารมณ์รุนแรงแบบนั้น คุณอย่าได้กล่าวโทษเธอเลย”

สาวใช้หลังจากเห็นแบบนั้น จึงอยู่ข้างๆเพื่อขอโทษแทนแสงดาว

เส้นหมี่ทำไมจะไม่เข้าใจล่ะ?

แต่แล้ว หลังจากเธอเห็นเธอกลับมาเมื่อวานตอนดึกดื่น เรื่องพวกนี้ เธอก็ไม่ได้จะเก็บมาใส่ใจอะไร

แสงดาวนั้น ความจริงแล้วโดยเนื้อแท้ของเธอยังไม่ปล่อยวางตระกูลหิรัญชา

เส้นหมี่เริ่มจากวันนี้ ในตอนที่หญิงสาวผู้นี้ไม่อยู่บ้าน เธอแอบเขียนตำรับยา ให้สาวใช้ออกไปซื้อส่วนผสมของยากลับมาให้ แล้วทำเป็นยาลูกกอนเย็นในบ้านหลังน้อย

แล้วก็หลังจากทำเสร็จ เธอก็นำกระดาษมาทำเป็นกล่องเล็กๆ นำยาลูกกอนใส่ลงไป

สาวใช้ได้เห็น ก็ตาโตขึ้นมาทันใด “นี่……นี่ทำไมเหมือนกับยาลูกกอนขาวเลยคะ”