บทที่ 442 เสร็จแล้ว ไม่เจ็บแล้ว…

เช้าวันถัดไป เส้นหมี่ถูกส่งเข้าห้องผ่าตัด

ในทางเดินที่เงียบสงัด เมื่อแสนรักเห็นประตูห้องผ่าตัดปิดลง เขาก็อดไม่ได้ที่จะมือสั่นขึ้นมา

ตัวของเขาเย็นชาไปทั้งตัว เหมือนมีบางอย่างกำลังรัดหัวใจเขาแน่นจนหายใจไม่ออก แม้แต่จะหายใจยังทำไม่ได้ จึงต้องจับเก้าอี้และก้มตัวเล็กน้อย

มันเป็นความกลัว

ความกลัวที่ออกมาจากส่วนลึกของหัวใจ แต่เขาก็ไม่สามารถทำอะไรกับมันได้

แสงดาวที่อยู่ข้างๆเห็นจึงรีบเดินมา

“ไม่เป็นไรใช่มั้ย กลับห้องคนไข้พักผ่อนก่อนไหม”

“ไม่…”

ชายหนุ่มผู้ซึ่งมีเหงื่อเย็นปกคลุมบางๆบนหน้าผากส่ายหน้าปฏิเสธ

แสงดาวเห็นอย่างนั้นก็ทำอะไรไม่ได้ นอกจากเทน้ำให้เขาหนึ่งแก้ว

จากนั้นแสนรักก็รู้สึกดีขึ้น ทั้งคู่นั่งบนเก้าอี้ด้วยกัน

“ที่บ้านเป็นยังไงบ้าง”

“ยังดีอยู่ แต่เรื่องของเนติเริ่มจะจัดการไม่ได้แล้ว ทันทีที่คุณท่านโดนบังคับให้ยอมรับเรื่องนี้ คณะกรรมการของบริษัทจะไม่ยอมปล่อยผ่านอย่างแน่นอน”

แสงดาวพูดพร้อมขมวดคิ้ว

ไม่กี่วันก่อนเธอกลับประเทศไปแล้วหนึ่งครั้งจริงๆ

ตอนแรกเธอก็ไม่เต็มใจ แต่เมื่อน้องชายเป็นคนขอร้องเธอด้วยตัวเอง เธอจึงต้องจำใจกลับไป

เมื่อแสนรักฟังจบเขาก็หัวเราะเสียงเย็น

“จะไม่ยอมปล่อยผ่านหรอ พวกเขาเคยยอมปล่อยผ่านตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

“…”

แสงดาวไม่พูดอะไรอีก

เพราะเธอรู้ว่าบริษัทก็เป็นแบบนี้ หลังจากที่คุณท่านวางมือ ไม่ว่าจะเป็นเธอรับอำนาจ หรือน้องชายรับอำนาจ พวกคนแก่เหล่านั้นก็ไม่เคยเคารพพวกเขาอยากจริงใจ

พวกเขาคิดว่าพวกเขาสองพี่น้องยังเด็กเกินไป แถมยังเป็นบริษัทกระจายหุ้น ไม่ใช่แค่บริษัทจำกัดเพียงผู้เดียว

แต่ตอนนี้หิรัญชากรุ๊ปกลับถูกพวกเขาสามปู่หลานทำเหมือนเป็นการมอบมรดก

“งั้นตอนนี้มีแผนอะไร”

“พี่กลับไปช่วยผมสังเกตการณ์เหมือนเดิม ถ้าผมเดาไม่ผิด ตอนนี้ทางญี่ปุ่นน่าจะมีการเคลื่อนไหวแล้ว ให้คนจับตาดูให้ดี”

แสงดาว “…”

ที่จริงเธอไม่อยากสนใจเลย แต่สุดท้ายเมื่อเห็นประตูห้องผ่าตัด เธอก็ไม่พูดอะไรอีก

ผ่านไปสามชั่วโมง ในที่สุดประตูก็เปิดออก

“หมอ เธอเป็นยังไงบ้าง” เมื่อแสนรักเห็นก็รีบลุกขึ้นจากเก้าอี้ พุ่งตรงเข้าไปที่เตียงคนไข้ทันที

หมอ

ใช่แล้ว หมอผมบลอนด์ที่เพิ่งผลักเส้นหมี่ออกมาถึงจะเป็นหมอเจ้าของไข้ของเธอจริงๆ

หมอมองเขาด้วยสีหน้าโล่งใจ “คุณแสนรักฉันขอแสดงความยินดีกับคุณ ครั้งแรกของการผ่าตัดประสบความสำเร็จ”

“ดีมากเลย!”