บทที่ 448 แสนรักน่ากลัวมาก

แสงดาวก็หันกลับมาเช่นกัน

เมื่อเห็นเขา ผู้หญิงคนที่เข้มแข็งมาทั้งชีวิต ดวงตาของเธอก็แดงเช่นกัน

แสนรักเข้ามา เขาไม่ได้โกรธ เขาเพียงแค่เหลือบมองข้อมูลที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วทุกแห่งบนพื้น และมองไปที่คนเหล่านี้เบาๆ

“เป็นอะไร ดูละครมากไปหรอ กำลังพยายามแย่งชิงบัลลังก์หรือไง”

“...”

เมื่อได้ยินประโยคนี้แค่ประโยคเดียว ทุกคนในห้องทำงานนี้ซึ่งตอนแรกยังคงหยิ่งทะนงอยู่ ตอนนี้ก็รู้สึกเสียวซ่านที่หนังศีรษะและสั่นสะท้านไปทั้งตัวโดยไม่ได้นัดหมาย

พวกเขาไม่เคยสามารถควบคุมความกลัวที่มีต่อบุคคลนี้ได้

เพราะเขาแข็งแกร่ง และแน่วแน่เกินไป

มีเพียงเกมเมอร์ซึ่งนั่งอยู่บนที่นั่งของแสนรักที่หลังจากที่เขาฟื้นคืนสติได้ เขาตะโกนอย่างกล้าหาญ “แย่งชิงบรรลังก์อะไรแสนรัก เรากำลังเลือกคนที่ฉลาดกว่าสำหรับหิรัญชากรุ๊ป!”

“อ้อ” แสนรักเหลือบมองรอบๆและหยุดลงที่เขา “นายหรอ”

เสียงนี้น่ากลัวยิ่งกว่า

เกมเมอร์เงียบทันทีอีกครั้ง ใบหน้าผอมบางของเขาเปลี่ยนเป็นสีขาวซีด

โชคดีที่มีผู้ถือหุ้นของบริษัทอยู่ หลังจากที่ได้เห็นลักษณะขี้ขลาดของเขาแล้ว ก็มีคนเดินออกหน้าแทนเขา “ใช่ เกมเมอร์ อย่างน้อยเขาก็เป็นคนปกติ”

มีเสียงหนึ่งพูดออกมา!

ทันใดนั้นอุณหภูมิในห้องนี้ก็ลดลงถึงจุดเยือกแข็ง!

แสนรักหรี่ตาเล็กน้อย ทุกส่วนของร่างกายของเขาเย็นชา และมีเพียงความกระหายเลือดที่โหดเหี้ยมในระหว่างคิ้วเย็นชาเท่านั้น เขามองไปที่กลุ่มคนกลุ่มนี้และดูเหมือนจะหัวเราะ

“คนปกติ งั้นคุณหมายความว่า ผมไม่ใช่คนปกติใช่ไหม”

“...”

“โอเค งั้นก็จะทำให้สมใจอยาก!”

จากนั้นเขาก็หยิบปืนออกจากตัวของเขาต่อหน้าทุกคน และเล็งไปที่เกมเมอร์

ทุกคนในห้องทำงานรู้สึกเหมือนฟ้าผ่า

รวมถึงเกมเมอร์เองด้วย

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เขาไม่มีโอกาสที่จะเสียใจแล้ว เพราะในไม่ช้าแสนรักซึ่งยืนอยู่ตรงหน้าเขาก็ ได้ยิงกระสุนเข้าใส่ร่างกายของเขา

“บูม--”

เลือดปรากฏขึ้นทันที

เกมเมอร์ตกตะลึง เขานั่งบนเก้าอี้สำนักงานที่เขาใฝ่ฝันมานานแสนนาน แต่เขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

จนล้มลงในที่สุด

เสียงกรีดร้องอันบีบคั้นหัวใจในห้องทำงานนี้พูดแต่เพียงว่า “ฆาตกรรม—”

พวกเขาจับศีรษะ และรีบออกจากห้องไป

ประธานแสนรักผู้สง่างามได้ฆ่าคนในห้องทำงานในที่สาธารณะจริง ๆ ถ้ามันกระจายออกไป มันจะไม่เป็นเรื่องระดับชาติหรอกหรือ