บทที่ 453 เธอมาแล้ว

นี่เขาประสาทหลอนไปหรือเปล่า？

ทำไมเขาได้ยินเสียงของเธอล่ะ？เธออยู่ที่ลอสแอนเจลิส และร่างกายก็ยังไม่ฟื้นตัวได้ดี เขาได้ยินเสียงเธอพูดเวลานี้ได้ไงล่ะ？

ชายหนุ่มคนนี้คิดว่าตัวเองจะต้องเจ็บหนักแน่ๆ ถึงได้ประสาทหลอนเช่นนี้

อย่างที่คิดไว้ ไม่นานนัก หลังจากเสียงนี้ดังขึ้น ร่างเล็กๆ หลายคนก็ก้าวเท้าเล็กๆ อ้วนๆ เข้ามา

“ใช่แด๊ดดี้ เขาอยู่ที่นี่จริงๆ”

“อือ เขาเป็นอะไรไป？แด๊ดดี้ แด๊ดดี้เป็นอะไรไป？แด๊ดดี้ป่วยหรือ？”

“รินจัง รินจังอย่าโดนแด๊ดดี้สิ ให้หม่ามี๊ดู……”

หลังจากพวกเขาเห็นเขาเป็นแบบนี้ ก็ร้อนใจสุดๆ พากันล้อมเข้ามา เสียงเด็กเล็กที่ดูนุ่มนิ่มก็พูดเจื้อยแจ้ว แต่ว่า กลับไม่แตะต้องเขาอย่างระมัดระวัง

พวกเขารอหม่ามี๊ของพวกเขามาบรรเทาความเจ็บปวดให้เขา

ความฝันนี้ ช่างสวยงามจริงๆ

เขามองดูเงาที่คลุมเครือเหล่านี้ บนใบหน้าซีดขาวนี้ ในที่สุดก็ยิ้มออกมา……

เส้นหมี่：“……”

“ชินชิน ลูกพาน้องชายกับน้องสาวลงไปก่อนได้ไหม？หม่ามี๊ตรวจให้แด๊ดดี้ก่อน”

เธอหันหน้ามองไปยังเด็กน้อยแสนน่ารักสามคนที่กำลังจับหัวเล็กๆ และรอเธออยู่ แล้วขอให้พวกเขาออกไปก่อนด้วยเสียงอ่อนโยนอย่างแผ่วเบา

ชินจังได้ยิน ก็พยักหน้าอย่างเชื่อฟังทันที：“ครับ หม่ามี๊”

จากนั้นเขาก็พาน้องชายน้องสาวออกไป

พอเด็กๆ ออกไป ในห้องก็เงียบลง เส้นหมี่นั่งอยู่ข้างเตียง ก้มหน้าลงมองชายหนุ่มที่หดตัวอยู่บนเตียงจากแสงไฟสลัว

เธอไม่ได้เจอเขานานมากแล้วจริงๆ

ตั้งแต่วันนั้นที่มองส่งเขาจากไปจากตึกเอ็มไพร์ เธอก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย

ต่อมา ถึงแม้เธอจะรู้ว่าเขามาถึงข้างกายตัวเองแล้ว แต่ว่า ตอนนั้นตาทั้งสองข้างของเธอมองไม่เห็น รู้เพียงแค่ว่าเขามีเสียงแหบไม่น่าฟัง

เธอไม่ได้เห็นเขาเลย

พระเจ้ารู้ว่าตอนนั้น เธออยากเจอเขามากแค่ไหน

เส้นหมี่ค่อยๆ ยื่นมือออกไป จากนั้นก็กุมมือคู่นั้นที่เขากำลังออกแรงกอดหัวตัวเองไว้

“ออกไป！”

แสนรักกำลังถูกทรมานอย่างเจ็บปวด พอมีคนแตะ เขาที่จิตใจยังไม่ชัดเจนก็สะบัดมือนี้ออกไปอย่างหงุดหงิดทันที

แต่ว่า มือนั้นจู่ๆ กลับออกแรงกดเขาไว้

จากนั้น หลังจากเขารู้สึกแค่ว่าบนหัวมีอะไรจิ้มเข้ามา

ทันใดนั้น ความเจ็บปวดอีกอย่างที่มาพร้อมความชาก็กระจายออก เดิมทีจุดที่เจ็บปวดในหัวเขาจนแทบจะระเบิดนั้น เมื่อเปรียบเทียบสองอย่างนี้แล้ว เขากลับรู้สึกสบายเป็นพิเศษ

“สาวน้อย เธอทำแบบนี้ มีประโยชน์กับเขาหรือ？”

เวลานี้ลุงหมีพาหมอเท้าเปล่าในหมู่บ้านคนนั้นมาถึงพอดี พอขึ้นมาเห็นฉากนี้ เขาก็ถามอย่างเป็นห่วง

เส้นหมี่พยักหน้า：“มีค่ะ เป็นเพราะเขาพักผ่อนน้อย และปัญหาทางจิตใจที่เกิดขึ้นทำให้ความดันในหัวขึ้นสูง ฉันจึงใช้เข็มช่วยให้เขาผ่อนคลาย”

“ที่แท้ก็แบบนี้เอง”