ตอนที่ 461
บทที่ 461 เขาไม่ใช่เศษผ้า……
October 22, 2026
ทั้งสองมาถึงร้านอาหาร หาที่นั่งนั่งลง แป๊บเดียว พนักงานเสิร์ฟก็เข้ามารับออเดอร์
“คุณอยากกินอะไร？”
“ได้หมด ดูเหมือนจะมีเกี๊ยว เอาสักชุดไหม ไม่ได้กินนานแล้ว ลองกินดูได้”
แสนรักหยิบเมนูอาหารขึ้นมา หลังจากเหลือบมองอย่างไม่ใส่ใจ ทันใดนั้น สายตาเขาก็เป็นประกายขึ้นมาเหมือนเห็นอะไรบางอย่าง
เส้นหมี่ตกตะลึง
เขาอยากกินนี่เนี่ยนะ？
เธอแปลกใจเล็กน้อย เพราะเธอรู้ว่า คนอย่างเขาไม่เคยกินสิ่งนี้ อย่าว่าแต่เกี๊ยวเลย แม้แต่อาหารจีนก็ไม่ค่อยได้กิน
แต่ตอนนี้เขาอยากกินสิ่งนี้ เพราะว่าก่อนหน้านี้เคยกินที่เธอทำหรือ？
ในใจเส้นหมี่รู้สึกหอมหวาน ทันใดนั้น เธอก็สั่งเกี๊ยวกับพนักงานชุดหนึ่ง จากนั้นก็เพิ่มอาหารจานร้อนอีกสองสามอย่าง
“รัก งั้นพวกเรากินข้าวเสร็จแล้ว ไปที่บ้านคุณลุงหน่อยละกัน คุณ……”
“เอ๋？ตารัก บังเอิญจัง？ถึงได้มาเจอคุณที่นี่？”
ตอนที่เส้นหมี่จะกำชับผู้ชายคนนี้ ว่าอีกเดี๋ยวพอไปถึงบ้านคุณลุงแล้ว ต้องอดทน
ทันใดนั้น คำพูดของเธอก็โดนคนมาตัดบท
ตารัก？
สถานที่นี้ ยังมีคนกล้าเรียกเขาแบบนี้ด้วย？
เส้นหมี่หันข้างไปมองทันที จึงพบว่า ที่แท้ตรงหน้าร้าน ก็มีชายชราผมสีเงินเข้ามาไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่
และตอนนี้เอง หลังจากเขาเห็นพวกเขาสองคนแล้ว ก็สาวเท้าเดินเข้ามา
เส้นหมี่：“……”
นี่มันจังหวะอะไร？
ชายชรารู้จักเขา？
“ตารัก ที่แท้ก็ภรรยาคุณนี่เอง ช่างเป็นสาวน้อยที่หน้าตาสวยงาม จะพาไปกินข้าวที่บ้านผมเมื่อไหร่ล่ะ？”
ชายชราเดินมาแล้ว พอเห็นเส้นหมี่ ก็มองสำรวจ จากนั้นอ้าปากชมด้วยรอยยิ้ม
เส้นหมี่อึดอัดทันที：“ขอโทษนะคะคุณคือ……？”
“หมี่ คุณไปบอกพนักงานเสิร์ฟหน่อย เกี๊ยวชุดนั้นพวกเราเอากลับบ้าน เดี๋ยวจะไปแล้ว”ในที่สุดแสนรักก็พูด แต่ทุกคำ เต็มไปด้วยความเยือกเย็น
เส้นหมี่เริ่มสนใจขึ้นมาทันที
ผ่านไปไม่กี่นาที โต๊ะอาหารก็เงียบสนิท
“แค่กๆๆ……ประธานแสนรัก คุณอย่ามองผมด้วยสายตาแบบนี้ คุณพูดเองไหม อย่าให้ภรรยารู้ ถ้าอย่างนั้นผมก็ไม่มีทางเลือก”
ชายชราเช็ดเหงื่อที่หน้าผาก ไม่กี่วินาทีสั้นๆ ความระมัดระวังและความอึดอัดบนใบหน้า ก็อย่างกับเป็นคนละคนจากเมื่อกี๊โดยสิ้นเชิง
สายตาแสนรักยังคงหม่นหมอง！
“คุณมาหาผมทำไม？มีอะไรก็รีบพูด！”
“ครับๆๆ ประธานแสนรัก คือแบบนี้ ผมอยากถามว่า คุณจะกลับบริษัทเมื่อไหร่？ตอนนี้ในบริษัทวุ่นวายมาก พวกเราที่เป็นหุ้นส่วนถูกคณาธิปไล่บีบออก”
ชายชรานั่งตัวตรงทันที แล้วเริ่มพูดจุดประสงค์ของเขาอย่างรวดเร็ว