บทที่ 467 พี่ชายคุณถูกฉันรับเลี้ยงดูมาตลอด

“……”

ผู้หญิงคนนี้จึงกลับมาด่า

“เธอโง่หรือไง？เขาทำแบบนั้นกับเธอแล้ว เธอยังไปเจอเขาอีก？เธอซาดิสม์หรือไง？ยังรักเขาหรือ？เส้นหมี่ ถ้าเธอเป็นแบบนี้ เธอเชื่อไหมฉันเอาเธอตายได้ทันที？”

ด่าใส่หน้าเส้นหมี่โครมๆ

เส้นหมี่ร้อนรน รีบปฏิเสธ：“เธอพูดไร้สาระอะไร？ฉันไม่รู้เลยว่าเขาจะมา ถ้ารู้ วันนี้ฉันก็ไม่มาหรอก”

แสงดาว：“……”

สุดท้าย เธอก็ไม่สงสัย

แต่ว่า สีหน้าเธอยังดูแย่ เหยเกสุดๆ

เส้นหมี่คิดเล็กน้อย และพูดไปว่า：“งั้นวันนี้เธอมาหาฉันมีอะไร？ไม่งั้น พวกเราเข้าไปนั่งก่อนดีไหม？”

เธอพยายามชวนผู้หญิงคนนี้เข้าไปนั่งก่อน เพื่อให้ใจเย็นลง

ยังไง เมื่อกี๊เธอก็เพิ่งช่วยเธอ

โชคดีที่ คราวนี้ผู้หญิงคนนี้เชื่อฟังเสียที หลังจากเธอยืนแป๊บหนึ่ง ก็เข้าไปจริงๆ จากนั้น ก็ดื่มชาด้านในไปสองถ้วย และในที่สุดก็มีสติ

“หิรัญชากรุ๊ปจะจบเห่แล้ว”

“……อะ……อะไรนะ？จบเห่？จบเห่หมายความว่าไง？”เส้นหมี่ที่กำลังดื่มชาก็ตกใจ

ใบหน้าแสงดาวมีแต่ความโกรธเคืองและท้อใจ：“คนเลวนั่นใช่บริษัทเจแปนแห่งหนึ่ง ซื้อหุ้นของหุ้นส่วนทั้งหมดของหิรัญชากรุ๊ปไป ตอนนี้ในบริษัทเหลือแค่หุ้นส่วนสามคน เขา พ่อฉัน และก็ซาจาแห่งเจแปน”

“……”

ในที่สุดเส้นหมี่ก็ไม่ขยับ

ราวกับว่าน้ำเย็นราดลงมาจากหัว เยือกเย็นไปทั้งตัว

ที่แท้ หิรัญชากรุ๊ปก็แย่ถึงจุดนี้

“บริษัทตอนนั้นที่พ่อฉันโอนให้น้องชายฉัน เพราะกลัวว่าน้องชายฉันจะทำยุ่งเหยิง เขาเลยไม่ได้เอาหุ้นในมือทั้งหมดให้เขา เขายังถืออยู่ 35% น้องชายฉันมี 25% ในสิทธิ์การพูดนั้น พ่อฉันก็ต้องได้เปรียบมากกว่าอยู่แล้ว”

“แต่ว่า ตั้งแต่ไอ้สารเลวนี่ขึ้นมา เขาไม่ใช่แค่สืบทอด 25% นั้นของน้องชายฉัน เขายังใช้ซาจากรุ๊ปเพื่อกลืนกินส่วนที่เหลืออีก 20% และถ้าเอา 20% จากผู้ถือหุ้นรายเก่าพวกนั้นมาอยู่ในมือเขาอีก เขาก็จะมี 45% ถึงตอนนั้นหุ้นส่วนรายใหญ่ที่สุดของบริษัทก็จะเป็นเขา พ่อฉันก็จะทำอะไรเขาไม่ได้ งั้นหิรัญชากรุ๊ปก็จะกลายเป็นของเขากับบริษัทเจแปนนั่นใช่ไหมล่ะ？”

แสงดาวเล่าสถานการณ์ของบริษัทตอนนี้อย่างละเอียดถี่ถ้วน และกัดฟันตลอดที่เล่า

เส้นหมี่ได้ยิน หัวใจก็ดิ่งลงไปอีกครั้ง

บริษัทที่เป็นระบบถือหุ้น สิทธิของผู้ถือหุ้นจะจัดสรรอย่างไร เธอช่ำชองในเรื่องการเงิน แน่นอนว่ารู้อยู่แล้วว่า ใครมีหุ้นในมือเยอะสุด คนนั้นก็จะมีสิทธิ์ในคำพูดมากที่สุด ซึ่งก็จะมีบทบาทความเป็นผู้นำ

ยิ่งไปกว่านั้นหิรัญชากรุ๊ปในตอนนี้ ซาจาที่มีหุ้นส่วนอีก 20% ก็เป็นของเขาคณาธิป

ดังนั้น เขาอยากทำอะไรกันแน่？

อยากฮุบหิรัญชากรุ๊ปคนเดียวงั้นหรือ？

เส้นหมี่นึกถึงเรื่องที่คนๆ นั้นบีบบังคับลงมือเธอเมื่อครู่ ก็โกรธจนหน้าเล็กๆ นั้นบูดบึ้ง

“เขาไม่มีทางสมหวังแน่！”

“อะไร？”