บทที่ 470 เขตแดนที่สูงที่สุดของการเกาะผู้หญิงกิน

กลับเห็นว่า หลังจากคนๆ นี้ฟังแล้ว ก็ยิ้มอย่างแผ่วเบา：“มีอยู่แล้ว บริษัทใหญ่แบบนั้น จะไม่มีเรื่องแบบนั้นได้ไงกัน？”

“จริงหรือ？งั้น……พี่จัดการอย่างไรหรือ？”

“ง่ายมาก ก็เหมือนตกปลาไง คุณอยากให้ปลาติดเบ็ด ก็ต้องใส่เหยื่อ ถ้าคุณเอาเบ็ดเปล่าๆ ปลาจะติดเบ็ดได้ไง？”

“……”

เส้นหมี่ได้ยินก็อึ้งทันที

เพราะว่า เธอไม่เคยได้ยินคำอุปมาที่ตรงประเด็นแบบนี้มาก่อน และก็ไม่เคยได้ยินวิธีการที่ฉลาดและยอดเยี่ยมขนาดนี้มาก่อนด้วย！

อย่างที่คิดไว้เลย เทียบกับเขาแล้ว เธอยังอยู่ห่างไกลจากเขาหลายพันไมล์

เส้นหมี่ลุกขึ้น“พึ่บ”ทันที！

“ภรรยา？”

“……พี่คะ เอ่อ วันนี้ฉันไม่ไปบริษัทแล้ว จู่ๆ ฉันก็คิดได้ว่ายังมีธุระต้องไปหาคุณลุง งั้นฉันไปก่อนนะ”

เส้นหมี่ตื่นเต้นมากจนพูดไม่ถูก เธอก้มลงจูบไปที่แก้มของชายหนุ่ม แล้ววิ่งออกไปอย่างรวดเร็ว

แสนรัก：“……”

เก็บของพวกนั้นแทนเขา เธอมีความสุขขนาดนี้เชียว？

เขามองไปยังแผ่นหลังของเธอที่หายไป สักพัก จึงลูบแก้มตัวเองที่ดูเหมือนจะยังมีร่องรอยของริมฝีปากที่อ่อนนุ่มของเธออยู่ แล้วยืนขึ้นมา

“ดลธี！”

“ครับ ประธาน”

นอกลานบ้านปรากฏร่างแข็งแรงร่างหนึ่งทันที ราวกับผีที่วาบเข้ามาในประตูนี้

แสนรักปัดขี้เถ้าออกจากตัว ใบหน้าเยือกเย็นและคมกริบนั้นดูไม่แยแส：“เรื่องราวไปถึงไหนแล้ว？”

“โยนศพไปหน้าบ้านเขาแล้วครับ เชื่อว่าต่อไปเขาไม่กล้ามารังควานคุณนายอีกแน่ครับ”

“อือ”

สำหรับผลลัพธ์นี้ ชายหนุ่มคนนี้พึงพอใจ

ดังนั้นหลังจากเขาลูบหน้าตัวเองแล้ว ก็กำชับไปอย่างอารมณ์ดีว่า：“โอนเงินหมื่นล้านไปบัญชีอีริค”

อะไรนะ？！！

ประโยคนี้ทำเอาดลธีตกใจ เขาเงยหน้าขึ้นมาทันที จ้อง BOSS ผู้ยิ่งใหญ่คนนี้อย่างตกตะลึง

“หมื่นล้าน？！！ประธาน คุณไม่ได้ล้อเล่นใช่ไหมครับ？ทำไมจู่ๆ คุณก็ให้เงินอีริคเยอะขนาดนี้？เขา……”

“คุณนายจะใช้ เธอกำลังช่วยผมแย่งมรดกคืน”

เขายังมีหน้ามาโชว์ ใบหน้าที่ภาคภูมิใจและพึงพอใจ ช่างไร้เดียงสาอย่างกับเด็ก

ดลธีจะอ้วกออกมาเป็นเลือด！

ช่วยเขาแย่งมรดกคืน？

ตัวเองออกไปหมื่นล้าน จากนั้นค่อยให้ภรรยาไปยืมหมื่นล้านกลับมาจากคนอื่น？！！

ห่า！ตัวเองไปแย่งคืนมาเองเลยไม่ดีหรือไง？

ให้คนอื่นทำอะไรอ้อมโลกแบบนี้ สิ่งเหล่านั้นไม่ใช่เงินหรอกหรือ？นี่เขาว่างมากจริงๆ หรือนี่？ถึงได้เล่นเกมพลีชีพเพื่อสัจธรรมเช่นนี้！

“ยังจะงงอะไรอีก？รีบไปสิ”

“ไม่ใช่ครับ ประธาน คือผมไม่ค่อยเข้าใจ ในเมื่อคุณไม่ยอมแพ้เรื่องบริษัท แล้วทำไมต้องให้คุณนายทำอะไรอ้อมๆ แบบนี้ด้วย？คุณออกโรงเองไม่ได้หรือครับ？”