บทที่ 48 แสนรัก พวกเราคุยกันหน่อย

เส้นหมี่ร้อนรนขึ้นมาทันที เธอพุ่งเข้าไปและขวางอยู่ที่ด้านหน้าของคนคนนั้น: “ทำไมต้องใช้น้ำเกลือ? ไม่ได้ยากับเขาทางเส้นเลือดเหรอ? หมอล่ะ? ตอนนี้อาการเป็นยังไงบ้างกันแน่?”

เธอพลันถามเป็นปืนกลขึ้นมา ถามจนบอดี้การ์ดคนนั้นงุนงง

ความจริงแล้วไม่ใช่ว่าใช้ยาทางเส้นเลือดกับชินจัง แต่ร่างกายของชินจังนั้นไม่เหมือนคนอื่น ให้ยามากไป จะทำให้ร่างกายของเขาอ่อนแอกว่าเดิม ดังนั้นหลายปีมานี้ในตอนที่เขาป่วย มีอยู่หลายครั้งที่แสนรักจะใช้วิธีรักษาที่ปลอดภัยที่สุด

เมื่อเส้นหมี่วิ่งมาถึงด้านบน เธอผลักเปิดประตู ก็ได้มองเห็นกับภาพเหตุการณ์เช่นนี้——

“มา ดื่มอีกคำ แด๊ดดี้รับปาก หลังจากที่ลูกหายดีแล้ว อยากทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น”

“จริงเหรอ? งั้นเธอมาอีกได้ไหมครับ?

“ได้สิ......”

ชายหนุ่มมือข้างหนึ่งกอดลูกชาย ส่วนมืออีกข้างถือช้อนเอาไว้ ตอนนี้ไม่มีท่าทางสูงส่งหรือพลังออร่าที่ทำให้คนรู้สึกกดดันอยู่อีกแล้ว เขาก้มหน้าปลอบประโลมเด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมแขน เป็นคุณพ่อที่ได้มาตรฐานคนหนึ่ง!

เส้นหมี่ออกแรงกำหมัดแน่น

ไม่ได้พูดอะไร เธอผลักเปิดประตูเข้ามาและยืนอยู่ที่ด้านหน้าของพ่อลูกคู่นี้: “ฉันทำเอง ฉันจะฝังเข็มให้เขา ไม่นานเขาก็จะหยุดท้องเสีย”

แสนรัก: “......”

ในวินาทีนั้น ในดวงตาที่เขาพลันเงยหน้าขึ้นมาอย่างกะทันหันนั้น สามารถมองเห็นลำแสงอันเยือกเย็นโหดเหี้ยมได้อย่างชัดเจน น่ากลัวเป็นพิเศษ!

เส้นหมี่สะดุ้งไปนิดหนึ่ง

แต่โชคดี เพราะตอนนี้เด็กน้อยยังป่วยอยู่ สุดท้ายเขาก็ไม่ได้ระเบิดอารมณ์ออกมา หลังจากที่ได้มองดูลูกชายที่อยู่ในอ้อมแขน เขาก็วางลูกชายกลับลงไปบนเตียง

“ประธานแสนรัก นี่......”

“ไม่เป็นไร พวกคุณออกไปก่อน ที่นี่มอบให้เธอจัดการ”

เขาพูดตัดคำพูดของหมอพวกนั้นด้วยใบหน้าหล่อเหลาที่ดูเยือกเย็นเด็ดขาด ไล่พวกเขาออกไปจนหมด จากนั้น เขาก็ยืนอยู่ที่ด้านหลังมองต่ำลงไปดูเส้นหมี่เริ่มทำการรักษาให้กับลูกชาย

เส้นหมี่สัมผัสได้แล้ว

วินาทีที่เธอล้วงเอาเข็มออกมา แม้แต่ปลายนิ้วมือของเธอก็ได้สั่นเทา แต่เพียงไม่นาน เธอก้มลงมองเห็นใบหน้าที่ซีดขาวของลูกชาย ก็ได้สงบลงอีกครั้ง และเริ่มฝังเข็มให้เขาอย่างตั้งอกตั้งใจ

ยี่สิบนาทีหลังจากนั้น จริงอย่างที่คิดไว้ อาการของชินจังก็ค่อย ๆ สงบลง เห็นแล้วทำให้คนสบายใจขึ้นไม่น้อย

“ยังเจ็บอยู่ไหม? ชินชิน?”

“ไม่เจ็บแล้วครับ”

ชินจังนอนอยู่บนเตียงเล็ก ๆ มองดูหม่ามี๊แล้วส่ายหน้า

เมื่อเส้นหมี่ได้เห็น ในที่สุดก็วางใจลง เธองอตัวลง และจูบลงไปบนหน้าผากเล็ก ๆ ของเขาครั้งหนึ่ง และห่มผ้าห่มผืนเล็กให้กับเขา จากนั้นถึงได้ยินขึ้นมา

“งั้นชินจังพักกผ่อนก่อนนะ อีกเดียวน้าค่อยมาดูหนูดีไหม?”

“ครับ”