บทที่ 505 จนตาย เขาก็ยังปกป้องเขาอยู่

แสนรักสั่น

"หมอ ทำไมเป็นแบบนี้ คุณบอกว่าคุณเป็นโรงพยาบาลที่ดีที่สุดไม่ใช่หรอ ทำไมคุณท่านของเราถึงเป็นแบบนี้ ทำไม"

กาโร่ก็เริ่มคำรามด้วย เขาคว้าหมอที่ออกมา และแทบจะหักกระดูกของเขา

เมื่อม็อกโกเห็น เขาก็ทำได้เพียงรีบไปปลอบเขา "ใจเย็นๆ ฟังหมอก่อนว่าที่จริงสถานการณ์เป็นยังไง"

โรงพยาบาลทั่วไปของเขตทหารนั้นดีที่สุดในประเทศ

ตอนม็อกโกได้รับโทรศัพท์จากแสนรัก เขาได้จัดให้ชายชราเข้ามารักษาที่นี่ และเขาก็ไม่กังวลมากนัก

แต่ไม่มีใครคิดว่าผลสุดท้ายจะเป็นแบบนี้

"เขาไม่ใช่กล้ามเนื้อหัวใจตายธรรมดา มันเกิดจากใช้ยามากเกินไป เมื่อเราเปิดหน้าอก เราพบว่าหลอดเลือดของเขาแข็งตัวไปแล้ว…"

"..."

ต่อมาสิ่งที่หมอพูด แสนรักก็จำไม่ได้แล้ว

เขาจำได้เพียงว่าเมื่อมีสติสัมปชัญญะ เขาได้มาถึงห้องไอซียูแล้ว ย้ายเก้าอี้ สวมชุดปลอดเชื้อ และนั่งอยู่หน้าเตียงของโรงพยาบาลแบบนี้

และเห็นได้ชัดว่าชายชราบนเตียงสูญเสียการเต้นของหัวใจ แต่เขายังคงเสียบท่อต่างๆอยู่ และเขาก็สวมหน้ากากออกซิเจนด้วย

"คุณจะเอายังไง นอนตรงนี้ไม่ขยับ คิดว่าผมจะยกโทษให้ไหม"

เขามองไปที่ชายชรา และพึมพำกับตัวเอง

แต่ไม่มีใครตอบเขาอีกต่อไป ชายชราผู้นี้ที่คอยก่อกวนเขามาตั้งแต่เด็ก และบังคับเขาด้วยวิธีต่างๆเมื่อโตขึ้น ตอนนี้นอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาลแห่งนี้ และจะไม่ยุ่งกับเขาอีกต่อไป

ทั้งวอร์ดเงียบจนได้ยินเสียงเข็มที่ตกลงบนพื้น

กาโร่ที่อยู่ข้างนอกพูด "คุณม็อกโก เมื่อนายน้อยได้สติแล้ว ช่วยมอบสิ่งนี้ให้กับเขาด้วยนะครับ"

เขาหยิบUSBออกมา

จ้องมาที่เขาและมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีในใจโดยไม่มีเหตุผล "คุณจะทำอะไร อย่าบุ่มบ่าม รอเขาออกมาแล้วค่อยคุยกัน"

แต่คนที่ติดตามธนากรมาหลายปีก็ทำเพียงแค่ยิ้ม แล้วเขาหันหลังเดินจากไป

สองวันต่อมา แสนรักซึ่งเผาศพชายชราแล้วก็ออกมาจากเมฬุพร้อมโกศ

"แสนรักมีข่าวจากญี่ปุ่นว่ากาโร่ตายแล้ว เขาฆ่านากาจิมะ แต่เขาก็เสียชีวิตด้วย"

ม็อกโกมาหาเขา และบอกข่าวร้ายนี้กับเขา

นิ้วของแสนรักที่จับโกศขึ้นเส้นสีฟ้าอีกครั้ง และเขาก็หลับตาลงอย่างโหดร้าย