บทที่ 510 เธอเอาอกเอาใจสุดๆ

สีหน้าแครอทซีดขาว

เธอไม่กล้าพูดอะไรอีก ถือยากับเข็มฉีดที่ตัวเองเอามา รักษาให้แสงดาวอย่างตั้งใจ

ต้องบอกว่า เช้าวันนี้ หลังจากแสงดาวใช้ยาของเธอ ก็ดีขึ้นเยอะ อย่างน้อย เธอก็ไม่บ้าคลั่งอย่างก่อนหน้านี้ สามารถนั่งลงพักผ่อนสักพักอย่างสงบนิ่งได้

“คุณแครอท ไม่งั้น เที่ยงนี้ทานข้าวที่นี่ไหมคะ？”

หลังจากพี่ภาเห็น ก็ถามไปตามมารยาท

เธอมาตรวจดูคุณหนูใหญ่ แล้วก็จะเที่ยงพอดี ไม่เรียกเธอทานข้าว ก็คงไม่ดี

แต่แครอทได้ยินแล้ว กลับตอบกลับเธอไปอย่างดีใจทันทีว่า：“เอาสิคะ เดี๋ยวฉันช่วย”

พี่ภา：“……”

พอเหลือบมองแสนรักที่มีใบหน้าเหยเก เธอก็อยากจะตบปากตัวเองจริงๆ

หลังจากทั้งสองเข้าไปในครัวแล้ว คุณชายคิวเห็นสีหน้าแด๊ดดี้แย่มาก ก็รีบเข้ามา

“แด๊ดดี้ ตอนนี้อาการคุณป้ายังไม่มั่นคง น้าแครอทอยู่ทานข้าวที่นี่ก็ดีแล้ว ตอนบ่ายก็จะช่วยดูเธอได้”

“อือ……”

ชินจังก็เห็นด้วย

แสนรักมองเด็กชายสองคนที่จู่ๆ ก็เหมือนมีนิสัยเปลี่ยนไป สุดท้าย ก็ได้แต่ทำแบบนี้

เขาไม่สนใจพวกเขา หันกลับแล้วขึ้นไปชั้นบน

เขายังรอสายของดลธี จากแผนการ หลังจากเขาเอาเถ้ากระดูกไปให้คณาธิปเมื่อสองวันก่อน ทางด้านเจแปนก็น่าจะได้รับข่าวแล้ว

แต่ว่า ทำไมตอนนี้ไอ้โง่นั่นยังไม่เคลื่อนไหว？

แสนรักมาที่ห้องทำงานแล้วเปิดคอมพิวเตอร์

สี่สิบนาทีต่อมา อาหารที่ชั้นล่างก็ทำเสร็จ

ต้องไปเรียกเขาไหม？

แครอทมองดูอาหารที่ทำเสร็จแล้ว ในใจก็สั่นไหวเล็กน้อย

เดิมทีเธอมาเพื่อใกล้ชิดชายคนนี้ ตอนนี้มีโอกาสดีแบบนี้แล้ว แน่นอนว่าเธอไม่อยากปล่อยมันไป

แครอทก็ขึ้นไปชั้นบนอย่างกล้าหาญ

“รัก พี่ภาให้ฉันขึ้นมาเรียกคุณทานข้าว”

เธอมาที่ห้องทำงานอย่างระมัดระวัง กลัวว่าคนด้านในได้ยินเสียงของเธอแล้วจะโกรธ เธอยังตั้งใจแกล้งทำเป็นถูกพี่ภาส่งให้ขึ้นมาด้วย

แสนรักไม่ได้ยิน

ตอนนี้เขา กำลังคุยโทรศัพท์กับดลธี

“ประธาน ผมถามแล้ว พวกเขาปล่อยคนไปแล้ว”

“ปล่อยแล้ว？ปล่อยแล้วทำไมยังไม่เห็นเธออีก？เธอล่ะ？”

แสนรักได้ยิน ก็ถามอย่างโมโหทันที

ดลธีที่อยู่ปลายสายก็รีบพยักหน้า：“ใช่ ผมก็คิดเช่นนี้ แต่คนซาจากรุ๊ปกลับพูดว่า คุณนายถูกพวกเขาปล่อยไปนานแล้ว และยังเอาคลิปให้ผมดูด้วย”

จากนั้นเขาก็เอาภาพจากกล้องวงจรปิดที่เพิ่งได้มา ส่งไปให้BOSSผู้ยิ่งใหญ่ที่เริ่มจะบ้าระห่ำขึ้นมาแล้ว

แสนรักหน้าซีดเล็กน้อย กดเปิดวิดีโอ