บทที่ 519 การเปลี่ยนแปลงที่ยิ่งใหญ่

“อย่า คุณชาย นี่เป็นแม่คุณ”

“……”

น่าตกใจมาก！

คนที่เข้ามานี้ พออ้าปากมาก็ปาระเบิดใส่เขาทันที

แสนรักไม่ขยับ เขาหันข้างไปช้าๆ จากนั้น ดวงตาสีแดงก่ำคู่นั้นก็เต็มไปด้วยความอาฆาต จ้องไปยังคนที่พูดออกมาเขม็ง

ดันเป็น……พี่ภา！

“พี่-พูด-อีก-ครั้ง-สิ？”

ทุกๆ คำ ลอดออกมาจากฟันของเขาจริงๆ

พี่ภาตัวสั่น เธอคุกเข่าลงไปตรงหน้าเขาดัง“พึ่บ” อย่างไม่ลังเลใดๆ

“ขอโทษค่ะ คุณชาย ที่พี่ผิดบังคุณมาตลอด นั่นเพราะว่า ตอนที่คุณท่านมอบเรื่องนี้ให้ฉัน เขาบอกฉันว่า ไม่ สุดวิสัยจริงๆ ห้ามบอกความลับนี้แก่คุณเด็ดขาด ให้พี่เก็บความลับนี้ไว้ คอยดูคุณ”

พี่ภาร้องไห้ อธิบายให้เขาฟัง และขอโทษเขาไปด้วย

เป็นอย่างนี้จริงๆ ตอนที่หาเธอเจอแล้วพามา เธอตาบอดด้วย แต่ต่อมา ชายชราผมขาวก็บอกกับเธอว่า เขากลัวว่าตัวเองจะไม่มีเวลาทำเรื่องนี้อีกแล้ว จึงได้แต่มอบให้เธอ

จากนั้น เธอจึงตอบตกลง

สุดท้าย ไม่นานนัก คุณท่านของเธอ ก็ไม่อยู่แล้วจริงๆ

สีหน้าแสนรักเปลี่ยนไป

ยังไม่ทันพูด ธวัชที่อยู่ด้านข้างก็ถามก่อนว่า：“ดังนั้น พี่รู้นานแล้วว่าชั้นใต้ดินมีวัง？และขังคนคนหนึ่งไว้ด้วย？”

“ไม่ พี่ไม่รู้ พี่ถูกคุณท่านเรียกมา สองเดือนก่อนก่อนที่คุณท่านเกิดเรื่อง จากนั้น ตอนนั้นเขายังให้ของอย่างหนึ่งกับพี่ด้วย”

พี่ภาอธิบายอย่างระมัดระวัง จากนั้น ก็ส่งของที่พกมาด้วยออกไป

ธวัช：“……”

แสนรัก：“……”

สองเดือนก่อน？

นั่นไม่ใช่ตอนที่เขาเพิ่งถูกตาแก่นั่นบีบให้ออกไปจากหิรัญชากรุ๊ป แล้วหลบไปอยู่ที่หมูบ้านเล็กๆ บนภูเขาหรอกหรือ？

สุดท้ายในใจเขาก็เต้นตึกตัก แอบรู้สึกว่า มีสิ่งผิดปกติ

“รัก นายจะยืนงงทำไม？รีบดูสิ！”ธวัชเห็นเขายังไม่รับหนังสือเล่มนั้นมา ก็ร้อนรน

แสนรักบีบนิ้ว

หลายวินาทีต่อมา จึงเห็นเขาค่อยๆ ยื่นมือออกไป รับหนังสือเล่มนี้มา

“จิ๊ดจิ๊ด……”

กลับเห็นว่า ผู้หญิงที่จะกอดเขาเมื่อกี๊ พอเห็นเขาหยิบหนังสือเล่มนี้ไป ก็ร้องออกมาอย่างตื่นเต้น และก็ยังอยากจะคลานเข้ามาดูกับเขาด้วย

แต่ตอนนี้เอง พี่ภากลับเข้าไป แล้วปลอบเธออย่างอ่อนโยน