บทที่ 525 นอนด้วยกัน……

“หม่ามี๊ รินจังลูกรักจะให้หม่ามี๊อาบให้สะอาด รินจังลูกรักไม่อยากอาบเอง”

อย่างแรกคนแรกที่กอดขาเส้นหมี่ไม่ยอมปล่อย แน่นอนว่าเป็นสาวน้อยที่ค่อนข้างติดคน

เส้นหมี่ได้แต่อุ้มเธอเข้าไปในห้องอาบน้ำ

แต่คืนนี้ เด็กหญิงตัวน้อยที่อยู่ในอ่างอาบน้ำ กลับพบว่าหม่ามี๊ดูไม่เข้าใจว่าช่วยเธออาบน้ำอย่างไร

“เฮ้อ หม่ามี๊ หม่ามี๊ต้องช่วยรินจังสระผมสิ สระผมรินจังสะอาดแล้ว ก็จะได้อาบน้ำสะอาด”

พอรินจังที่อยู่ในอ่างอาบน้ำเห็นหม่ามี๊อุ้มเธอเข้ามาแล้ว จะเอาเจลอาบน้ำมาถูที่ตัวของตัวเอง ก็เลยส่ายก้น เตือนหม่ามี๊

เส้นหมี่จึงคิดขึ้นได้ จากนั้น จึงเอาเจลอาบน้ำในมือนวดไปที่ผมเธอ

หนูรินจัง：“……”

ยังไม่ทันได้เตือนอีก เจลอาบน้ำนี้ก็ถูอยู่บนหัวเล็กๆ ของเธอแล้ว

จากนั้น ทั้งหัวเธอก็มีแต่ฟอง ไหลเข้าไปในดวงตาเธอ

“แสบแสบแสบแสบ……หม่ามี๊ รินจังแสบตา——”

รินจังร้องไห้เสียงดังทันที

เวลานี้แสนรักกำลังอยู่ในห้องนอนด้านข้าง ช่วยลูกชายสองคนอาบน้ำ จู่ๆ ได้ยินเสียงกรีดร้องและร้องไห้ของลูกสาว เขาก็วิ่งออกมาจากห้องด้านข้างทันที

“เป็นอะไรไป？ร้องไห้ทำไม？”

“……เปล่า เมื่อกี๊สระผม ไม่ทันระวังเลยทำฟองเข้าในตาเธอน่ะ”

เส้นหมี่รีบอธิบาย จากนั้นกดหัวของเด็กไว้ ให้เธอเอนตัวลงไปในอ่างอาบน้ำ แตะน้ำในอ่างมาล้างที่ตาเธอ

“แง——”เด็กสาวร้องไห้อย่างปวดใจมากขึ้น

“คุณทำอะไรเนี่ย？ฟองเข้าไปในตาเด็ก ทำความสะอาดแบบนี้ได้หรือ？นี่คุณเป็นแม่ยังไง？”

ในที่สุดแสนรักก็มองต่อไปไม่ไหว ก้าวเข้ามา หลังจากแย่งลูกที่อยู่ในอ่างมาจากมือเธอแล้ว ก็อุ้มขึ้นมาแล้วหยิบผ้าขนหนูสะอาดๆ ผืนหนึ่งที่อยู่ด้านข้างไปเช็ดตาเล็กๆ ของเธอ

สุดท้าย พอเอาผ้าไปเช็ด เด็กก็เลิกร้องไห้ทันที

เส้นหมี่：“……”

เธอไม่รู้จะพูดอะไร เวลานี้ เธอยืนตรงนั้นอย่างเขินอาย ไม่รู้ว่าจะวางมือและเท้าไว้ตรงไหน

“สามี เมื่อกี๊ฉัน……เมื่อกี๊ไม่ใช่ไม่รู้ว่าจะทำความสะอาดเธออย่างไร พอเห็นเธอเจ็บแบบนี้ ก็ตื่นตระหนก ขอโทษนะ ฉันผิดเอง รินจัง หม่ามี๊ผิดไปแล้ว”

“……ไม่เป็นไรค่ะ”

รินจังที่ดีขึ้นแล้วและอยู่ในอ้อมแขนแด๊ดดี้ หลังจากลืมตาแดงๆ ขึ้นมา ก็พูดกับหม่ามี๊ทันทีว่าไม่เป็นไร

แสนรักเห็น จึงได้แต่เก็บความไม่พอใจเอาไว้ในใจ

“เอาล่ะ คุณไปเล่านิทานให้ลูกชายสองคนที่ห้องข้างๆ เถอะ พวกเขาอาบน้ำเสร็จแล้ว กำลังรอคุณอยู่ ผมไปเปลี่ยนชุดให้ลูกสาวก่อน”

“โอเค”

เส้นหมี่เหมือนโดนทำโทษ