บทที่ 528 เธออยู่ต่อหน้าเขายังรู้สึกหวาดกลัวอีกเหรอ?

“คุณผู้หญิง สีหน้าคุณดูไม่ดีเลย ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า ให้เรียกหมอมาไหมคะ”

พี่ภาที่อยู่บ้านดูแลภารานินที่กลับมาจากโรงพยาบาลแล้ว เมื่อเห็นว่าเส้นหมี่ดูท่าทางไม่ค่อยจะดี จึงถามออกไปอย่างเป็นห่วง

แต่เส้นหมี่กลับไม่ได้สนใจเธอ

ผ่านไปสักพัก เธอมองไปรอบๆลานบ้าน ไม่ตอบคำถามแต่ถามขึ้นมาหนึ่งประโยค：“แสงดาวล่ะ เธอไปไหนแล้วเหรอ”

“เธอเหรอ คุณแครอทพาออกไปแล้วค่ะ คุณผู้ชายโทรศัพท์มา ให้เธอพาเธอไปที่ห้องปฏิบัติการการทดลองเพื่อไปที่นั่นทำการรักษาให้จนหาย หลังจากนั้นเธอก็ถูกพาออกไป”

“อะไรนะ พาออกไปแล้วงั้นเหรอ”

“ใช่ค่ะ คุณผู้ชายไม่ได้บอกคุณเหรอคะ”

พี่ภามองดูสีหน้าที่แสดงออกมา อย่างสงสัยเป็นอย่างมาก

เพราะว่า ตอนเที่ยงทั้งสองไปที่สุสานด้วยกัน เรื่องแบบนี้ คุณผู้ชายจะไม่บอกเธอได้อย่างไร?

แต่เมื่อเธอพึ่งพูดจบไป สีหน้าของคุณผู้หญิงยิ่งแย่กว่าเดิม

ใบหน้าเล็กที่ขนาดเท่าฝ่ามือนั้น หลังจากนั้นแวบเดียวก็ซีดขาวไปทั้งหมด กลางวันแสกๆ เธอกลับได้เห็นดวงตาของเธอแสดงความหวาดกลัวออกมาอย่างหวาดหวั่น！

“ฉัน……ฉันมีธุระนิดหน่อย ออกไปข้างนอกก่อนนะ”

เธอพูดออกมาอย่างติดๆขัดๆหนึ่งประโยค ก้นที่นั่งลงยังไม่ทันร้อน ก็เดินออกไปอย่างกระวนกระวายเสียแล้ว

เด็กโง่ เธอเป็นอะไรกันแน่?

พี่ภามองเธอเดินออกไปอย่างตะขิดตะขวงใจ ยังไม่ทันได้เข้าใจอะไรเลย

——

ในเขตเมืองเก่า

เส้นหมี่ขับรถออกจากบ้านตระกูลวชิรนันท์ ตรงไปยังศูนย์วิจัยของแครอท

เพียงไม่กี่นาที ความจริงแล้วสมองของเธอผ่านการถกเถียงกันอย่างรุนแรง เธอกำลังคิดว่า ตัวเองควรโทรโทรศัพท์ดีไหม? เรียกคนมาช่วยดีไหม?

แต่สุดท้าย เธอก็ล้มเลิกไป

เพราะว่า เธอคิดแผนที่ดีกว่าเดิมได้อย่างกะทันหัน

“แครอท ถือว่าคุณอยากมาสู้กับฉันเองก็แล้วกัน วันนี้ฉันจะส่งเสริมคุณเอง！”

มุมปากของเธอเผยรอยยิ้มร้ายออกมา ในวินาทีนี้ ดวงตาทั้งสองข้างนั้น ในที่สุดก็ไม่ได้แสร้งทำอีกแล้ว แสดงสีหน้าเดิมของเธอออกมา

โหดเหี้ยม ชั่วร้าย หลอกลวง......

เหมือนกับอสรพิษเข้ามาสิงอยู่นานแล้ว！

หลังจากนั้นยี่สิบนาที ที่ห้องปฏิบัติการทดลองของแครอท

หลังจากที่แครอทพาคนเข้ามา ได้บอกกับพยาบาลเอาไว้แล้วว่า ตอนเที่ยงห้ามใครเข้ามารบกวนเธอเด็ดขาด หลังจากนั้นเธอก็พาแสงดาวเข้ามาในห้องวิจัยของเธอ

“นั่งลง！”

“……”

แสงดาวนั่งลงอย่างว่าง่าย

เธอตอนนี้ถูกกล่อมให้หลับ แครอทกลัวว่าตอนที่พาเธอออกมาจะเกิดไม่ยอมขึ้นมา จึงให้เธออยู่ในภาวะครึ่งหลับ

เมื่อเห็นว่าหญิงสาวนั่งลงอย่างว่าง่ายแล้ว แครอทจึงหยิบเข็มฉีดยาแบบใช้ครั้งเดียวในห้องวิจัยออกมา ก่อนอื่นดูดเลือดที่แขนของเธอออกมาหนึ่งหลอด

“โอ๊ย……”

แสงดาวรู้สึกเจ็บ ภาวะการหลับของเธอจึงหยุดลงแป๊บหนึ่ง