บทที่ 53 แด๊ดดี้ แด๊ดดี้ยังเป็นลูกผู้ชายอยู่หรือเปล่า

เนื่องจากการแทรกแซงของแสนรัก สุดท้ายแล้ว เส้นหมี่ก็ได้ถือของที่อยู่ในมือมาที่ชั้นสองอย่างสมความปรารถนา

“ชินชิน น้าจะเข้าไปแล้วนะ หนูตื่นหรือยัง?”

“ครับ”

ดีใจเป็นพิเศษ ลูกชายเชื่อฟังมาก หลังจากที่เธอได้เรียกเขาด้วยเสียงอันอ่อนโยน เขาก็ได้ลืมตาเล็ก ๆ ที่สวยงามคู่นั้นของเขาขึ้นมาอยู่บนเตียง

ไม่ต้องพูดเลยว่าเส้นหมี่พออกพอใจขนาดไหน

นานขนาดนี้แล้ว นี่เป็นช่วงเวลาอันอบอุ่นที่สองแม่ลูกได้อยู่ด้วยกันที่หาได้ยากมาก

เส้นหมี่สวมเสื้อผ้าให้ลูกชายเรียบร้อย จากนั้นก็เกลี้ยกล่อมให้เขาทานโจ๊กสมุนไพรที่ตัวเองเอามา เห็นแล้วทำให้ป้าญากัดฟันกรอด

“ชินชิน พวกเราไปยืดเส้นยืดสายในสวนหน่อยดีไหม?”

หลังจากที่ทานอาหารเช้าเสร็จ เส้นหมี่เห็นว่าแสงอาทิตย์ในตอนนี้ดีเป็นพิเศษ เริ่มจากสุขภาพร่างกายแข็งแรงของเด็กน้อย อยากให้ชินจังออกไปออกกำลังกายให้ได้เหงื่อกับตัวเอง

แต่ทว่า ใบหน้าของเด็กน้อยกลับบึ้งตึงลง: “ไม่ดีครับ!”

เส้นหมี่ชะงักงัน: “หือ? ทำไมไม่ดีล่ะ? ชินชิน เด็กจะต้องออกกำลังกายให้มาก ๆ แบบนี้ถึงจะทำให้สุขภาพแข็งแรงขึ้น ถ้าหากหนูร่างกายแข็งแรงขึ้น ก็จะไปเข้าโรงเรียนอนุบาลได้ ที่นั่นมีเด็ก ๆ เยอะแยะแบบนั้น เล่นกับพวกเขาหนูไม่ดีใจเหรอ?”

“ไม่ดีใจ จะต้องไม่ดีใจแน่!”

คิดไม่ถึงว่า แค่ประโยคนี้ อารมณ์ของเด็กน้อยก็ยิ่งแย่ลงกว่าเดิม แถมยังได้โยนหุ่นยนต์ทรานส์ฟอร์มเมอร์สที่แล่นอยู่ในมือทิ้ง จากนั้นก็วิ่งหนีไป

เส้นหมี่ร้อนใจจนต้องรีบตามไป: “ชินชิน หนูอย่างวิ่งสิ รอน้าก่อน”

เดี๋ยวนะ นี่มันเรื่องอะไรกัน? ทำไมจู่ ๆ เขาถึงได้อารมณ์รุนแรงขึ้นมาแบบนี้ล่ะ?

เส้นหมี่มึนงงไปโดยสิ้นเชิง

เส้นหมี่ตามมาจนถึงหน้าประตูห้อง เดิมที่คิดจะเกลี้ยกล่อมให้เขากลับมา แต่หลังจากที่เด็กน้อยได้วิ่งกลับเข้าไปในห้องของตังเอง เสียง “ปัง” ดังขึ้นหนึ่งครั้ง ประตูก็ได้ถูกปิดลง

“ชินชิน? หนูเปิดประตู อย่าโกรธสิ น้าพูดอะไรผิดไปหรือเปล่า? พวกเราเข้าไปคุยกันดี ๆ ดีไหม?”

“คิดว่าตัวเองแน่มากไม่ใช่เหรอ? ทำไมล่ะ? แย่รังแตนแล้วล่ะสิ?”

ไม่รู้ว่าป้าญาคนรับใช้ได้มาตั้งแต่ตอนไหน หลังจากที่ได้เห็นภาพแบบนี้ ก็ได้พูดจาเยาะเย้ยอยู่ที่ด้านข้าง เส้นหมี่อารมณ์ว้าวุ่น เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ทันใดนั้น สายตาก็ได้เยือกเย็นลง และมองไปยังหล่อนด้วยสายตาที่เฉียบคมอย่างไม่เคยเห็นมาก่อน!