บทที่ 562 เพื่อนของน้องหนู

แสนรักกระตุกหางตาอย่างจัง

สักพัก เขาถึงจะก้มศีรษะลงและเคาะเบาๆ ที่ศีรษะของยัยซื่อบื้อคนนี้ : พูดมั่วอะไร? ออกจะดีไม่ใช่เหรอ?

“หา?”

“พวกคุณยังจะยืนอยู่ทำไมกัน? คุณนายช่วยพวกคุณออกความคิดมาถึงขั้นนี้แล้ว ยังจะไม่เอาไปทำอีก?”

จู่ๆ เขาก็จ้องไปยังผู้บริหารระดับสูงเหล่านั้น น้ำเสียงเต็มไปด้วยความขยะแขยงมีเท่าไหร่ก็เท่านั้น

พวกผู้บริหารระดับสูงเมื่อได้สติ ก็ไม่มีหน้ากล้าอยู่ที่นี่ต่อ รีบคว้าเอาแผนงานที่วางอยู่บนโต๊ะ และก็ทยอยวิ่งกันออกไปทีละคนในทันที

คุณนายคนนี้ ช่างสุดยอดจริงๆ!

พอพวกผู้บริหารระดับสูงออกไป ในห้องทำงานนี้ก็กลับเข้าสู่ความเงียบ เส้นหมี่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็รู้สึกอายๆ

“พี่ชาย เมื่อสักครู่..........”

“ไม่อย่างนั้นต่อไปคุณก็มาทำงานที่บริษัทเถอะ ตอนนี้บริษัทเพิ่งจะผ่านช่วงวิกฤติ เป็นช่วงที่ทุกฝ่ายกำลังต้องการคนอยู่ ผมเห็นว่าแผนงานลงทุนส่วนนี้มอบหมายให้คุณดูแลเหมาะที่สุด”

ไม่คาดคิดมาก่อนเลย หลังจากที่ผู้ชายคนนี้ยื่นมือมาเกี่ยวลูกผมริมหน้าผากไว้หลังใบหูของเธออย่างอ่อนโยน จู่ๆ ก็เสนอคำแนะนำนี้ออกมา

เส้นหมี่ถึงกับอึ้งไป!

มาทำงานที่นี่?

งั้น........เอสเอฟของตระกูลวชิรนันท์ของเธอทางนั้นล่ะ?

อีกอย่าง เธอไม่เคยทำงานที่นี่มาก่อน แบบนี้จะดีเหรอ? เพราะฐานะของเธอในบริษัทก็ไม่ใช่บุคคลธรรมดา

ผู้หญิงคนนี้ ยังคงกังวลเรื่องนี้

นี่ก็คงจะเป็นข้อแตกต่างของคนสินะ แป้งร่ำในตอนนั้น ถึงต่อให้ต้องแบ่งหัวออกออกครึ่งหนึ่ง ก็ยังอยากที่จะมุดเข้ามามีตำแหน่งในบริษัทนี้

ยังมีแครอท อันที่จริงเธอก็ปรารถนาที่จะเข้ามา

คงมีเพียงแต่เธอ ที่เหมือนกับว่าอยากจะหลบหนีไปให้พ้น

“เป็นอะไร? เธอไม่ยินยอม? เส้นหมี่ นี่เป็นเรื่องของตระกูลนะ เธอในฐานะนายหญิง ไม่สมควรรับผิดชอบร่วมกันกับสามีตัวเองงั้นเหรอ? จะปล่อยให้ผู้ชายของเธอเหนื่อยตายเหรอ?”

แสนรักมองออกถึงความไม่ยินยอมของผู้หญิงคนนี้ ทันใดนั้น ใบหน้าหล่อเหลานั้นก็เคร่งขรึมไป ปล่อยมือออกด้วยความไม่พอใจ

เส้นหมี่ได้แต่อึ้งพูดไม่ออก

ชายหนุ่มนี้ เป็นเด็กเหรอ? ถึงขั้นเปลี่ยนสีหน้าได้ไวกว่าเปิดหน้าหนังสือ

“เปล่า ไม่ใช่หมายความว่าอย่างนั้น คุณฟังฉันพูด ฉันไม่ได้ไม่ยินยอม ฉันก็แค่กลัว......ฉันมาทำที่นี่ จะส่งผลไม่ดีกับคุณหรือเปล่า? ฉันไม่ใช่คนอื่น เป็นภรรยาของคุณนะ”

“ภรรยาแล้วไง? ภรรยาจะไม่สามารถทำงานใต้บังคับบัญชาผมงั้นเหรอ?”

“..........”

“หรือว่าคุณไม่ยินยอมทำงานเป็นลูกน้องผม? งั้นไม่เป็นไร ตำแหน่งนี้ยกให้คุณ ผมเป็นลูกน้องทำงานให้คุณก็ได้”

“..........”

ยิ่งไปกันใหญ่แล้ว!

สุดท้ายเส้นหมี่ก็ไม่กล้าพูดอะไรอีก และตอบตกลงไปโดยตรง

แน่นอนว่า เธอกลับไม่รู้ว่า ชายตรงหน้าที่จู่ๆ เปลี่ยนนิสัยเป็นขู่บังคับให้เธอมาทำงานที่บริษัท จริงๆแล้ว เพราะหลังจากที่เขากอดเธอแล้ว เขาไม่ได้กลิ่นน้ำหอมแปลกๆ จากบนตัวเธอแล้ว

ไม่ได้กลิ่น เขาจึงดีใจมาก

บางครั้งความรู้สึกนึกคิดของผู้ชายก็เรียบง่ายมาก........

——

สองวันผ่านไป