บทที่ 573 สมองของเขาว่างเปล่าไปสักพัก

แสนรักที่กำลังประชุมอยู่ด้านข้าง ทันใดรู้สึกว่าขาไม่ได้จดจ่ออยู่ที่นี่แล้ว ใบหน้าของเขาเหมือนกับพญายมจ้องมองมาอย่างกะทันหัน

“คุณทำอะไรอยู่เหรอ”

“……”

สักพัก เคมีที่กำลังเหงื่อตก ถึงได้ยินตัวเองพูดออกมาหนึ่งประโยค：“ท่านประธาน คุณผู้หญิงได้ไปหาตัวแทนของจีคิวกรุ๊ปแล้วครับ”

“แล้วไง อยากให้ผมชื่นชมงั้นเหรอ”

แสนรักที่ความโมโหยังไม่ทันหาย คำพูดจึงไม่น่าฟังนัก

ปากของเคมีนั้น ก็ไม่รู้ว่าสมควรจะพูดอะไรออกมา หลังจากนั้น จึงทำได้เพียงมองไปยังใบหน้าหล่อเหลาที่กำลังขุ่นมัวนี้ แล้วชี้นิ้วไปยังด้านนอกที่หิมะกำลังตกลงมาอย่างบ้าคลั่ง

“ท่านประธาน สภาพอากาศของเมืองเดอะซีวันนี้ มีหิมะตกอย่างหนัก！”

“……”

สีหน้าของชายหนุ่ม ในที่สุดก็นิ่งไป

——

เส้นหมี่เกิดเรื่องขึ้นแล้วจริงๆ

หลังจากที่รถคันนั้นหล่นลงไปต่อหน้าเธอ ภายในใจของเธอกระวนกระวาย กระสับกระส่าย ควบคุมมันเร่งที่เท้าได้ไม่ค่อยดี

ในที่สุด รถของเธอคันนี้จึงชนเข้ากับที่กั้นถนน

“ปัง——”

ในวินาทีที่ชนเข้า เธอตะครุบพวงมาลัยไว้แน่น

เหมือนถูกชนจนกระเด็นออกมายังไงอย่างงั้น เจ็บปวดจนสมองของเธอหยุดทำงานไปหลายวินาที ด้านหน้าเปลี่ยนเป็นมืดดำ

ยังดี ในตอนนี้ เพราะว่าสาเหตุมาจากสภาพอากาศที่ย่ำแย่ บนทางด่วนจึงมีรถไม่มาก มีไม่กี่คนที่เป็นคนโง่เหมือนเธอถึงได้ออกจากบ้านมา จึงหลีกเลี่ยงการเป็นอันตรายอีกครั้งไป

ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไหร่ เธอถึงมีสติขึ้นมา

หลังจากนั้น เธอถึงค้ำยันที่นั่งลุกขึ้นมา ค่อยๆมองไปรอบด้านทั้งสี่ทิศ

มันแย่มาก รถชนในเมื่อสักครู่ทำในสิ่งของต่างๆตกลงไปบนพื้นหมดแล้ว รวมถึงโทรศัพท์ด้วย

เกิดสถานการณ์แบบนี้ขึ้น แน่นอนว่าเธอไม่สามารถไปเมืองเดอะซีได้ทันแล้ว ดังนั้น เพื่อไม่เป็นการเสียเวลา เธอต้องติดต่อทางด้านโน้นไปสักหน่อย เพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายขึ้น

สิ่งแรกที่เธอนึกขึ้นได้คือเรื่องนี้

หลังจากนั้นก็อดทนต่อความเจ็บปวดเอาไว้ ก้มลงไปหยิบโทรศัพท์ที่หล่นอยู่ที่ข้างๆเท้าขึ้นมา

“ขอโทษนะคะ ใช่คุณวิลล์หรือเปล่าคะ”

“ใช่ครับ คุณเป็นใครครับ”

ตัวแทนของจีคิวกรุ๊ปรับสายโทรศัพท์ ตอบกลับมาอย่างสงสัยด้วยภาษาอังกฤษหนึ่งประโยค

เส้นหมี่ปลื้มปีติอย่างมาก อธิบายออกไปด้วยภาษาอังกฤษอย่างคล่องแคล่ว：“ต้องขอโทษด้วยนะคะคุณวิลล์ ฉันเป็นคนของหิรัญชากรุ๊ปที่กำลังไปหาคุณ ทำให้คุณรอตั้งนานแล้ว”

“ไม่เป็นไร คุณยังมีเวลาอีกครึ่งชั่วโมง เพียงแค่คุณมาให้ทันเวลา ผมยังจะให้โอกาสนี้กับคุณ”