บทที่ 602 ภารานินหายตัวไปแล้ว

“งั้นพวกเราไปทานข้าวกันดีกว่านะ”

“ทานข้าว ทานข้าวกับลูกน้อย”

ในมือของภารานินอุ้มตุ๊กตาเอาไว้ ทั้งๆที่ดวงตายังบวมอยู่

แต่ว่า ตอนนี้ เธอว่าง่ายเป็นอย่างมาก

แสงดาวนึกว่าตัวเองเห็นผี

ผลลัพธ์ หลังจากที่ทั้งสองลงมา สาวใช้ยกอาหารเช้าขึ้นมา ภารานินไม่เพียงนั่งลงอย่างเรียบร้อย ยังนั่งติดกับดิลก อย่างว่าง่ายเป็นอย่างมาก

นี่มันช่างน่าเหลือเชื่อ！

“คุณตา เหมือนคุณย่าจะชอบคุณนะ คุณดูสิ เธอนั่งติดกับคุณ เมื่อก่อนนั้นเธอนั่งติดกับน้องสาว”

หลังจากอิคคิวได้เห็นฉากฉากนี้ ดวงตาเล็กคล้ายพระจันทร์เสี้ยวจ้องมองไปจนดวงตากลมโต

รินจังได้ยินสิ่งที่พี่ชายพูด ยิ่งรู้สึกผิดหวัง เธอเบะปากออกมา แสดงออกมาว่าถูกคุณย่าทอดทิ้ง หลังจากนั้นก็น้อยใจเป็นอย่างมาก

ดิลกรู้สึกจนปัญญา

“พวกคุณอย่าได้โกรธไป ที่คุณย่าของพวกคุณตามติดผมนั้น เป็นเพราะว่าผมรับปากคุณย่าของพวกคุณว่า ตอนบ่ายจะพาเธอไปเที่ยวด้วยกัน”

“จริงเหรอ”

เด็กน้อยทั้งสามได้ยินดังนั้น ทันใดอะไรก็ไม่สนใจแล้ว แต่ละคนดีใจกระโดดโลดเต้น

“งั้นผมก็จะไปด้วย คุณตา คุณอย่าลำเอียงแบบนี้นะ พาแค่คุณย่าไป ไม่พาพวกเราไปด้วย”

“จริงด้วย คุณตา พวกเราก็เป็นดวงใจดวงน้อยๆของคุณเหมือนกัน จะไม่พาพวกเราไปด้วยได้ยังไงล่ะ”

รินจังนั้นตรงไปตรงมาที่สุด มือป้อมน้อยๆวางตะเกียบลง แล้วแขนป้อมๆขาน้อยๆของเธอก็ปืนลงมาจากเก้าอี้ หลังจากนั้นก็เดินไปหาคุณตาแล้วก็งอแงกลิ้งลงไป

ดิลกจะรับมือไหวได้อย่างไร

ตอนนี้ เขาจึงตัดสินใจว่าตอนบ่ายจะพาเด็กๆทั้งสาม และภารานินด้วย ไปเดินเล่นด้วยกัน

แสงดาวที่มองอยู่ด้านข้าง อดที่จะเยาะเย้ยออกมาไม่ได้：“คุณลุงดิลก คุณพาออกไปทั้งหลายคนขนาดนี้ ทั้งเด็กทั้งแก่ ทั้งป่วยทั้งอ่อนแอ คุณไหวเหรอ”

ดิลกที่ปัญญาเป็นเลิศ：“เรื่องที่หลานเตือนจริงด้วย ไม่งั้น คุณก็ไปด้วยกันนะ”

แสงดาว：“……”

เชี้ย！

ตาแก่คนนี้！！

สุดท้าย วันนี้ตอนบ่าย แสงดาวกับดิลกทั้งสองคน จึงพาภารานินที่บ้าๆบอๆ และก็เด็กๆทั้งสามคนออกมาเดินเล่น

แต่ว่า พิจารณาจากความปลอดภัยเป็นอันดับแรก พวกเขาจึงไม่ได้ไปไหนไกลนัก ไปแค่สวนสาธารณะที่อยู่บริเวณใกล้ๆ

“ผมอยากเล่นกระดานลื่น”

“หนูอยากเล่นทราย”

“อืม”

หลังจากที่พวกเด็กๆมาถึงสวนสาธารณะ เมื่อได้มองเห็นสนามเล่นเด็กของที่นั่น จึงรีบวิ่งไปเล่นทันที แม้แต่ชินจังที่ปกติไม่ค่อยชอบเล่น ยังตามน้องชายไปด้วยกัน

เด็กๆไปเล่นกันแล้ว ถ้าแสงดาวไม่อยากดูแลภารานินละก็ งั้นก็ทำได้เพียงดูแลเด็กๆพวกนี้

ดิลกมองดูสถานการณ์แล้ว จึงพาภารานินเดินไปที่บ่อปลาด้านโน้น