บทที่ 628 เส้นหมี่ เดิมทีแล้วคุณยังคงโกหกผมอยู่

อีกทั้งสถานะของเธอนั้น นอกจากจะเป็นผู้บริหารของแผนกนี้แล้ว เธอยังเป็นภรรยาของประธานบริษัท การตรวจสอบข้อมูลนี้ ต้องทำเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอ? ใครทำให้พวกเขากล้าดีขนาดนี้?

เส้นหมี่โมโหขึ้นมาเล็กน้อย

หลังจากนั้นสองนาที บริษัทตรวจสอบข้อมูลนี้โทรมาหาเธอด้วยตนเอง

“ท่านผู้บริหารเส้นหมี่ ต้องขอโทษด้วย พวกเราตรวจสอบเจอบางอย่างในคอมพิวเตอร์ของคุณ คุณมาที่นี่สักหน่อยจะได้ไหม”

“……”

ไม่พูดอะไรออกมา เส้นหมี่วางสายไปใบหน้าเล็กขุ่นมัวลงไปแล้ว

ในคอมพิวเตอร์ของเธอ ไม่มีทางที่จะมีอะไรที่คุณอื่นรู้ไม่ได้อย่างแน่นอน เธอไม่ได้ทำอะไร? แล้วจะกลัวอะไรล่ะ?

เส้นหมี่รีบพุ่งมาที่นี่อย่างโมโห

ผลลัพธ์ หลังจากที่เธอเข้ามา ส่ิงที่เธอต่างคิดไม่ถึงคือ คนตรวจสอบข้อมูลคนนี้ กลับเปิดโปรแกรมการสนทนาขึ้นมาบนคอมพิวเตอร์ของเธอ ให้เธอดู

“ผู้บริหารเส้นหมี่ โปรแกรมการสนทนาอันนี้ น่าจะผูกติดกับโทรศัพท์ของคุณ คุณช่วยยืนยันสักหน่อย นี่คือประวัติการพูดคุยของคุณหรือเปล่า”

“……”

ทันใดสีหน้าของเส้นหมี่ก็ซีดขาวแล้ว！

เพราะว่า เธอได้เห็นประวัติการพูดคุยอันนี้ เธอกับเนติ กำลังพูดคุยกัน เรื่องวันนั้นที่เธอไปขโมยเทปบันทึกที่ศาลยุติธรรม

เธอลืมไปเลย ว่าบนคอมพิวเตอร์ก็ล็อกอินโปรแกรมการสนทนาอันนี้เอาไว้ อีกทั้งบนโปรแกรมกับบนโทรศัพท์ สามารถใช้งานร่วมกันได้

“ไม่ใช่สิ เรื่องเรื่องนี้ พวกคุณฟังฉันอธิบายก่อน......”

“ขอโทษด้วยครับ ผู้บริหารเส้นหมี่ พวกเราแค่รับผิดชอบเรื่องการตรวจสอบ ส่วนเรื่องพิจารณาคดีนั้น พวกเราไม่ได้รับผิดชอบ ผมจะเอาเรื่องนี้รายงานกับท่านประธาน ส่วนเมื่อไหร่นั้น คุณต้องไปคุยกับเขาเอง”

หลังจากนั้น ในขณะที่เส้นหมี่ยังไม่ทันได้รู้ตัวนั้น คนคนนี้ก็เอาบันทึกประวัติการพูดคุยส่งออกไปแล้ว

เส้นหมี่：“……”

ทันใดนั้น หลังจากนั้นก็เหมือนกับว่ามีน้ำเย็นหนึ่งกะละมังราดลงมาบนศีรษะของเธอ ตั้งแต่หัวจรดเท้าของเธอเย็นวาบขึ้นมา

ไม่ ไม่ใช่แบบนี้ ที่เธอทำทั้งหมดนี้ เพราะว่ามีเหตุผล！！

ในใจของเธอกระวนกระวายขึ้นแล้ว ความหวาดหวั่นภายในใจเริ่มแสดงออกมา ทันใดนั้น เธอจึงออกจากสถานที่ตรวจสอบข้อมูลนี้ไปทันที หลังจากนั้นก็ใช้ความเร็วเท่าที่จะสามารถเร็วได้ที่สุดรีบไปที่แผนกผู้บริหารชั้นบนสุด

อีกทั้งเวลานี้ ทั้งบริษัทกำลังพูดคุยถกเถียงกันเรื่องนี้

เหมือนกับภายในคืนเดียว เธอก็กลับมาเป็นเหมือนกับตอนแรกที่มา ไม่ใช่ภรรยาของท่านประธานผู้สูงศักดิ์อีกต่อไปแล้ว แต่กลายเป็นคนที่ทุกคนต่างดูถูก เป็นตัวตลกหย๋องแหย๋งที่ถูกทอดทิ้ง

เส้นหมี่รีบมุ่งตรงมายังออฟฟิศของท่านประธาน

“พี่ชาย ฉัน......”

เธอโผล่หัวเข้ามา เดิมทีอยากจะรีบอธิบายเรื่องเรื่องนี้

แต่ว่า หลังจากที่เธอเข้ามา พบว่าชายหนุ่มที่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานอันกว้างใหญ่อันนั้น เวลานี้กำลังจ้องมองไปบนหน้าจอโน๊ตบุ๊คของเขา

สีหน้านั้น น่ากลัวเหมือนกับเมฆฝนที่กำลังจะมา