บทที่ 652 คุณว่าฉันเป็นส่วนเงินแล้วงั้นหรอ？

เส้นหมี่จ้องมาที่เธอเกือบจะในทันที เธอจะไม่เคลื่อนไหวอีกต่อไป มีเพียงพื้นที่ว่างขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นในใจของเธอ ไม่มีอะไรอีก

กระทั่งแม้แต่ภาพตรงหน้าก็เห็นเพียงพื้นที่สีขาวใหญ่ๆ

ทำไม

ทำไมสิ่งนี้ถึงเกิดขึ้น เขาไม่เคยแตะต้องผู้หญิงคนนี้มาก่อน ทำไมเมื่อคืนเขาถึง…ถึง...

"หมอสวยใส หมอสวยใส"

มีคนพบว่ามีบางอย่างผิดปกติกับเส้นหมี่จึงรีบกรีดร้อง และวิ่งไปหาเธอทันที

แต่เมื่อเส้นหมี่เดินโซเซและล้มลง เธอก็ยังคงได้ยินประโยคสุดท้ายของผู้หญิงคนนั้นซึ่งเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม

"เส้นหมี่ตอนนี้เธอไม่เข้าใจใช่ไหม ตอนนั้นเขาไม่อยากแตะต้องฉัน แต่ตอนนี้เขาสามารถนอนกับฉันหนึ่งคืนได้ ฉันจะบอกให้ มันเป็นเพราะเธอสกปรก!"

"ผู้ชายที่มีจิตใจสะอาด และจริงจังจะกระตือรือร้นที่จะค้นหาสิ่งใหม่และสะอาดกว่าหลังจากที่ของของเขาสกปรก เพื่อมาปลอบประโลมจิตใจของเขา และฉันก็เป็นคนๆนั้น"

แครอทนำสิ่งที่เธอได้เรียนรู้พูดมาอย่างเต็มที่ในเวลานี้

เธอเยาะเย้ยอย่างรุนแรง และโจมตีด้วยความรู้ทางจิตวิทยาอันทรงพลังของเธอจนในที่สุดศัตรูที่อยู่ข้างหน้าเธอก็ไม่มีความต้านทาน และตกไปอยู่ในมือของพยาบาลเหมือนคนตาย

เส้นหมี่เธอก็มีวันนี้เหมือนกันหรอ

แครอทได้รับชัยชนะ หยิบของในมือแล้วจากไปพร้อมรอยยิ้มกว้าง

พยาบาล "..."

มันมีวิธีที่ดีกว่านี้ แต่สุดท้ายก็ทำได้แค่พาเส้นหมี่ที่หมดสติอยู่ในมือของพวกเธอไปนอนที่เตียงของโรงพยาบาลเท่านั้น

ถูกต้องแล้ว เธอนอนข้างพ่อของเธอ ดิลก

ไม่มีอะไรจะสิ้นหวังไปกว่านี้แล้ว

——

เมื่อแสงดาวได้ยินข่าวนี้ว่าแครอทได้กลับมาอย่างแข็งแกร่งเหมือนนกยูงที่ได้รับชัยชนะ

หมาตัวผู้ตัวเมียสองตัวนี่!!

เธอระเบิดความโกรธ และขึ้นมอเตอร์ไซค์ของเธอทันที พร้อมมุ่งไปที่หิรัญชากรุ๊ป

"คุณหนูใหญ่...คุณมาที่นี่ทำไม ประธานบอกว่า..."

"หลบไป!"

แสงดาวไม่ใช่เส้นหมี่

ทันทีที่พูดแล้วไม่เห็นด้วย เธอก็เตะออกไป จากนั้นก็มีเสียงร้องของนาม พร้อมกับร่างนั้นที่ถูกเตะลอยไป

คุณหนูใหญ่ของตระกูลหิรัญชาช่างโหดร้ายจริงๆ!

เมื่อคนในอาคารเห็นพวกเขาทั้งหมดก็เริ่มหลบด้วยความสยดสยอง เมื่อแสงดาวเข้าไปในอาคารขนาดใหญ่ก็เหลือคนไม่มากนัก

โอ้นับพวกเขาน่าสนใจจริงๆ!

แสงดาวเข้าไปในลิฟต์อย่างอาฆาต และหลังจากนั้นไม่นานเธอก็มาถึงสำนักงานของประธานบริษัท

"คะ...คุณหนู..."