บทที่ 672 บ้านตระกูลเทวเทพบนยอดเขาภูตา

เมื่อเธอตื่นขึ้นมา รถก็มาถึงสถานีแล้ว

และคุณป้าคนนี้ก็ไม่เห็นแล้ว

“แม่หนู เธอจะไปไหนเหรอ? ถึงสถานีแล้ว จะให้ช่วยเธอเรียกรถไหม?”

หลังจากที่คลุมเสื้อแจ็กเกตนักเรียนตัวนี้แล้ว เธอที่เดิมมีหน้าตาดูเด็กอ่อนวัย และมีแก้มย้วยๆเหมือนเด็กทารก จนทำให้คุณลุงคนขับรถบัสเข้าใจผิดคิดว่าเธอยังเป็นเด็กมัธยมปลายคนหนึ่ง

เส้นหมี่ถึงจะได้สติขึ้นมา จากนั้นก็รีบลุกนั่งตัวตรงขึ้นทันที

“ พี่คะ ที่นี่มีรถให้เช่าไหมคะ?”

“อะไรนะ?” คนขับรถบัสตกใจ “เธอต้องการเช่ารถ? เธอหมายถึงรถแท็กซี่ใช่ไหม?”

“ไม่ใช่ค่ะ หนูต้องการเช่ารถคนหนึ่งและขับเองค่ะ ใช่แล้ว ทางที่ดีคือแรงม้าดีๆแบบนั้น ถ้ามีรถสปอร์ตก็จะดีที่สุดค่ะ.....”

เส้นหมี่ก้มลงมองดูนาฬิกาข้อมือ เห็นว่าเวลาแปดโมงกว่าแล้ว ทันใดนั้น เธอรีบร้อนราวกับมดที่อยู่ในรังร้อนๆ

คนขับรถเห็นเข้าก็ตกตะลึงไปเลย!

รถสปอร์ต?

เด็กผู้หญิงคนนี้คงจะไม่ใช่กำลังพูดคำในความฝันอยู่หรอกนะ เธอแค่เด็กนักเรียนคนหนึ่งจะเช่ารถสปอร์ตเหรอ? หรือว่ายังไม่ตื่นนอนใช่ไหม?

คนขับรถกำลังจะคุยต่อ

แต่เวลานี้ ในสถานีจอดรถ จู่ ๆ ก็มีรถออฟโร้ดสีดำคันหนึ่งขับเข้ามา เขามองดู ยังไม่ทันที่จะได้ตั้งสติ หลังจากที่เห็นเพียงว่าแววตาของสาวน้อยสวมใส่ยูนิฟอร์มนักเรียนคนนี้ลุกวาวขึ้นมา ก็รีบลงไปจากรถเขาในทันที จากนั้นวิ่งไปยังด้านหน้าของรถออฟโร้ดคันนี้

นั่นเหมือนกับ....คือรถแลนด์โรเวอร์!!

สุดท้ายเส้นหมี่ก็คือขับรถแลนด์โรเวอร์คันนี้ออกไปจากแม่น้ำโสรัล

จากแม่น้ำโสรัลถึงเมืองหลวง ยังอีกไกลมาก แต่ เธอมีรถคันนี้ กับสามารถขับไปถึงยังเมืองต่อไปที่มีสนามบิน จากนั้นเธอก็นั่งเครื่องบินตรงไปยังเมืองหลวง

คิดคำนวณแล้ว อย่างช้าที่สุดถึงที่นั่นก็คือตอนบ่ายสามโมง!

แสนรัก ฉันก็อยากจะเห็น เมื่อฉันถึงที่นั่นแล้ว คุณจะตายแล้วหรือยัง?

——

ยอดเขาภูตา เมืองหลวง

ตระกูลเทวเทพในเมืองหลวงนี้ อันที่จริงดูจากผิวเผินแล้ว คือถ่อมตัวมากๆ พวกเขามีอำนาจมากที่สุด แต่สถานที่อยู่อาศัย กลับเลือกไปอยู่บนเขาลูกหนึ่ง ซึ่งห่างไกลออกจากใจกลางเมืองหลวงอันเจริญรุ่งเรือง

โดยเฉพาะไชยันต์ ที่หลังปลดประจำการแล้ว สถานที่อยู่อาศัยก็ทำราวกับว่าเป็นรังนกนางแอ่น

แต่ถึงแม้ว่าจะเป็นอย่างนี้ คนทั้งเมืองหลวงต่างก็รู้กัน ยอมที่จะไปไวท์ พาเลซแต่ไม่ยอมขึ้นเขาภูตา!

ไวท์ พาเลซ ก็คือคฤหาสน์สูงที่สุด

เช้าตรู่วันนี้ภูวิชคนนี้ก็รีบมาถึงยังยอดเขาแห่งนี้ เขาเพิ่งจะได้รับข่าวสำคัญมา ก็ต้องรีบขึ้นเขามารายงานเจ้านาย

แต่ เขาเพิ่งจะมาถึง....

“ใคร? ไม่มีคำสั่ง ห้ามเข้ามาเด็ดขาด!” จู่ ๆ ชายชุดดำก็ปรากฏตัวออกมาถือปืนจริงกระสุนจริงสายตาดุดันมากั้นเขาไว้ทันที