บทที่ 711 ผู้หญิงคนนี้แต่งงานแล้ว!!

“คุณเส้นหมี่ ผมไม่สนว่าคุณใช้วิธีอะไร ถ้าหากคุณต้องการช่วยชีวิตเขา ก็จะต้องทำให้ ไชยันต์เห็นว่าเขามีความเปลี่ยนแปลง ไม่อย่างงั้น ผมก็ช่วยคุณไม่ได้”

ไพบูลย์มองดวงตาของเธอที่สับสนวุ่นวาย สุดท้าย ก็ทำได้เพียงพูดแนะนำด้วยความจริงใ

นี่เป็นโอกาสสุดท้ายจริงๆ

เส้นหมี่จำไม่ได้ว่าตัวเองเดินออกมาจากห้องทำงานได้อย่างไร

เธอรู้เพียงว่า ตอนที่เธอรู้สึกตัว เธอก็ยืนอยู่หน้าประตูห้องพักผู้ป่วยแล้ว และตอนนี้ ชายหนุ่มที่นั่งอยู่เตียงภายในห้อง ใบหน้าเฉยชามองดูเธอ

เส้นหมี่: “...”

สีหน้าแบบนี้เป็นยังไงกันนะ?

เส้นหมี่อธิบายไม่ได้ เธอรู้เพียงว่า เมื่อเธอเห็นดวงตาที่ไม่คุ้นเคยเย็นชาเหมือนกับน้ำลึก ตรงหน้าของเธอแทบจะมืดมิด

ฉันควรจะช่วยคุณอย่างไร? คุณแสนรักสุดที่รักของฉัน

“ทำไม? ทนไม่ไหวแล้วเหรอ?”

ในที่สุดแสนรักก็เอ่ยปากขึ้น เสียงเย็นชาที่แฝงไปด้วยความเยาะเย้ย แต่อารมณ์ไม่ได้รุนแรงมากนัก

อะไรนะ?

เส้นหมี่ได้ยิน ก็ตกตะลึง: “อดทนไม่ไหวอะไรคะ? เมื่อครู่...ฉันไปหาอาจารย์ เขาเปลี่ยนใบสั่งยาให้คุณ ฉันเอามาแล้ว”

เธอหาข้ออ้าง แล้วหยิบกระดาษบางแผ่นหนึ่งในกระเป๋าชุดกาวน์ออกมาชูขึ้นด้านหน้าเขา

แสนรักเหลือบตามองอย่างเรียบเฉย

สุดท้ายเขาก็ไม่ได้พูดอะไรอีก

เส้นหมี่เห็นดังนี้ ก็เข้ามายุ่งอยู่กับเขา ตอนนี้เธอคิดเรื่องพวกนี้ไม่ได้ เธอจะต้องรับปัญหาตรงหน้าก่อน

เค้าลางที่ดีขึ้น

เธอจะทำให้เขาแสดงอาการดีขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ ได้อย่างไร?

“เธอยังทำอะไรอยู่?”

จู่ๆ คนคนนี้ก็พูดขึ้น น้ำเสียงของเขาเย็นชาลงทันใด หลังจากเสียงตะโกนดังลั่น เส้นหมี่ก็รู้สึกว่าอุณหภูมิทั้งห้องลดลง

เธอทำอะไร?

เส้นหมี่มองไปทางเขาทันที

กลับพบว่า เวลาสั้นๆ เพียงไม่กี่นาที คนคนนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไร เขานั่งบนเตียง ดวงตาดำเข้ม เต็มไปด้วยความเยือกเย็นและความโหดร้ายที่คนแปลกหน้าไม่ควรเข้าใกล้

นี่คือ?

“ไสหัวออกไป!”

“อะไรนะ?”

เส้นหมี่ตกใจยิ่งกว่า

ไม่ เขาเป็นอะไรไปอีก? เธอทำผิดตรงไหนกันแน่นะ? ไม่ใช่ว่าเมื่อครู่เพิ่งเปลี่ยนความคิดที่มีต่อเธอเหรอ?

เส้นหมี่ประหม่าไปหมด เธอเดินเข้ามา ก็ถามขึ้นอย่างระมัดระวัง: “คุณแสนรัก คุณเป็นอะไรคะ? แผลของคุณเพิ่งจะเปลี่ยนยา รู้สึกเจ็บใช่ไหมคะ? หรือว่าให้ฉันฉีดยาให้คุณ?”

เธอนึกว่าเขารู้สึกเจ็บ

“...”

ไม่มีคนสนใจเธอ!

คนคนนี้ สายตาน่ากลัวมากขึ้นกว่าเดิม

เส้นหมี่กลืนน้ำลาย

เทียบกับเขาก่อนหน้านี้ หงุดหงิดง่ายยิ่งกว่าเดิม