บทที่ 743 ถูกไล่ออกมา！

“ขอโทษนะคะ นั่นเป็นสถานที่แบบไหน เช้าขนาดนี้ทำไมคุณชายของพวกคุณถึงได้ไปที่นั่น”

“คือที่บ้านของคุณชายม็อกโก วันนี้เขามาแต่เช้าตรู่ รับคุณชายไปทานอาหารเช้าที่บ้านพวกเขาค่ะ”

สาวใช้อธิบายออกมาอย่างใจเย็น

ที่แท้เป็นบ้านของม็อกโก

เส้นหมี่วางใจลงได้ แล้วก็หันหลังกลับออกไป

เป้าหมายของเธอคือชายหนุ่มคนนี้ ถ้าเขาไปที่อื่นแล้ว งั้นเธอก็ต้องตามไป

เส้นหมี่เรียกรถไปที่เรด พาวิเลี่ยน

ในเมืองหลวงนี้ ความจริงแล้วคนในพื้นที่ที่คุ้นเคย ต่างรู้ว่า ตระกูลเทวเทพที่มีอำนาจที่ยิ่งใหญ่ ไม่ได้อาศัยอยู่ด้วยกัน พวกเขาต่างมีสถานที่พักอยู่เป็นของตัวเอง

ยกตัวอย่างเช่นสวนแมกโนเลียเป็นบ้านของวุฒิพล

เรือนกวางขานเป็นบ้านของทรงกลด คุณสี่ของตระกูลเทวเทพเป็นบ้านธรรมดาหลังหนึ่ง

หลังจากนั้น เรด พาวิเลี่ยนก็เป็นบ้านของม็อกโก

อีกทั้งจุดจุดนี้ ก็เพราะว่าปีนั้นหลังจากที่ไชยันต์พักอยู่ที่เดอะวิวซี เพื่อไม่ให้ตัวเองได้รับผลกระทบที่ไม่ดี นี่จึงเป็นเหตุผลที่ไม่อนุญาตให้พวกเขาตามไปด้วย

เส้นหมี่มาถึงที่เรด พาวิเลี่ยนแล้ว

กลับเห็นว่า ที่นี่ก็เป็นบ้านหลังใหญ่ที่ราคานับไม่ได้อีกหลังหนึ่ง แน่นอน เทียบกับเดอะวิวซีไม่ได้

แต่ว่า ก็ไม่เลวเลยทีเดียว

“สวัสดีค่ะ ขอถามหน่อยที่นี่คือบ้านของคุณชายม็อกโกหรือเปล่าคะ”

“ใช่ คุณเป็นใครครับ”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของที่นี่ ไม่รู้จักเส้นหมี่ จึงไม่เกรงใจอย่างที่เดอะวิวซี

เส้นหมี่รีบหยิบบัตรพนักงานออกมา

“ขอโทษด้วยนะคะ ฉันเป็นหมอประจำบ้านของคุณชายเล็ก ฉันได้ยินว่าเขามาที่นี่ ตั้งใจมาหาเขาโดยเฉพาะ”

“หมอประจำบ้าน”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเมื่อได้เห็นบัตรทำงานของเธอ สีหน้าก็เปลี่ยนไป

หลังจากนั้น เส้นหมี่จึงถูกปล่อยเข้าไปแล้ว

เป็นบ้านที่หรูหราอีกหลังหนึ่ง เส้นหมี่เดินมาตามทาง นอกจากได้เห็นทิวทัศน์ที่สวยงามแล้ว เธอยังได้เห็นคนรับใช้ที่กำลังยุ่งวุ่นวาย สถานการณ์นั้น อีกทั้งเกินกว่าเดอะวิวซีไปมาก

“พวกคุณเห็นคนคนนั้นหรือยัง ฉันรู้สึกว่าหน้าตาใช้ได้ทีเดียว”

“อืม ฉันเห็นแล้ว ใช่จริงด้วย”

ทันใดนั้น คนรับใช้ที่กำลังทำงานอยู่ที่นั่นพร้อมทั้งพูดคุยกันไปด้วย

เส้นหมี่จึงเดินเข้ามา

“แต่ว่า พวกเขาพูดว่าเขาเป็นบ้า ทำไมฉันไม่รู้สึกเลย เขานั่งอยู่นั่น ถึงแม้ว่าจะไม่พูดอะไร แต่ฉันรู้สึกว่าเขาก็ปกติดี โดยเฉพาะท่าทางของเขา มองดูแล้วดูสูงศักดิ์เป็นอย่างมาก เหมือนกับว่าเกิดมาก็เป็นอย่างนี้”

“ถุย！”ทันใดก็มีคนเริ่มถ่มน้ำลาย “เขาแบบนั้นน่ะเหรอที่สูงศักดิ์โดยกำเนิด คุณรู้หรือเปล่าว่าแม่ของเขาเป็นใคร”

“ใคร?”

“เป็นหญิงสาวชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่งที่มาจากเมืองเล็กๆ！！”

“……”

คำพูดนี้พูดออกมา ในสวนนี้แทบจะระเบิดออกมา！

หญิงสาวชาวบ้านธรรมดาคนหนึ่งที่มาจากเมืองเล็กๆ จะสามารถใช้คำว่าสูงศักดิ์สองคำนี้ได้อย่างไร? งั้นควรจะเป็นชั้นต่ำ บ้านนอก！

ทันใดลักษณะท่าทางในการคำพูดของทุกคนก็ได้เปลี่ยนไปทันที พวกเธอดูถูกและดูหมิ่นเป็นอย่างมาก อีกทั้งบางคนก็เริ่มที่จะพูดคุยเกี่ยวกับข้อบกพร่องที่ไม่มีอยู่จริงของคนคนนั้น