บทที่ 756 ช่วยหม่ามี๊...

เมื่อเส้นหมี่ได้ยินสิ่งนี้ หัวใจของเธอก็โล่งใจเล็กน้อย แต่เธอซึ่งประสบเรื่องใหญ่หลายครั้งก็ไม่ผ่อนคลายความระมัดระวังของเธอ แต่ยังคงจับตามองไปข้างหน้า

นอกจากนี้เธอยังจงใจเปิดจีพีเอส และให้มันส่งเสียง

"คุณเบี่ยงออกนอกเส้นทาง โปรดกลับรถ ระยะทางประมาณยี่สิบกิโลเมตร"

ยี่สิบกิโลเมตร!

ใบหน้าของเส้นหมี่ย่ำแย่มากในทันที

แต่ไม่มีทางเลือก มันผิดพลาดไปแล้ว

เส้นหมี่รอให้รถกลับรถ

แต่สิ่งที่ทำให้เธอหนักใจก็คือ เมื่อเห็นว่าทางกลับรถกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ รถก็ไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยว ทำให้เธอมีลางสังหรณ์ไม่ดีในใจ

"คุณกำลังจะทำอะไร ทำไมคุณไม่เปลี่ยนเลนล่ะ คุณกำลังจะลงไปไม่ใช่หรอ"

"..."

ไม่ตอบสนอง

สุดท้ายคนขับก็เพิกเฉย และเหยียบคันเร่ง!

เส้นหมี่ "..."

ในช่วงคับขัน เธอที่ผ่านเรื่องราวต่างๆมานานก็ ‘ตุ้บ’ เอาตัวมากระแทกเบาะหลังคนขับ และใช้สองมือคว้าคอของเขาอย่างรวดเร็ว

"คุณกำลังพยายามจะทำอะไรกันแน่ บอกเลยฉันผ่านความตายมาแล้วหลายครั้ง คุณหลอกฉันด้วยเล่ห์กลเล็กๆแค่นี้ไม่ได้หรอก จะอยู่ด้วยกันหรือตายด้วยกัน!"

เธอหน้าแดง! และดวงตาคู่นั้นก็แดงก่ำด้วยเลือดเช่นกัน

คนขับคาดไม่ถึงว่าเธอจะแข็งแกร่งขนาดนี้ เขาจึงตื่นตระหนกทันใด

"อย่าๆๆๆๆ ปล่อยมือ ฉันจะลงไปเดี๋ยวนี้!"

จากนั้นชายคนนั้นก็หมุนพวงมาลัย และขับรถไปที่ทางออกในที่สุด

ไม่กี่นาทีต่อมาเส้นหมี่ก็กระโดดลงจากรถพร้อมร่างกายของเขาก็สั่นสะท้านราวกับใบไม้ที่ร่วงหล่นท่ามกลางพายุที่รุนแรง เธอไม่สามารถสงบสติอารมณ์ได้เป็นเวลานาน

ยังไงเธอก็เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง

ตะกี้แค่อาศัยความกล้าหาญ และประสบการณ์ชั่วคราว

เส้นหมี่กำลังจะโทรหาดลธีให้เขามารับอย่างรวดเร็วที่สุด

แล้วโทรศัพท์มือถือล่ะ

เธอค้นหาอย่างว่างเปล่า และทันใดนั้นหัวใจของเธอก็เย็นลงครึ่งหนึ่งอีกครั้ง

ดูเหมือนว่ามันจะตกเข้าไปในรถโดยไม่ได้ตั้งใจระหว่างที่ต่อสู้กับคนขับเมื่อสักครู่

ตอนนี้ทำยังไงดี

เธออยู่ที่นี่ไม่ได้แน่นอน คนขับรถคนนี้ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร แม้ว่าเขาอยากจะทำอะไรกับเธอ แต่ตอนนี้เขายังทำไม่สำเร็จ เขาจะไม่ปล่อยเธอไปอย่างแน่นอน

บางทีมันอาจจะกลับมาในภายหลังก็ได้

เส้นหมี่ตื่นตระหนก ไม่กล้าอยู่ที่นี่อีกต่อไป เธอรีบไปตามถนนสายนี้โดยตั้งใจจะดูว่ามีร้านค้าอยู่ข้างหน้าเธอหรือไม่จะได้ขอโทรศัพท์

ในเวลานี้ดลธีซึ่งอยู่ในใจกลางเมืองหลวง