บทที่ 76 อำมหิต

เส้นหมี่ปรี่เข้าหาอย่างระงับความโกรธไม่อยู่ เดินมาที่ตรงหน้าของผู้หญิงคนนั้น ไม่พูดไม่จาผลักเธอออกอย่างแรง แล้วคว้าตัวเด็กน้อยมาจากมือของผู้หญิงคนนั้น

ความกล้าหาญนี้ เหมือนคิวคิวเมื่อครู่ไม่มีผิดเพี้ยน

ผู้หญิงคนนั้นถึงกับอึ้ง ผ่านไปสักพัก เธอก็ยังไม่ตอบสนอง

ส่วนชินจัง เมื่อเห็นหม่ามี๊มาอยู่ตรงนี้ มือคู่เล็กก็กอดเธอไว้แน่น และร่างน้อยๆก็แนบชิดไปกับเธอ

เส้นหมี่โอบเขาเอาไว้“ชินชิน ไม่ได้เป็นอะไรใช่ไหม ? เป็นยังไงบ้าง ? เธอทำหนูเจ็บตรงไหนหรือเปล่า？”

เธอถามอย่างร้อนรน กลัวว่าหญิงวัยกลางคนคนนี้จะทำเขาบาดเจ็บ ก้มหน้าลงแล้วมองสำรวจเขาอย่างละเอียด รวมไปถึงในส่วนที่มีเสื้อผ้าปิดบังเอาไว้ด้วย

ชินจังไม่ได้พูดอะไร

เมื่อหญิงวัยกลางคนได้ยินเข้า ก็ได้สติ ทันใดนั้น เธอก็ชี้หน้าก่นด่าเส้นหมี่ขึ้นมาทันที

“ฉันทำเขาเจ็บ ? คุณสั่งสอนลูกยังไงกัน ? ทำไมไม่ถามว่าเขาไปทำร้ายใครมา “

“เขาไปทำร้ายใคร ? เด็กตัวเล็กแค่นี้จะไปทำอะไรใครได้ ？”

เส้นหมี่ไม่เชื่อในคำพูดนี้อยู่แล้ว

เมื่อผู้หญิงคนนั้นได้ยิน ก็ยิ่งฉุนเฉียวมากขึ้น“เธอก็ลองถามเขาดูสิ เขาทำดั้งลูกชายฉันหัก แล้วยังกระทืบจนแขนหัก ตอนนี้เธอมาบอกว่าเด็กตัวเล็กแค่นี้จะทำอะไรได้？”

“……”

เส้นหมี่ตะลึงงัน ！

ชินชินทำจมูกลูกชายเขาหัก ? แล้วยังกระดูกข้อต่อเคลื่อน ?

เธอพูดล้อเล่นอะไรกัน

เส้นหมี่รู้สึกว่าคำพูดนี้มันฟังดูไร้สาระมาก

แต่แล้ว เพียงชั่วครู่ ผู้หญิงคนนั้นก็ยกร่างของลูกชายที่ถูกทำร้ายจนสะบักสะบอมไปตรงหน้าของเส้นหมี่

เส้นหมี่“……”

เด็กดี นี่มันจริงเหรอ……

“ชินชิน นี่……ฝีมือเราเหรอ？”และแล้วเส้นหมี่ก็รู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย

อันที่จริงเธอก็ยังไม่ปักใจเชื่อ เพราะชินจังดูผอมบางมาก ไม่เหมือนเด็กที่จะสามารถทำร้ายใครแบบนี้ได้

！