บทที่ 781 กุหลาบสีแดงและกุหลาบสีขาว

ไชยันต์เองก็โกรธจนหน้าเขียว!

แต่แสงดาวไม่ได้สนใจเรื่องพวกนั้น เมื่อเธอจัดการคนเหล่านั้นหมดแล้ว เธอก็พุ่งตัวเข้าไปตรงหน้าของชายที่นอนอยู่บนเตียงทันที

“แสนรัก เป็นอย่างไรบ้าง? ไม่ต้องกลัวนะ พี่มาแล้ว พี่จะไม่ยอมให้พวกเขามารังแกนายอีก พี่จะพานายกลับบ้านนะ”

เธอเห็นสภาพที่ทรุดโทรมของเขา และก็เห็นบาดแผลทั่วร่างของเขา

ทันใดนั้น หัวใจของเธอก็รู้สึกเจ็บปวดเหมือนถูกมีดกรีด แล้วน้ำตาของเธอก็เอ่อล้นออกมา ก้มตัวลงเพื่อจะพยุงเขาขึ้นมาจากเตียง

“คุณหนู นี่คิดจะทำอะไร? คุณชายจะขยับตัวไม่ได้นะ......”

“ไปจับเธอไว้!”

ไชยันต์ระเบิดเสียงออกมา ออกคำสั่งให้ลูกน้องไปจับผู้หญิงคนนี้ไว้

เมื่อม็อกโกได้ยิน จึงดึงสติกลับมาได้

“คุณปู่ อย่าโกรธไปเลยครับ เธอคือแสงดาว พี่สาวของแสนรักตอนอยู่ตระกูลหิรัญชา เธอคงไม่เข้าใจสถานการณ์ พอได้ยินเสียงโหยหวนของแสนรักเมื่อกี้นี้ ก็เลยลนลาน ถึงได้เป็นแบบนี้”

เขารีบเข้ามาอธิบายทันที ใจเขา ถูกผู้หญิงนี้ทำซะแทบจะคุกเข่าให้เธอเลย

นี่เธอกำลังทำอะไรกันแน่?

โชคดี ที่หลังจากเขาได้ฟังคำอธิบายแล้ว แม้ว่าไชยันต์ยังคงโกรธอยู่ แต่ก็ไม่ได้สั่งให้คนไปจับตัวเธอไว้

“ใครให้เธอขึ้นมา?”

“......ขอโทษครับ ผมจะพาเธอลงไปเดี๋ยวนี้!”

ม็อกโกเป็นคนฉลาด เมื่อได้ยินน้ำเสียงของคุณปู่แล้ว ก็รีบพุ่งตัวเข้าไปดึงแขนของแสงดาวที่กำลังจับแขนของน้องชายอยู่ที่ข้างเตียงขึ้นมา

“ทำอะไรของนาย? ปล่อยมือ ฉันจะพาเขาไปจากที่นี่!” แสงดาวยังคงอารมณ์ร้อนอยู่ เมื่อเห็นว่าคนคนนี้จะมาดึงตัวเองไป ก็โวยวายขึ้นทันที

ม็อกโก “......”

เขาทนจนไม่ไหวแล้ว เขาจ้องเธอแล้วด่าออกมาในที่สุด “นี่เธอไม่มีสมองหรือไง? พวกเขากำลังช่วยเขาอยู่ เมื่อกี้เขาเกิดคลุ้มคลั่งขึ้นมา ที่คุณปู่สั่งให้คนจับตัวเขาไว้ เพราะจะฉีดยาให้ยาให้เขา!”

แสงดาว “......”

เธอมองเขานิ่งๆทั้งน้ำตา สักพัก ก็ยอมปล่อยแขนของน้องชายออก หลังจากนั้น ก็ถูกเขาลากตัวออกไป

ผู้หญิงคนนี้ เหลืออดจริงๆ!

——

กว่าทุกอย่างจะสงบลง ก็ผ่านไปหลายชั่วโมง

แสงดาวในตอนนี้ ก็ได้เข้าใจแล้ว และแล้วเธอก็นั่งบนโซฟาในห้องโถง อยู่ไม่เป็นสุขตลอด

“ม็อกโก ปู่ของนายจะไล่ฉันไปหรือเปล่า?”

“......อย่าห่วงไปเลย”

ม็อกโกช่างนิสัยดีจริงๆ จนขนาดนี้แล้ว ยังอดทนแล้วพูดปลอบเธอ

เมื่อแสงดาวได้ยิน จึงได้วางใจ

ในขณะที่รออยู่ จู่ๆก็มีหญิงสาววัยรุ่นคนหนึ่งเข้ามาจากด้านนอก ในมือของเธอถือถุงเล็กถุงใหญ่อยู่เต็มมือ เหงื่อท่วมหัวเดินเข้ามา

“ขวัญ? ไปซื้อผักอีกแล้วหรือ?” เมื่อม็อกโกเห็นผู้หญิงคนนี้ ก็รีบลุกขึ้นจากโซฟา แล้วเดินไปหาเธอ

ขวัญ