บทที่ 789 ฉันแสงดาวอยากได้ผู้ชายต้องหลบๆซ่อนๆด้วยหรอ?

เอาดีๆ จริงๆแล้วเขาก็เป็นแค่คนธรรมดาคนนึง หลายปีที่ผ่านมานี้เป็นเพราะการตายของลูกชายของขุนนาย โลกภายนอกต่างล่ำลือว่าเขาเป็นคนเลือดเย็น ไม่มีความเป็นคนเลยสักนิด

แต่จริงๆแล้วไม่มีใครรู้ว่าจมดิ่งกับห้วงความคิด เขายืนอยู่ห้องหนังสือที่ขุนนายเคยอยู่ และพออยู่ก็อยู่ตลอดทั้งคืน

ดังนั้นเวลานี้เขาได้เห็นเด็กทั้งสามคน เขาให้รู้สึกดีใจจริงๆ

ส่วนที่เขาพูดว่าพวกเขานั้นเหมือนเขา

“เขา” ตรงนี้ตกลงว่าใช่แสนรักหรือเปล่า? หรือว่าหมายถึงขุนนายลูกชายของเขา อันนี้ก็ไม่อาจรู้ได้

“ใช่ค่ะ พวกเขาเหมือนมาก ในเมืองA แทบจะทุกคนที่ได้เห็นพวกเขาต่างก็รู้ว่าเป็นลูกชายของน้องชายหนูค่ะ”

“งั้นหรอ? แล้ว…..เจ้าเด็กคนนี้ละ? ทำไมในรูปไม่เห็นหน้าเต็มๆของเธอ?”

ไชยันต์ถามคำถามนี้ขึ้นมาจริงๆ

แสงดาวประหม่าอยู่ในใจ แล้วรีบพูดข้ออ้างที่ตัวเองได้เตรียมเอาไว้แล้ว “เจ้าเด็กคนนี้ซน ทุกครั้งไม่ยอมถ่ายรูปให้ดีๆ อีกอย่างตอนนั้นหนูก็ไม่ได้อยู่ที่เมืองAด้วยค่ะ”

“งั้นหรอ”

ไชยันต์มีท่าทางผิดหวัง

แต่ในสุดท้าย เขาก็ไม่ได้ซักถามอะไรอีก

แสงดาวเลยรีบเดินออกจากห้องหนังสือมาอย่างโล่งอก

พอเดินออกมาก็เจอกับม็อกโกที่เห็นเธอเข้าไปนานแล้วยังไม่ออกมา เธอเลยเดินเข้าไปหา เมื่อเธอเห็นก็รีบจับแขนของเขาเดินไปอีกฝั่ง

“ทำไงดี ทำไงดี? ปู่ของคุณเพิ่งจะถามฉันเรื่องเด็กสามคน”

“ว่าไงนะ?”

ม็อกโกได้ยินสีหน้าก็เปลี่ยนทันที

“แล้วคุณบอกท่านไปหรือยัง?”

“จะพูดได้ไงล่ะ? ตอนนี้สถานการณ์ในบ้านของคุณก็เป็นแบบนี้ น้องชายฉันก็ยังไม่ปลอดภัย ถ้าขืนเอาเรื่องเด็กทั้งสามเปล่าประกาศ ฉันไม่เชื่อเลยว่าคุณท่านจะปกป้องพวกเขาได้”

แสงดาวพูดอย่างไม่พอใจนัก

ม็อกโกเห็นดังนั้น เลยไม่ได้พูดอะไร

สิ่งที่เธอพูดมันก็เป็นความจริง ช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ แม้ว่าทางแสนรักจะทำเรื่องต่างๆไว้เยอะแยะมากมาย แต่ในขณะเดียวกัน ครอบครับวุฒิพล แล้วก็ทรงกลด นีรวรรณก็ได้จัดการเขาแล้ว

ซ้ำยังทำให้เขาบาดเจ็บในทุกๆครั้ง

นี่แสดงให้เห็นว่าไชยันต์ไม่ได้ปกป้องเขาให้ดีจริงๆ

แค่ผู้ใหญ่คนเดียวก็ยังเป็นอย่างนี้ คงไม่ต้องพูดถึงเด็กสามคนที่ไม่มีแม้แต่กำลังต่อสู้เลย

ม็อกโกถอนหายใจ “โอเค คุณไม่พูดก็พอ กลับไปผมจะสังเกตเขาให้มากขึ้น”

“อื้ม เมื่อกี้ฉันได้เอ่ยถึงกาวินขึ้นมาเพื่อที่อยากจะปกปิด ท่านอาจจะไปหากาวิน คุณก็ช่วยฉันจับตาดูหน่อยนะ กาวินเป็นคนที่ติดตามน้องชายของฉัน แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเขายังมีความลับอะไรไหม ถ้าเจอตัวแล้ว ฉันก็หวังว่าให้พวกเราเจอตัวเขาก่อนเป็นดี”

แสงดาวคิดมาถึงตรงจุดนี้ก็พูดอย่างหนักใจ

ม็อกโกพยักหน้าเป็นการบอกว่ารับรู้แล้ว